اطلاعیه ی خانواده های رفقای دربند

تجمع در مقابل دادسرای دادگاه انقلاب
اطلاعیه‌ی خانواده‌های دانشجویان دستگیر شده‌ی مراسم روز دانشجو(13 آذر)

یک ماه گذشت. ماه شب و روزهای سخت و سرد مقابل اوین، ماه توهین های سرباز نگهبان و تهدید های بازجو، ماه تهمت ها و وعده های بی اساس، ماه شب های اشک و غم، فریاد و خشم. ما این سو و فرزندانمان آن سوی دیوارهای زندان اوین، در سلول های انفرادی تاریک و سرد. همان داستان تکراری چشم بند و بازجویی شبانه و بی خوابی و ضرب و شتم و ... .
فرزندان دانشجوی ما، به جرم سر دادن ندای آزادیخواهی و برابری طلبی در روزی و جایی که متعلق به خودشان است حتی بدون امکان ملاقات با وکلا و خانواده هایشان تحت شدید ترین فشارها قرار دارند و ما خانواده ها در نگرانی و بی اطلاعی کامل از وضعیت آنها، و این همه در میان بایکوت شدید از سوی رسانه ها و مطبوعات کشور.
ما پس از گذشت این زمان طولانی تنها راه رساندن صدای استمداد خود را تجمع در مقابل دادسرای دادگاه انقلاب در روز شنبه 15 دی ماه ساعت 11 صبح میدانیم، تا صدایمان را از این سوی دیوارهای سرد و خاکستری اوین به گوش فرزندانمان برسانیم، تا بدانند که تنها نیستند، که این سو خانواده‌هایشان، دوستانشان و تمامی انسان های آزاده در کنارشان هستند و تا رهایی کامل شان از پا نمی نشینند.
کمیته‌ی پی جوی آزادی دانشجویان دربند
11/10/1386
http://13azar.blogspot.com
seeking.committee@gmail.com


Declaration of the Families of the Arrested Comrades
Rally in front of the public prosecution of the revolutionary court(The declaration of the families of the arrested students before, during and after the commemoration of the University Students’ Day)
It has been one month. A month of difficult and cold nights in front of the notorious Evin prison, a month of the insults of the guards, the threats of the interrogator, the groundless accusations and promises. We are on this side and our sons and daughters are on the other side of the Evin walls, in dark and cold solitary cells. The same repetitive story of being blindfolded, night interrogation, sleeplessness, beating and foul language etc, etc.
Our sons and daughters are under the highest pressures because of having called for equality and freedom at university, a place which belongs to them and on a day which belongs to them, i.e., Iranian University Students’ Day and we, the families, are kept in complete ignorance of their situation, without any permission for them to visit us or their lawyers; and all this is done in utter boycott of the country’s media and press.After this long time, we find a rally in front of the public prosecution of the revolutionary court in Tehran at 11 a.m. on Saturday Dey 15(Jan 5) to let our voice be heard by our children through these cold and grey walls so that they can know that they are not alone, so that they can know that their families, their friends and all free people stand beside them and will not succumb until their complete freedom.

Seeking Committee for the Freedom of the University
Students2008/1/1
http://13azar.blogspot.com
seeking.committee@gmail.com

بیانیه ی اعتصاب کنندگان اصفهان در مورد شکستن اعتصاب غذا

دانشجویان شریف و آزاده ی دانشگاه اصفهان
مردم انسان دوست سراسر جهان
اعتصاب غذای دانشجویان دانشگاه اصفهان که از روز دوشنبه سوم دی ماه، رأس ساعت 16 آغاز شده بود، روز هشتم دی ماه پس از قریب 165 ساعت، در تاریخ 10 دی 1386، رأس ساعت 12:45 رسماً در حضور دانشجویان دانشگاه اصفهان به پایان رسید.
روز یکشنبه 9 دی ماه، ساعت 11 جلسه ای با حضور 6 تن از حامیان اعتصاب غذا کنندگان (حنیف خداوردی، کاوه محمدی، بهروز مشایخی، یاور نوذری، رامین فقیه سلطانی، محسن دهقانی) و جناب آقای دکتر رامشت، ریاست محترم دانشگاه اصفهان برگزار شد. در این جلسه دکتر رامشت قول مساعدی مبنی بر لغو همه ی احکام انضباطی صادره در مورد تجمعات اخیر دانشگاه دادند.
در ادامه جلسه ای با حضور اعتصاب غذاکنندگان،دکتر رامشت و چند تن دیگر از مسئولین دانشگاه، در شب همان روز (9دی ماه) تشکیل شد.در این جلسه نیز ایشان قول مساعد دادند که احکام صادره در کمیته ی تجدید نظر بررسی خواهد شد و تمام تلاش خود را در جهت همکاری با اعتصاب غذاکنندگان انجام خواهد داد. همچنین ایشان در خصوص سایر خواسته ها نظیر بازگشایی انجمن اسلامی دانشجویان و صنف نشریات دانشجویی و تشکیل شورای صنفی نیز اعلام کردند که با کمک خود دانشجویان این تشکل ها باید در دانشگاه تشکیل شوند.
از آن جایی که دکتر رامشت را انسانی دانشجو دوست می دانیم و اعتماد کامل به قول ایشان داریم و همچنین به دلیل درخواست تعداد زیادی از دانشجویان دانشگاه اصفهان و دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر کشورمبنی بر شکست اعتصاب غذا و نیز در جهت حفظ آرامش دانشجویان در فصل امتحانات و برای نشان دادن حسن نیت خود به آقای دکتر رامشت و اثبات این که قصد ایجاد هیچ گونه تشنجی در دانشگاه نداریم، تصمیم به شکستن اعتصاب غذا گرفتیم.
در اینجا لازم است از حمایت های بی دریغ دانشجویان آزاده ی دانشگاه کردستان که از لحظه ی اول ما را تنها نگذاشتند قدردانی کنیم. همچنین از دفتر تحکیم وحدت و دانشجویان دیگر دانشگاه های کشور از جمله دانشگاه امیر کبیر، صنعتی شریف، شیراز، بابلسر، زاهدان، شاهرود، همدان و... نهایت تشکر را داریم و نیز ضروری می دانیم که از تمامی نهاد ها و انسان هایی که در این مدت ما را مورد حمایت خود قرار دادند قدردانی نماییم.
در نهایت نیز باید تشکر مخصوص خود را از دانشجویان دانشگاه اصفهان که در این 8 روز اعتصاب غذا با همکاری ها و حمایت های بی دریغشان، یک لحظه اعتصاب غذاکنندگان را تنها نگذاشتند اعلام کنیم. امید است روزی بتوانیم این حمایت ها و از خود گذشتگی ها را جبران نماییم.علیرضا داودی، ارسلان صادقی، مازیار معصومی، پژمان عباسی، مهدی پولادی، احمد صادقی.

بیانیه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ایران خطاب به دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب اصفهان

یاران و رفقا !
امسال برگزاری مراسم روز دانشجو در اصفهان همراه و همسو با دیگر تجمعات اعتراضی در تهران، شیراز، تبریز، مشهد، کرمانشاه و ... از اتحاد شکوهمند دانشجویان حول پرچم آزادی و برابری خبر داد. صدای اعتراض شما به بازداشت گسترده چهل تن از دانشجویان در تهران و دیگر شهرهای کشور موج عظیم سرکوب و خفقان را شکست و به استبداد این پیام را داد که صدای آزادی، صدای برابری به هزار زبان در سخن است.
به خوبی می دانیم که شما حرکت عاجزانه ی مسئولین دانشگاه یعنی احضار گسترده به کمیته انضباطی در پاسخ به تجمع را با اقدامی شجاعانه و پایداری ستایش برانگیز خود بی اثر نهاده اید. هفت روز مقاومت و اعتصاب غذا، نگاه همدلانه دانشجویان و مردم آزادی خواه جهان را به سوی شما جلب کرد. اعتراض و حمایت قریب هفتصد تن از دانشجویان دانشگاه اصفهان، حمایت های بین المللی، عقب نشینی مسئولین دانشگاه و لغو احضاریه ها، نشان از موفقیت ِ مقاومت قهرمانانه ی شما یاران دارد. ادامه اعتصاب غذا تا زمان ِ دستیابی به تمامی مطالبات به حق شما، ما را بر آن می دارد تا ستایش همراه با نگرانی خود را ابراز داریم.
ما دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر ایران، ضمن تبریک به مقاومت و پایداری تان، از شما تقاضا داریم تا برای حفظ سلامتی و جان خویش، که گرانمایه ترین و عزیزترین داشته های جنبش دانشجویی است، به اعتصاب غذا پایان دهید. بی شک اعتراض و مبارزه ی ما تا آزادی تمامی دانشجویان و دستیابی به مطالبات صنفی و برحق دانشجویی شما عزیزان ادامه خواهد یافت و این اتحادی است نوید بخش برای برکندن ریشه های استبداد و فضای پادگانی از دانشگاه.

زنده باد آزادی، زنده باد برابری

زنده باد مقاومت قهرمانانه دانشجویان آزادی خواه وبرابری طلب دانشگاه اصفهان

ویدیوپیام دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب که در روز 28 دسامبر در استکهلم خوانده شد

http://www.youtube.com/watch?v=T0LXzysMgt0

پیام دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب به برگزار کنندگان آکسیون های ٢٨ دسامبر

آزادی خواهان و برابری طلبان شرکت کننده در آکسیون ٢٨ دسامبر!
قریب یک ماه از اسارت رفقای قهرمانمان توسط حکومت جمهوری اسلامی می گذرد. یک ماه است که بیش از٤٠ نفر از دانشجویان چپ دانشگاه های ایران در زندان های حکومت ایران تحت شدیدترین و غیر انسانی ترین شکنجه های جسمی و روحی قرار دارند. رفقای ما در تمام این مدت در سلول انفرادی و بدور از هرگونه شرایط انسانی به سر برده و ممنوع الملاقات بوده اند. رژیم جمهوری اسلامی با سرکوب گسترده و سهمگین دانشجویان چپ، نشان داد که به شدت از قدرت و اراده ی انقلابی مبارزان چپ در هراس است، همچنان که پیش از این با بازداشت و زندانی کردن رهبران کارگری این وحشت و هراس را نشان داده بود.
محبوبیت روزافزون دانشچویان چپ و رهبران کارگری در جامعه ی ایران بعد از دوره ی پوشالی و کمیک اصلاحات، نشان از رشد رادیکالیسم انقلابی و بی افقی هر نوع نگاه رفرمیستی در جامعه ی ایران دارد. جالب اینجاست که اقدام به سرکوب اینچنینی جنبش چپ در دانشگاه همزمان می شود با رد وبدل کردن امتیازات دو جانبه بین رژیم و جریانات راست در دانشگاه.

رفقا !
دوستان و همرزمان !
اتحاد و همبستگی ما نشان دهنده ی قدرت و اقتدار ماست. تا به حال رژیم مجبور به آزاد کردن ١١ تن از دانشجویان شده است و این بدون شک نتیجه ی اتحاد و تعرض همه جانبه ماست. اما نباید فراموش کرد که همچنان تمام دانشجویان بازداشتی تهران بعلاوه یک دانشجوی مازندران در اسارت به سر می برند.ما دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ایران، مراتب سپاس و قدردانی خود را ازحضور و همراهی شما اظهار می داریم و از شما و تمام آزادی خواهان جهان می خواهیم که تا آزادی تمام یاران در بندمان دست از تلاش و مبارزه برندارید. قلب رفقای ما در زندان به امید مبارزات ما و ادامه ی راهشان می تپد. نباید اجازه دهیم اعتراض به جمهوری اسلامی رو به خاموشی بگراید.
بدون شک حمایت و همراهی شما جمهوری اسلامی را بیش از پیش تحت فشار قرار داده و جنبش چپ را در راه رسیدن به آرمان آزادی و برابری تمام انسان ها راسخ تر خواهد کرد.
بدین وسیله ما دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب ایران بار دیگر با شما آزادی خواهان جهان و رفقای در بند پیمان می بندیم که در راه آرمان های برابری طلبانه و انسانیمان کوچکترین تردیدی به خود راه نداده و تا آزادی تک تک رفقای قهرمانمان از پای ننشینیم. و این تازه شروع کار است، هدف نهایی همه ما استقرار جهانی آزادی و برابری است.
دانشجویان چپ دانشگاه های ایران به همراهی و همدلی رفقایی چون شما افتخار می کنند و دست تک تک تان را به گرمی می فشارند.

زنده باد آزادی و برابری

دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب ایران

بیانه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگا های ایران پیرامون اوضاع و احوال زندانیان سیاسی که در بندهای 209 و 325 زندان اوین به سر می برند

مارکس در هجدهم برومر خود می نویسد : «... تمام انقلابها به جای درهم شکستن این ماشین (دولت) آن را تکمیل نموده اند». «احزابی که یکی پس از دیگری در راه سیادت می کردند ، به چنگ آوردن این بنای عظیم دولتی را غنیمت عمده ی پیروزی خود می شمرند.» آری به واقع اینگونه است. در طول تاریخ مدام حکومتها دست به دست گشته اند اما به دولتها به عنوان بزرگترین غنیمت این کشمکشها نه تنها آسيبی وارد نشده است بلکه همواره تکامل یافته و نیرومند تر شده است. نمونه ی کوچک و دم دستی این این حکم علمی و اثبات شده وضعیت حکومت فعلی ایران است. حکومت شاهنشاهی مطلقه به حکومت جمهوري اسلامي تغییر می یابد اما نه تنها بهبودی در وضعیت مردم ایران حاصل نمی شود که اوضاع به سبب تکامل دستگاه های امنیتی و پلیسی توسط حاکمان جدید خفقان آورتر می شود.
در زمان شاه ستمگر و نظام شاهنشاهی به زباله دان تاریخ پیوسته، اوين مخوف كه اسارت گاه، شکنجه گاه و قتلگاه مبارزان سیاسی و نیروهای آزادی خواه و برابری طلب ایران بود به دیکتاتور جدید و نظامی به نام جمهوری اسلامی به ارث رسید که آن هم بنا به تکامل بی چون و چرای جامعه ی ایران در آینده ای نزدیک به زباله دان تاریخ خواهد پیوست.
به رغم آزادی تعدادی از فعالان و دانشجویان چپ در شهرستانها همچنان بیش از سی نفر از رفقای ما در تهران و در زندان اوین در سلولهای انفرادی نگهداری می شوند. در طول حیات سی ساله ی جمهوری اسلامی در ایران ما شاهد آن بوده ایم که تعداد زیادی از دگراندیشان و دگرباشان که حکومت جهل و خرافه را بر نمی تافتند به دلیل افکار، عقاید، سخنان و افعال خود با یا بدون حکم حکومت به زندانهای طویل المدت محکوم شده و بسیاری هرگز زنده از اسارت رهایی نیافتند. بسیاری از مبارزان سیاسی که مجبور به مهاجرت به دیگر کشورها شده اند و زنده از این زندان مخوف بیرون آمده اند بارها و بارها در قالب سخنرانی، مقاله، کتاب، فیلم، یادمان و ... به شرح شکنجه هایی پرداخته اند که خود یا همرزانشان در زندانهای جمهوری اسلامی به خصوص در زندان مخوف اوین متحمل آن شده اند.
در سالهای نزدیکتر دو بازوی سرکوب جمهوري اسلامي یعنی وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب هر یک بندی از زندان اوین را مجزا کرده و آن را منحصراً تحت امر و اراده ی خود و به دور از هرگونه نظارتی اداره می کنند. بند 209 زندان اوین به جولانگاه وزرات اطلاعات و بند 325 زندان اوین به جولانگاه اطلاعات سپاه پاسداران تیدیل شده است. فعالان کارگری، فعالان دانشجویی، فعالان سیاسی و اجتماعی بنا به قرعه یا بنا به تقسیم کار این دو نهاد امنیتی بدون هیچ گونه حکم قضایی در خیابان، محل کار، منزل و اخیراً دانشگاه به صورت ناگهانی مورد حمله ی افراد لباس شخصی قرار گرفته و بعد از زدن دستبند و چشم بند به یکی از این دو بند خودمختار منتقل می شوند. تا مدتها خانوده ها، دوستان، وکلا و همرزمان بازداشت شدگان هیچ نام و نشانی از زندانی نمی یابند. بعد از روزها اگر فرد زندانی آشنایانی داشته باشد تا از طریق رسانه ها خبر بازداشت را منتشر کند ممکن است در تماسی که بیش از دو دقیقه طول نخواهد کشید جملات کوتاهی که مدتهاست در این تماسها تکرار می شود را برای عضوی از خانواده اش تکرار خواهد کرد: «من از نظر روحی و جسمی وضعیت خوبی دارم و شرایط نگهداریم در زندان خوب است!».
تنها پس از آزادی زندانیان سیاسی از زندان است که گوشه هایی از وضعیت اسفبار بندهای 209 و 325 و آنچه که بر این فعالان سیاسی و اجتماعی گذشته است مشخص می شود.بسیاری از دانشجویان آزدیخواه و برابری طلب در روزهای دوازدهم و سیزدهم آذر ، قبل و بعد از برگزاری اعتراض دانشجویی به مناسبت روز دانشجو در دانشگاه تهران ربوده و بازداشت شدند. دستگیر شدگان دوازدهم آذر از کسانی هستند که دست اندرکاران فراخوان دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب برای برگزاری این اعتراض دانشجویی بوده اند و بازداشت شدگان سیزدهم آذز شرکت کنندگان و حامیان دانشجویان بازداشتی بوده اند. گروه اول عموماً در منزل و یا محل کار مورد حمله ی نیروهای ناشناس و لباس شخصی قرار گرفته اند و گروه دوم در اقدام جنون آسای نیروهای امنیتی رژیم در داخل دانشگاه و یا خیابانهای اطراف دانشگاه ربوده و بازداشت شده اند. نکته ی اضطراب آور در این میان این است که در حالی که منزل تعدادی از نیروهای سرشناس جنبش چپ دانشجویی مورد تفتیش نیروهای امنیتی ای قرار گرفته است که حکم وزارت اطلاعات و دادسرای انقلاب را در دست داشته اند اما بعد از گذشت سه هفته همچنان رژیم از تایید بازداشت آنها خودداری می کند و هیچ اطلاعی از وضعیت آنها در دست نیست.خانواده ی تعداد اندکی از بازداشت شدگان كه بعد از تلاشهای زیاد تنها توانسته اند مقداری پول و لباس را به زندان اوين تحویل دهند تا در اختیار عزیزانشان قرار گیرد در مقابل احکام بازداشتی قرار گرفتند که دارای تاریخهای جعلی بودند و مشخص بوده است که بعد از ربایش و زندانی شدن دانشجویان تهیه شده است.متاسفانه تاکنون آقایان سعید حبیبی، بهروز کریمی زاده، مجید اشرف نژاد، یاسر پیرحیاتی، پیمان پیران و مهدی گرایلو از برجسته ترین نیروهای چپ دانشجویی و از اعضای رادیکال دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب نه تنها هیچ تماسی با خانواده ی خود نداشته اند که مقامات قضایی جمهوری اسلامی ایران از ارائه ی هرگونه اطلاعی از وضعیت آنها خودداری کرده و منکر بازداشت آنها هستند.کلیه دانشجویان بازداشت شده از داشتن حق ملاقات با خانوده های خود محروم هستند. همه ی دانشجویان بازداشت شده از داشتن حق وکیل مدافع محروم بوده و نه تنها وکیلان مدافع در جلسات بازجویی حضور ندارند که حتی مقامات قضایی و امنیتی اجازه نمی دهند برگه های وکالت توسط زندانیان سیاسی امضا شود. همه ی دانشجویان بازداشت شده از حق داشتن تماس تلفنی با بستگان خود محروم هستند عده ی معدودی نیز که موفق به گرفتن تماس با خانواده ی خود شده اند نتوانسته اند آزادانه و بیش از چند جمله صحبت کنند.به تمام انسانهای آزادی خواه و برابری طلب جهان، به تمام وجدانهای بیداردانشجویان مارکسیست ایران اکنون به شدت نگران وضعیت بیش از سی نفر از همفکران و همرزمان خود هستند که در بندهای امنیتی ویژه ایران محبوس هستند. این بندها هیچگونه ارتباطی با دنیای خارج خود ندارند و حتی از دید مسئولین اصلی زندان اوین خارج هستند. زندانیان سیاسی وارد این بندهای ویژه می شوند و در نبود هرگونه نظارتی برای «تخلیه اطلاعاتی»، «القای اتهام»، « شکستن متهم»، «اعتراف گیری دروغین»، «پرونده سازی» و مسائل اینچنینی تحت شدیدترین فشارهای جسمی، جنسی و روحی قرار می گیرند.
زندانیان سیاسی در حالی که رو به دیوار بر روی یک صندلی آهنی یا چوبی نشسته اند مجبور به جواب دادن به سوالات کتبی و شفاهی تیم بازجویی خود می شوند. این بازجویی ها برای ساعتهای متمادی و بدون هیچ استراحتی ادامه می یابد. اگر زندانی سیاسی حاضر به همکاری با بازجوهای خود نباشد و یا آنکه در مقابل «القای اتهامت» مقاومت کند ساعتهای سیاه فرا می رسند. بازجوها شروع به فحاشی می کنند و به تمام اعضای خانوداه، خصوصا اعضای مونث خانوده ی زندانی رکیکترین فحاشیهای جنسی را می کنند. فحاشیها با تهدیدهای مداوم و ضربات معمولی به پشت گردن و کتفها توام می شود و کم کم با رسیدن شب زمان شکنجه فرا می رسد. کسانی که به قول بازجوها «گارد شکن» هستند و برای درهم کوبیدن زندانیان مهارتهای ویژه ای دارند از راه می رسند. زندانی برای شکنجه از اتاق بازجویی به زیرزمین یا اتاق موتورخانه یا حیاط خلوت مخصوص هواخوری منتقل می شود. صدای «گارد شکنها» هیچ وقت از حال فریاد پائینتر نمی آید. رگباری از فحاشی و تهدید باریدن می گیرد. به زندانی دستور داده می شود که به صورت پی در پی بنشیند و بلند شود (بشین، پاشو) و او باید بین کتک خوردن و اطاعت یکی را انتخاب کند. در این حالت مدام «گارد شکن» از بیمار بودن پدر و مادر، سکته ی قلبی مادر در اثر شنیدن خبر زندانی شدن فرزند، داشتن دستور تعزیر از قاضی، طولانی بودن زمان بازداشت و غیره صحبت می کند. به محض کند شدن حرکت نشستن و برخاستن ضربات لگد و مشت زندانی را وا می دارد که سریعتر به کارش ادامه دهد. کم کم زندانی دچار خستگی و سستی می شود و در مفصل پا احساس بی حسی می کند و در اینجاست که مرحله ی جدید فشار «گارد شکن» ها آغاز می شود. به زندانی سیاسی دستور می دهند بر روی یک پای خود بايستد. در صورت تمرد از دستور ضربات پی در پی مشت به شکم و سیلی زدنهای مداوم در انتظار شما خواهد بود. روی یک پا ایستادن باز هم ضعف بدنی را شدیدتر می کند تا جایی که دیگر ایستادن روی یک پا امکان پذیر نباشد. «گارد شکن» این حالت را به حکم تجربه زود تشخیص می دهد. ضربات با تیغه ی بیرونی پا به بالا و پائین مفصل زانو از ناحیه پشت پا شروع می شود. هر ضربه ای تمام زانوها را خم می کند و تعادل را به هم میزند. درد وحشتناکی در تمام پاها می پیچد. بعد از چند ضربه ی اینچنينی ضربه با تیغه ی دست به دو سمت گردن شروع می شود. مشتهایی که به بین دو کتف و به روی ستون فقرات کوبیده می شود پرده ی سیاهی جلوی چشم ترسیم می کند. زندانی در این بین بارها و بارها روی زمین می افتد ولی «گارد شکن» با لیوان پلاستیکی یک بار مصرف به صورت، گردن و کمر وی آب سرد می پاشد و طول مدت هوشیاری زندانی را افزایش می دهد.
زندانی سیاسی را با همان حال با بیش از 100 صفحه کاغذ بازجویی با سربرگ دادگاه انقلاب و یک خودکار بیک آبی به سلولش می فرستند و به او می گویند که اگر تا فردا تمام کاغذها را پر نکند شکنجه ها دوباره شروع می شود. زندانی بعد از آن همه فشار و آزار باید بین بیدار ماندن تا صبح و نوشتن برگه های بازجویی و شکنجه ی روز بعد یکی را انتخاب کند.
اگر تمردی از خواسته های بازجوها و مقاومتی در مقابل «گارد شکن» صورت گیرد تیم بازجویی با حکم تعزیری که از قاضی پروند اخذ شده است باز می گردد. حکم تعزیر دستور اسلامی شکنجه در اسلام است که توسط قاضی صادر می شود. دستها و پاهای زندانی سیاسی را به صورت باز به تخت چوبی می بندند و با کمربند، شلاق و یا کابل به کف پاها و کمر ضربه می زنند.
اگر بنا به دلیلی تیم بازجویی از تمدید قرار بازداشت طولانی مدت از سوی قاضی پرونده مطمئن نباشد سعی می کند ریسک نکرده و از انواعی از شکنجه که جراحاتی بر بدن باقی گذارد استفاده نکنند و در عوض به جای تعزیر و شلاق از شکنجه ی سپید یا شکنجه ی قرمز استفده می شود. در سلولهای انفرادی بند 209 و 325 سلولهای انفرادی خاصی وجود دارند که تماما به رنگ سپید یا قرمز هستند. زندانی سیاسی را برای مدت یک تا دو هفته درون این انفرادیهای یکدست سپید یا قرمز می اندازند و سراغی از او نمی گیرند. در سلولهای انفرادی دریچه ای به طول بیست سانتیمتر و عرض ده سانتیمتر در پائینی ترین نقطه ی درب سلول قرار دارد که زندانبانان غذای زندانی را از این دریچه داخل سلول می گذارند بنابراین زندانی تحت شکنجه ی سپید یا قرمز حتی نمی تواند لحظه ای زندان بان خود را ببیند. به دلیل رنگ یک دست سپید یا قرمز سلول بعد از دو تا سه روز حالت عصبی زندانی عوض می شود و دچار تنشهای عصبی شدید می شود. در صورت استفاده ی طولانی مدت از این شکنجه ی بی درد زندانی تا مرز جنون و از دست دادن قوای ذهنی به پیش می رود و زندانی سیاسی برای دیدن رنگی دیگر و فردی دیگر حاضر به هر نوع همکاری با تیم بازجویی می شود.مرحله ای دیگر از شکنجه ی زندانیان سیاسی به خصوص زندانیان جوان شکنجه ی جنسی است. زندانی را از پشت دستبند می زنند و در حالی که چشمبند بر چشم دارد و رو به دیوار نگه داشته شده است، او را سه یا چهار نفری دوره می کنند. رکیکترین تهدیدات جنسی بر زبان آورده می شود و در میانه ی تهدیدات بدن زندانی را «دست مالی» می کنند. این شکنجه چنان فشار روحی به زندانی وارد می کند که یا زندانی به کلی بریده و حاضر به همکاری با بازجو می شود و یا در یک حمله ی عصبی به تیم بازجویی حمله ور می شود. قاضی پرونده به پشتوانه ی قوانینی که در حمایت از بازجو وضع شده است به دلیل حمله و یا توهین به بازجو ضمن تمدید قرار بازداشت موقت در مواقعی حکم تعزیر متهم را صادر می کند.
خوشبختانه به دلیل ارتباطهای رسانه ای و حساسیتهای نیروهای سیاسی، جمهوري اسلامی ایران دیگر نمی تواند از شکنجه هایی مانند گور آهنی، سوزاندن با اتوی داغ، شوک برقی و امثالهم استفاده کند. عوامل رژیم سعی می کنند دردناکترین شکنجه هایی را طراحی و به کار برند که کمترین اثر ماندگار ظاهری را داشته باشد. اما این مسئله تنها باعث شده است که شکنجه های جسمی جای خود را به شکنجه های روحی بدند.بی خوابی دادن یکی دیگر از وحشتناک ترین شکنجه هایی است که می تواند بر ضد یک زندانی سیاسی اعمال شود. متهم را در سلول انفرادی خاصی می اندازند که یک پرژکتور قوی از فاصله ی سه متری سقف داخل سلول را به شدت روشن و نورانی می کند. در سلول با صدای بلند اقدام به پخش آژیر و یا نوحه می کنند. اعصاب قربانی از هم متلاشی می شود و حتی در مواقعی که به مرز بیهوشی می رسد توسط زندانبانها به دستشویی منتقل می شود. در اين زمان سر زندانی را زیر شیر آب نگه می دارند تا خواب از سرش پریده و دوباره هوشیار شود سپس وی را مجددا در سلول روشن با صدای کر کننده ی آژیر و نوحه رها می کنند و این چرخه از 3 تا 7 روز ادامه می یابد.شرحی که در بالا آمد تنها گوشه ای است از آنچه که در بندهای مخوف 325 و 209 می گذرد. دانشجویان آزادیخواه و برابری طلبی که اکنون در بند رژیم جمهوری اسلامی ایران هستند اکنون در معرض و خطر این رفتارهای غیر انسانی و ددمنشانه قرار دارند. این خطر برای زندانيانی که تاکنون با خانواده های خود تماس نگرفته اند بسیار بیشتر است.از تمامی کسانی که صدای ما به گوش آنها می رسد و در خارج از ایران زندگی می کنند درخواست می کنیم تا در اعتراض روز 28 دسامبر در حمایت از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب شرکت کرده و با اعمال فشار به رژیم خودکامه ی ایران اجازه ندهند مقامات جمهوری اسلامی ایران بتواند با دانشجویان همان برخوردی را کند که با مخالفین خود در دهه ی دهشتناک 60 انجام داد.

زنده باد آزادی و برابری

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب ایران

٢٨ دسامبر را به روز جهانی اعتراض به دستگیری دانشجویان در ایران تبدیل کنیم!

مردم آزادیخواه!
بیش از دو دهفته است که ٤٣ تن از دانشجویان و فعالین سیاسی دانشگاه های ایران طی عملیات های شبانه از روز ٢ دسامبر ربوده شده و یا در جریان مراسم های روز دانشجو در روز ٧ دسامبر و پس از آن در ایران دستگیر و زندانی شده اند.
به دستگیر شدگانی که جرمی جز دفاع از آزادی و برابری ندارند٬ به دانشجویانی که مخالفت خود را با فضای جنگی اعمال شده از طرف حکومت اعلام داشته بودند٬ به کسانی که دانشگاه را میخواهند نه پادگان نظامی را٬ به یاران ما که جرمی جز دفاع از انسانیت و عدالت ندارند٬ به برگزار کنندگان مراسم های روز دانشجو که بر پرچم هایشان نوشته شده بود، نه به جنگ، دانشگاه پادگان نیست! نه به تبعیض جنسیتی، کارگران اتحاد! آزادی و برابری! اتهاماتی واهی و ساختگی از جمله اقدام علیه امنیت ملی و حتی بمب گذاری وارد ساخته اند.
بر کسی پوشیده نیست که زندانیان سیاسی در بند ٢٠٩ و ٣٢٥ اوین در چه شرایط وخیمی به سر می برند. متاسفانه هر روز خبرهای ناگواری از سلامتی دانشجویان در بند به ما می رسد. طبق اخبار دریافتی، یاران ما زیر شدیدترین شکنجه ها و فشار های جسمی و روانی قرار دارند.وضع جسمی دانشجویان بسیار نگران کننده است. به زندانیان اجازه ملاقات و تماس با خانواده های خود داده نشده است. وکلای دانشجویان امکان ملاقات با موکلین خود را ندارند. دانشجویان زندانی در زندان های حاکمیت از اولیه ترین حقوق انسانی نیز محرومند!
این رفتار حکومت اسلامی با دانشجویان با اعتراضی جهانی روبرو گشته است. سازمان عفو بین الملل طی نامه ای رسمی به سران حکومت نسبت به دستگیری دانشجویان اعتراض کرده است٬ رﺋیس پارلمان اروپا خواهان آزادی فوری دستگیر شدگان شده است. طی دو هفته گذشته صدها نامه همبستگی از سراسر جهان به دست ما رسیده اند٬ آکسیون ها و تظاهرات های متعددی در سراسر جهان علیه این رفتار وحشیانه تاکنون صورت گرفته است.
ما دانشجویان آزایخواه و برابری طلب٬ به نمایندگی از همه دانشجویان ایران از این موج همبستگی با احساسی افتخارآمیز تشکر میکنیم. واقعیت اما این است که علیرغم این اعتراضات وسیع از طرف مجامع بین المللی و مردم آزادیخواه جهان٬ یاران ما هنوز در بند هستند.
برای تقویت جنبش آزادی دانشجویان زندانی باید اقدامی جهانی را سازمان داد!
به این مناسبت ما روز جمعه ٢٨ دسامبر برابر با ٧ دی ماه را بعنوان روز جهانی اعتراض به دستگیری دانشجویان در ایران اعلام میکنیم. از همه شما٬ از همه سازمان ها٬ نهادها و مراجع بین المللی میخواهیم که در این روز هم زمان و از هر طریقی که امکان آن را دارید٬ اعتراض خود را به روند بازداشت ها اعلام دارید و همگام با دانشجویان آزادیخواه ایران٬ خواهان آزادی فوری همه دستگیر شدگان شوید. اعتراضات وسیع شما در خارج از ایران به نیروی اعتراضی ما در جامعه ایران قدرت و توان بیشتری میبخشد و موجبات آزادی سریعتر دوستان دانشجویمان را فراهم میسازد.
جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی در ایران به حمایت های بیشتر شما نیاز دارد!
زنده باد آزادی!
زنده باد برابری!
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های ایران
١٩ دسامبر ٢٠٠٧ - ٢٨ آذر ١٣٨٦

We will make 28th December a Protest day against the Arrest of Students in Iran!

A call to an international protest to free students in Iran!
A call to freedom – loving Iranian abroad!
A call to international organisations around the world!
Freedom – loving people!
More than two weeks ago 43 students and political activists across the cities of Iran were either abducted or were arrested before, during and after the national student day on 7th December in Iran and all of them were imprisoned.
The arrested students who have not committed any crime but defending freedom and equality; those students who have expressed their opposition to the militarised atmosphere in the universities created by security forces; our comrades who have not committed any crime and only defended humanity and justice; the students who organised the national students day with slogans such as “No War”, “University is Not a Militaries Camps”, “No Sexual Apartheid”, “Long Live Freedom & Equality”, “Workers Unity”, have been accused of actions against country’s security including conspiracy and bombings.
It is a fact that political prisoners in horrible wards 209 and 325 of Evin prison live under difficult conditions. Every day we here news about bad health and worsening of the physical condition of our comrades. According to news we have received our friends are under torture and all physical and psychological pressure. We are gravely concerned about our comrades as their families are banned to visit them. Students’ lawyers are not permitted to meet them and they are deprived of their basic human rights.
This treatment of students by the Islamic Republic has been faced with a fierce international protest. The amnesty international has organised a campaign to free students. The head of the EU Parliament has asked for their immediate release. During the last two weeks we have received hundreds of protest letters from across the world and numerous protest actions and demonstrations against the Islamic Republic and for immediate release of the imprisoned students have been organised.
On behalf of all students, we the Freedom and Equality – seeking Students are very proud of these waves of solidarity and thank all who were with and for us in these difficult days. But the fact of the matter is that despite all these efforts, our friends are still in prison.
To release the arrested students an international action is urgently required!
We call all the international organisations and campaigns to join us on 28th December to protest against the Islamic Republic and raise your voice to free the students in Iran. Your solidarity and joint actions all around the world will strengthen our efforts and make the release of our friends and comrades possible.
The movement for freedom and equality urgently needs your support and solidarity and united action.
Long Live Freedom!
Long Live Equality!
Freedom and Equality – seeking Students of Universities in Iran
19 December 200728 / Azar 1386

بیانیه شماره دوم دانشجویان سوسیالیست دانشکده باهنر شیراز در مورد دستگیری دانشجویان

نگهبانان نظم سرمایه سرکوب موقوف!

تضاد وتناقضات درونی نظام سرمایداری ناچارا جامعه را به تنش و کشمکش طبقاتی کشیده، که هر کدام برای رسیدن به منافع خود مبارزه میکنند . جامعه طبقاتی موجود که اکثریت جامعه را طبقه کارگران و اقشار پایین جامعه واقلیت ان طبقه سرمایدار تشکلیل داده اند،که مدام در حال رودروی با هم درعرصه مبارزاتی خود هستند.
نظام سرمایداری درایران که حافظان ان طبقه حاکم بر ایران هستند برای ادامه و طول عمر خود اجبارا به سرکوب طبقه کارگر و جنبشهای سوسیالیستی و رادیکال اجتماعی متوصل میشود ، که تنها موجودیت خود را از این طریق (دستگاههای سرکوبی که برای حفظ نظم سرمایه در اختیار دارد) خفظ خواهند کرد. دستگیریهای پی در پی دانشجویان چپ و سوسیالیست و فعالین کارگری نشان از تعرض اشکارخود بر این جنبهشای رادیکال موجود در صحنه سیاسی برای ادامه حیاط خود و سودجوییهایی که از طریق سرکوب و استثمار طبقه کارگر وپایین جامعه میباشد، به پیش خواهد برد. که این خصلت واقعی نظام لجنی سرمایداری جهانی ومشخصا ایران میباشد. طبقه کارگر و دیگر جنبشهای رادیکال هم برای دفاع از خود و مبارزه علیه سرمایه به اعتراض،اعتصاب و فعالیت برای درست کردن تشکلهای مستقل خود دست زده اند که چند سال اخیر در مبارزه و تقویت جنبش سوسیالیستی رشد چشمگیری داشته اند.
این حافظان سرمایه برای نگه داشتن حاکمیت خود بر جامعه هر روزه به جنبش و مبارزه رادیکال و سوسیالیستی حمله و خواهان سرکوب ان هستند. در استانه 16 اذر و در ادامه ان سران حکومتی برای جلوگیری از برگزاری مراسم روز دانشجو، اقدام به دستگیری دانشجویان چپ و ازادیخواه کرده و بیش از 40 نفر از رفقای ما را بازداشت و روانه زندانهای مخوف خود کرده و تاکنون هم بجز چند نفر از انها که ازاد شدند، بقیه در زندان بسر میبرند، تا شاید دانشجویان را به اعترافهای دروغین ویا مجبور به عقب نشینی از مبارزه ازادیخواهانه خود باشند وبتوانند تخم ترس و وحشت از نگهبانان سرمایه را در دل این مبارزین و جنبش رادیکال اجتماعی بچینند، تا توان و نیروی سرکوب و وحشیگیری خود را بر انها تحمیل کنند و همینطور ایجاد فضای رعب و وحشت و حکومت نظامی انها در دانشگاهها، تا هر طور شده جلو مراسم دانشجویان را بگیرند. اما دانشجویان چپ و سوسیالیست علارغم فضای پلیسی حاکم بر دانشگاه مراسم 16 اذر را(روز13 اذر د رتهران و بعدا در شهرهای دیگر ایران ) برگزار و عملکرد سران حکومتی را با شکست روبرو ساختند و مراسم خود را با "سرود انترناسیونال" و دادن شعارهای رادیکال و سوسیالیستی و خواهان ازادی رفقای دستگیر شده خود و پایان دادن به پادگانی کردن دانشگاهها ،برگزار کردند و این پیروزی دیگری برای دانشجویان و جنبش سوسیالیستی بود.
رسانه های داخلی و خارجی راست و بورژوایی اعم از پوزوسیون و اپوزسیون این سرکوب و دستگیری دانشجویان و برگزاری مراسم 16 اذر را بایکوت و از انعکاس ان پرهیز و باز هم در سرکوب جنبش سوسیالیستی به سران حکومتی کمک و قدم برداشتند. اینان بر انند که این جنبشهای رادیکال (که تنها نیروی واقعی تغییر نظم موجودهستند) را خفه و به زیر بکشد.
اما! ا زسوی کارگران و مردم ازادیخواه ایران ( داخل و خارج از ایران) و حتی در سطح جهانی به پشتیبانی از دانشجویان برخواستند و دست به اعتراض ،کمپین ،اکسیون و جمع اوری امضا و ...علیه سرکوب دانشجویان زدند، و این نشان از وجود جنبش سوسیالیستی و ازادیخواهانه در سطح جهان و اعلام همبستگی با هم برای به پیش بردن مبارزات خود در برابر سرکوب جنشهای ازادیخواهانه است.
سرکوبگران و حافظان سرمایه خوب تشخیص داده اند که دشمنان اصلی خود کدام نیرو در جامعه است و همیشه نوک حمله انها رو به رادیکالترین جنبشهاست. حاکمان ایران ازنظام ابرقدرتی امریکا ترسی ندارند و این همه تهدید و فشارها را به خیال خود نمیاورند اما از محمود صالحی( که تنها 20 درصد یکی از کلیه هایش کار میکند) و دیگر رهبران کارگری واعتراضات هر روزه کارگری، از دانشجویانی چپ و ازادیخواه از زنانی که برای احقاق حقوق انسانی خود مبارزه میکنند به وحشت افتاده و هر گونه حرکت کوچکی از این فعالین سر بزند تا جایی که امکانش را داشته باشد سرکوب میکند. این ترس و حشت نه از وجود فقط این رهبران و فعالین ازادیخواه ،بلکه ترس از پتانیسل و نیروی عظیم طبقاتیی که پشت این جنبشها موجود است. و در ازاد شدن این پتانیسل در هر فرصت و امکان ابراز وجود خود، به میدان مبارزه امده و با تمام توان نظم سرمایه را به لرزه در می اورند وداغ لعنت زده نظام سرمایه را از ریشه بر میکنند و بسوی جامعه ای انسانی (سوسیالیسم) عاری از هر نوع استثمارانسان به دست انسان، نابرابری، فقرو صدها معضل اجتماعی(ریشه در نظام طبقاتی موجود) حرکت کرده وخواهند کرد.
نگهبانان سرمایه! اگرچه توانسته اید رهبران و رفقای ما را زندانی کنید و انها را تحت سخترین شکنجه ها قرار بدهید، اما مطمئن باشید که این نظام فرسوده حاکم بر جامعه پروسه تاریخی خود را طی و مجبور به فنا شدن است و این اعتراضات و مبارزه هر روزه حاضر در صحنه سیاسی، این پروسه را تا مقصد خود (سوسیالسم) ادامه و تا رسیدن به ان ارام نخواهند گرفت.و جنبش دانشجوی یکی از پیشروترین و رادیکالترین این جنبشهاست که در تغییر و به پیش بردن این مبارزه نقش مهمی را ایفا کرده و خواهد کرد و خواست ومطالبات دیگر اقشار جامعه را نمایندگی کرده و برای ان مبارزه خواهد کرد. و ما این راه پر افتخار را نه از هر طریقی، بلکه تنها با توان و نیروی طبقاتی خود (حول طبقه کارگر) این مبارزه را تا رسید به مقصد ادامه خواهیم داد .
ما دستگیری دانشجویان چپ و ازادیخواه و تمام رهبران کارگری و زنان را محکوم و خواهان ازادی بی قید شرط انها هستیم و از هر پشتیبانی برای ازادی انها کوتاهی نخواهیم کرد،و خواهان پایان دادن به پلیسی کردن دانشگاهها هستیم و ازادی بیان و مبارزه برای حقوق خود حق انسانی ما میباشد و از ان دفاع خواهیم کرد.
دانشجویان،کارگران وزنان، مردم ازادیخواه
اگر چه راه سختی در پیش داریم، اما همه ما تحت سلطه بربریت سرمایه جز اتحاد و همبستگی طبقاتی خود هیچ سلاحی برای دفاع از خود وادامه مبارزه در دست نداریم و برای رهای از این وضع تنها با اتکا به این همبستگی خود میتوانیم رفقای خود، هم طبقه ای ها و مبارزین این راه را ازاد و انان را در این پروسه مبارزاتی دخیل و شرکت دهیم و دیگر نظام سرمایه حاکم توان سرکوب این جنبشها را نداشته باشد و ما با پشتیبانی و اتحاد خود قدرت و نیروی خود را به سلطه گران نشان دهیم و تا ازادی رفقای دربند ارام نگیریم ، این تنها راه مقابله با سرکوب هر روزه ما خواهد بود.
روز 28 دسامبر را روز اعتراض و پشتیبانی از دانشجویان در بند کنیم و این روز را سنبل اتحاد و همبستگی خود کنیم.

زنده باد همبستگی طبقاتیمان
دانشجویان زندانی آزاد باید گردد
دانشجو، کارگر... اتحاد، اتحاد
به سوی سوسیالیسم
دانشجویان سوسیالیست دانشکده باهنر شیراز

پيروزي مبارزات پيگيرعلیه استبداد و سركوب (بیانیه دانشجویان دانشگاه اصفهان

بالاخره مبارزات پيگير دانشجويان سراسر كشور وهم صدايي مردم سراسر دنيا ،عمله هاي استبداد و سركوب را وادار به عقب نشيني كرد تا سه دانشجوي مظلوم و بي گناه پلي تكنيك (احمد قصابان، احسان منصوري و مجيد توكلي) آزاد شوند. آزادي سه دانشجو به ما اثبات كرد كه استواري و ايستادگي در پيگيري خواسته هاي به حق نتيجه خواهد داد و به اقليت مستبد نيز نشان داد كه در نهايت در مقابل مبارزات پيگير اكثريت راهي جز تسليم شدن و زانو زدن ندارند.
دانشجويان دانشگاه اصفهان بدانند، پيگيري و ايستادگي و اعتراضات منظم ما از 13 آبان تا 13 آذر كه يكي از خواسته هاي عمده ي آن آزادي سه دانشجوي در بند پلي تكنيك در كنار اعتراضات سايردانشگاه ها به ثمر نشست و اين نكته را اثبات كرد كه اتحاد و تداوم در مبارزه يگانه راه پيروزي مي باشد و قدرت هر اقليت مستبدي در نهايت در مقابل اراده ي آهنين اكثريت زانو خواهد زد.
هم اينك به حاكميت و مسئولين امنيتي كشور نصيحت مي كنيم كه از اين تجربه درس بگيرند و خود را بيش از اين نزد دانشجويان و مردم منفور نكنند و افراد بازداشت شده ي 13 آذر كه در صدد بزرگداشت 16 آذر( روز دانشجو)، نظير: بهروز كريمي زاده، سعيد حبيبي، مهدي گرايلو و ساير دوستان ما در سراسر كشور بودند را آزاد كنند و گرنه اعتراضات دانشجويي در سراسر كشور آتشي خواهد افروخت كه استبداد را در خود مي سوزاند.
درنهايت به مسئولين دانشگاه اصفهان نيز هشدار مي دهيم كه چهره ي سياه خود را بيش از اين سياه نكنند و بدانند كه احضارهاي گسترده ي دانشجويان معترض در سه تجمع اخير به كميته ي انضباطي نه تنها باعث ترس و وحشت ما نمي شود بلكه اراده ي ما را در راهمان كه باور داريم بحق است استوارترمي گرداند و بدانيد ما به مسيري كه در آن پا گذاشته ايم ايمان داريم و از بذل جان خود نيز هيچ واهمه اي نداريم پس ازاعمال وقيحانه ي خود دست برداريد شايد كه در پيشگاه دانشجويان برابري طلب و آزاديخواه دانشگاه اصفهان مورد بخشش قرار گيريد.
هيئت 5 نفره منتخب تجمع كنندگان و سخنگوي اعتراضات اخير دانشگاه اصفهان به نمايندگي جمعی ازمعترضين:"عليرضا داودي، ارسلان صادقي، علي رهنما، مرتضي رضايي، ابراهيم كفعمي و علي اجاقي "

بیانیه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب به مناسبت آزادی 8 تن از دانشجویان

تاریخ گواهی می دهد که هیچ حقی با بخشش بدست نیامده است و آزادی وجود نخواهد داشت مگر آنجا که استبداد گامی به پس نهاده باشد. طی روزهای اخیر 8 تن از رفقای ما در شهرستان ها آزاد شده اند ، ضمن تبریک این آزادی به ایشان و تمامی مردم آزادیخواهی که طی این روزهای سخت به هر صورتی که هست و به هر شکل و طریق به اعتراض برخاسته اند ، اعلام می داریم که این آزادی چیزی نیست جز نتیجه شکست رژیم در اثر هزینه ها وفشارهایی که بر آن تحمیل کرده ایم. آزادی یاران ما ، پیروزی دانشجویان آزادی خواه وبرابری طلب و تمامی مردم آزایخواهی است که حمایت خود را اعلام داشته و دانشجویان را در این مبارزه تنها نگذارده اند . این پیروزی را با آزادی تمامی رفقای در بند خود تکمیل خواهیم کرد.همگان به خوبی می دانند که اتهام به اصطلاح وابستگی به بیگانگان ، احزاب و نهادهای خارج از کشور همواره تمهید پوچ و رسوای حاکمیت برای سرکوب دانشجویان ، زنان و کارگران بوده است. این اتهامات واهی و ساختگی انگشت اتهام وجدانهای آگاه را تنها به سوی خود رژیم برمی گرداند. ما ضمن رسوا کردن این توجیهات بی شرمانه برای سرکوب ، آشکارا به تمامی اعتراضات گسترده و نیرومند تمامی مردم آزادیخواه در سراسر جهان ، افتخار می کنیم. وابستگی واژه ای است در شان خود استبداد و جیره خوران و مزدوران آن . این صدای آزادی و برابری است ، این حق اولیه و اصلی تمامی انسانهاست که مردم آزادیخواه را در این حرکت اعتراضی متحد می کند و سوگند می خوریم که حلقه های این اتحاد را تا آزادی تمامی جهان از چنگال اربابان سود و سرمایه خواهیم گستراند.زنده باد آزادی ، زنده باد برابری

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب میبد (بیانیه 2)

این آخرین هشدار است، جنبش دانشجویی آماده قیام است
دانشجویان مبارز! مردم سربلند ایران! آزادگان جهان!
جنبش دانشجویی روزهای بسیار سختی را می گذراند، بعد از قتل عام 67 کسی به خاطر ندارد که حجم بازداشت ها به این گستردگی بوده باشد و باید توجه داشته باشیم بعضی عوامل امنیتی با ایراد مصاحبه های ضد و نقیض سعی در آرام کردن فضای ملتهب این روزها دارند اما جنبش دانشجویی در طول تاریخش همواره بیدار بوده و فریب این جو سازی های بچگانه را نمی خورد، گیریم که چند نفر را هم ٱزاد کنید، اولا ما تا آزادی تک تک رفقای دربندمان از پا نخواهیم نشست و هر لحظه ای که این عزیزان را در محبس خود نگاه دارید بر جرم خود بیشتر افزوده اید، دوما در خوشبینانه ترین حالت که به غیر از چند نفر از لیدرها بقیه را آزاد کنید و به رسم کثیف 28 ساله تان فشار را بر رفقایمان زیادتر کنید تا به هدف شوم خود مبنی بر اعترافات تلویزیونی و یا هر نتیجه دروغ آمیز دیگری برسید، یقین داشته باشید هنگامی که عده ای از رفقای دربندمان بیرون بیایند و دوباره به ما بپیوندند خون تازه ای در رگ جنبش چپ ایران خواهد جوشید و اقدام ننگینتان را فاش تر خواهیم ساخت، شما مزدوران آنچنان کوته فکرید که می خواستید یک جنبش را اسیر کنید و فهمتان کشش ندارد که درک کند جنبش بصورت بالقوه در سراسر ایران ریشه دوانیده است و شما با این سرکوب خونینتان فقط جهت جنبش را رادیکال تر از پیش می کنید که این رادیکالیسم دقیقا هدف ما نیز هست.حتی قوه ی قضاییه نیز در نامه ای به رهبری به این بازداشتیان بند 325 سپاه اعتراض کرده است، متاسفانه اخبار حاکی از آن بود که رفقایمان بارها به دلیل خونریزی به بهداری زندان اتقال پیدا کرده اند و فشار اآنچنان افزایش یافت که خبر خودکشی یکی از رفقا که احتمالا سعید حبیبی بوده به بیرون درز کرد، این به این معناست که آنچنان فشار غیر انسانیتان را بر زندانیانمان زیاد کرده اید که برای نجات خود و دیگران اقدام به بریدن رگ دستش کرده است، شما باید در دادگاه تاریخ به این جنایت های خود پاسخ دهید، چگونه می توانید چهره ای حق بجانب بگیرید وقتی که در همین سال گذشته حداقل سه دانشجو در زندان شما خودکشی کرده ان د وقتی که عدنان حسن پور به عنوان یک روزنامه نگار در انتظار اجرای حکم اعدام است وقتی تعداد بیشماری از فعالین جنبش زنان را در زندان شکنجه ی قرون وسطایی می کنید وقتی که محمود صالحی را در بیهوشی مطلق و با حال بسیار وخیم آنطور وحشیانه به تخت بیمارستان می بندید وقتی که دانشجویان پلی تکنیک را تا جایی که می توانید شکنجه ی جسمی و روحی می کنید، و قتی که زبان منصور اسانلو را با تیغ موکت بری می برید و قتی که بیش از 30 نفر اعدامی سیاسی در سال گذشته کرده اید وقتی ... این لیست جنایات شما را هیچ وقت نمی توان کامل کرد چرا که ثانیه به ثانیه ی عملکردتان جنایت و فحشا بوده شما به خشم انقلابی مردم سربلند ایران محکومید و دیر نیست که تاوان تمام جنایت هایتان را بپردازید.
این جمله را خطاب به رئیس جمهور مهرورز و عدالت طلب می گویم مبارک باشد که در دوره ی ریاست جمهوریتان رکورد سرکوب همه ی رییس جمهوران ایران را (به غیر از آقای خامنه ای در دهه 60) شکستید و نشان دادید چقدر به تک تک مردم ایران مخصوصا دانشجویان مهر می ورزید، نام خود را در تاریخ ایران سیاه تر نکنید، از خشم انقلابی مردم آزاده ی ایران بترسید که وعده ی همه ی ظالمان تاریخ است، شما باید دستور آزادی آزادی رفقای دربندمان را صادر کنید و بدانید هیچ نیرویی جلوی خیزش انقلابی خلق همیشه قهرمان را نمی تواند بگیرد و ما باز هم می گوییم تا آزادی تک تک شکوفه های زندانیمان از پا نخواهیم نشست و خورشید آزادی را به قیمت جانمان هم که شده بر تارک آسمان خواهیم نشاند، این آخرین هشدار است، جنبش دانشجویی آماده ی قیام است.
زنده باد پرچم سرخ مبارزات رادیکال دانشجویان
زنده باد آزادی برابری هویت انسانی
گروهی از فعالین چپ میبد

بيانيه يِ دانشجويانِ آزادي خواه و برابري طلب دانشگاه صنعتي سهند تبريز

مردمِ آزاده يِ ايران، رفقا؛
مگر يادتان رفته است خاطره ي کشتارهاي دهه شصت را؟ قتل هاي زنجيره اي دهه هفتاد را؟ واقعه ي هجده تير را؟ سرکوب وحشيانه ي کارگران، دانشجويان، زنان و معلمان را؟ امروز، در ميان سکوت بي شرمانه ي رسانه ها و خبرگزاري هاي داخلي و خارجي، از روزنامه نگاران حرامزاده ي وطني گرفته تا سرمايه داران خارجي، ديگر بار، جنبش چپ ايران نشان داد که موجي فراگير و مدام است که در تمامي دانشگاه ها، کارخانه ها، خيابان ها و کانون ها نفوذ کرده و همگي را به مکتبِ خيابانيِ خود آلوده ساخته است. جنبش چپ، فعاليتي درون دانشگاهي نيست که با پذيرش سلطه يِ مسئولانِ دانشگاه نفس بکشد؛ جنبشي ست که تا پيروزي نهايي و دستيابي به دنيايي آزاد و برابر تلاش مي کند. مبارزان اين جنبش ابژه هايي آلوده اند، که کارشان آلودگيِ تک تکِ سلول هايِ اين جامعه است. ابژه هايي که با خروج از چرخه هاي آموزش و مصرف و خانواده، جنبش آلودگي را به پيش مي برند و پيوند دهنده ي مبارزات دانشجويي و کارگري اند.
مردمِ آزادي خواهِ جهان، رفقا؛
سيزده آذر بار ديگر قدرت، شعور و شور سياسي جنبش چپ دانشجويي را نشان داد. حرکتي که ثابت کرد، جنبش چپ محدود به چند شهر و دانشگاه و مجله و کانون نيست بل که قدرتي ست فراگير، که پرشورترين و آزاده ترين مبارزان را شامل مي شود. در حاليکه بيش از دو هفته از دستگيريِ عزيزترين يارانِ اين مرز و بوم مي گذرد، بايد دانست که سکوت هر فرد، نشانه ي پذيرش جامعه پدرشاهي و نتيجتاً حرامزادگي اوست. ياراني که به دلايلي دروغين، هم اکنون در بدترين شرايطِ روحي و جسمي به سر مي برند و پذيرنده يِ سخت ترين شکنجه ها و آزارها هستند. دانشجوياني که فرياد نه به جنگ، نه به استبداد حکومتي و نه به دانشگاه را سردادند و خواستار آزادي و برابري انسان ها بودند. اين آيا غير انساني ست؟ پس چيست سکوتِ روشنفکران و نويسندگان و فيلسوفان پر مدعاي داخلي و خارجي؟ گوسفنداني که تنها بدنبالِ مجوزِ کتاب هايِ جديدشان هستند و سکوتشان، تنها به حيات بيشتر ِجامعه يِ فاشيستي، مذهبي و سرمايه داري کمک مي کنند.
رفقا؛امروز جنبش چپ ايران نشانه ي يک آگاهيِ عميقِ سياسي ست. آگاهي اي که تنها انقلاب را طلب مي کند و هيچ گونه سازش و مبادله اي را در اين راه خواستار نيست. رفقا، راهي جز انقلاب باقي نمانده است و انقلاب تنها آلترناتيوي ست که مي تواند اين حرامزادگانِ سرکوب گر و استبداد طلب را ريشه کن کند. پس بياييد بار ديگر به پا خيزيم و فرياد "نه" را بلندتر از هميشه در تاريخ طنين انداز سازيم. فريادي که تحقق اش پيوند دانشجو و کارگر را مي طلبد که گشاينده يِ مبارزه يِ طبقاتي ست.
ما دانشجويانِ آزادي خواه و برابري طلب دانشگاه صنعتي سهند تبريز، ضمن اعلامِ حمايت کامل خود از جنبشِ چپِ دانشجويي و کارگريِ ايران، دستگيري هاي اخير فعالانِ چپِ دانشجويي و کارگري را محکوم مي کنيم و اعلام مي داريم که صدور اين بيانيه تنها بيانگرِ رسانه ايِ حضور و قدرت ماست و مسلماً در برابر اتفاقات اخير، با تمام نيروهايِ موجود و در کنارِ رفقاي دانشجو و مردمِ آزاده يِ ايران، تا آزادي بي قيد و شرط تماميِ رفقايِ دانشجويِ زنداني و تا برقراريِ آزادي و برابري مي ايستيم.زنده باد سوسياليسم

بیانیه دانشجویان معترض دانشگاه شیراز پیرامون آزادی یونس میرحسینی

آزادی یونس میرحسینی بار دیگر این قانون نامکتوب تاریخ را اثبات کرد که حکومت هیچ‌گاه از قدرت خود نمی‌کاهد مگر آن‌که خواست آزادی و برابری مجبورش کند. قدرت و سلطه میل به تراکم دارد و تنها تمنای رهایی و تغییر است که در برابر این میل مقاومت می‌کند. بی‌شک ایستادگی و پایمردی دانشجویانِ مبارز نقش بسزایی در آزادی دوست دربندمان داشته است و پیروزی و موفقیت جنبش دانشجویی در گرو تداوم این ایستادگی‌ها است.
ما بار دیگر اعتراض خود را نسبت به بازداشت گسترده دانشجویان اعلام می‌کنیم و خواستار مقابله‌ تمامی آزادی خواهان این مرز و بوم با جریانی هستیم که قصد دارد با پرونده‌سازی و تهمت و افترا پروژه حذف مخالفان را به انجام رساند. پروژه‌هایی از این دست، قبلا در جریاناتی نظیر کنفرانس برلین، نشریات امیرکبیر و پخش اعترافات اجباری اجرا شده است و این خیال خامی است که ما اجازه تکرار مجدد این پروژه را در رابطه با دوستان دربندمان نخواهیم داد.
بی‌شک آزادی میرحسینی پایان راه نیست و ما معتقدیم حاکمیت هیچ وقت یکجانبه و داوطلبانه اقدام به رعایت عدالت نخواهد کرد. برقراری عدالت و رسیدن به آزادی محصول اقدام مستقیم و مبارزه مداوم است و ما به عنوان کارگزاران فعلی جنبش دانشجویی، این وظیفه خطیر را بر دوش خود احساس می‌کنیم. در این راستا ما مبارزه را تا آزادی تمام دانشجویان و فعالان سیاسی دربند و تحقق خواسته‌های به حقمان ادامه خواهیم داد و خواهان ایستادگی و اتحاد همه‌ی آنانی هستیم که ایرانی آباد و آزاد می‌خواهند.در پایان به تمامی سردمداران استبداد و مجریان پروسه‌ی تداوم و ابقاء سلطه هشدار می‌دهیم که ما خواستار حق تعیین سرنوشت خویش هستیم و بر این باوریم که تاریخ در مقام داوری صالح قضاوت خواهد کرد که آیا مبارزان راه آزادی، مسیر اخلال‌گری و ایجاد جو رعب و وحشت پیموده‌اند یا عمال سلطه و استبداد. بازی تاریخ این بار نیز روسیاهان را جلوی چشمان همگان خواهد گرفت و مثل همیشه کوس رسوایی مستبدان را خواهد نواخت.ما دانشجویان دانشگاه شیراز هماهنگ با تمام دانشجویان منتقد، آزادی خواه و برابری‌طلب، نفرت و انزجار خود را از جریان محدودیت و انحصار اعلام و اخطار می‌کنیم، کاملا فوری و بی قید و شرط افراد زیر را آزاد کنید:سعید حبیبی- مهدی گرایلو- نادر احسنی- انوشه آزادبر- ایلناز حمشیدی- بهروز کریمی زاده- علی سالم- علی کلایی- عابد توانچه- محسن غمین- پیمان پیران- صدرا پیرحیاتی- روزبه صف شکن- روزبهان امیری- سعید آقام‌علی- نسیم سلطان بیگی و دیگر دانشجویان و فعالین سیاسی دربند

اطلاعیه دانشجویان آزادیخواه وبرابری طلب پیرامون خبر خود کشی یکی از دانشجویان

اگرچه در قرن 21 و در دنیای مدرن زندگی می کنیم اما گویا تقدیر بر آن است که هنوز گرفتار مناسبات قرون وسطائی و انگیزاسیون باشم. انچه بر کسانی که گرفتار سیاهچاله های اوین می شوند همان رفتاری است که قرن ها پیش با زندانیان میشد. مگر به غیر از شکنجه های جسمی و روحی کسی لب به اعتراف می گشاید؟ پس باید شکنجه کرد تا برگه های بازجوئی پر شود. (این است منطق ارتجاع)
متاسفانه باید اعلام کنیم که خبر خود کشی یکی از رفقایمان در زندان اوین تائید می شود ولی مسئله این است دراصل خبری که توسط اقای باقی به بیرون از زندان منتقل شده است هیچ مدرکی دال بر اینکه رفیق گرانقدرمان سعید حبیبی رگ خود را زده است وجود نداشته .تنها شاهدی که اذهان را به سمت سعید عزیز هدایت کرد این مسئله بوده که کسی که خودکشی کرده بین 30 تا 35 سال سن داشته که این نکته به هیچ عنوان در خبری که توسط آقای باقی ارسال شده وجود نداشته است.
دانشجویان ازادیخواه وبرابری طلب با اعلام نفرت شدید خود از رفتارهائی که یک انسان را وادار می کند تا از عزیز ترین دارائی خود یعنی جانش صرف نظر کند عمیقا خوشحالیم که این رفیقمان که هنوز نمی دانیم کدام یک است جان سالم از این ماجرا به در برده است.
و به دژخیمان می گوئیم که هرگز رفتارهای غیر انسانی تان از خاطر مردم زدوده نخواهد شد و خشم توده ها روزی گریبانتان را چاک خواهد داد.
ما از تمامی رسانه ها خواستاریم تا برای رفع هرگونه شبهه و جلوگیری از پخش شایعات این اطلاعیه را منعکس کنند.

زنده باد آزادی و برابری
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب ایران
بیست و هشتم آذر 86

رفقایمان را آزاد می کنیم !

بیانیه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب ایران
رفقایمان را آزاد می کنیم !

پس از گذشت قریب به سه هفته از دستگیری غیر قانونی رفقای مان ، بار دیگر در این روزها شاهد ادعاها و پیام هایی از جانب عوامل اطلاعاتی حکومت بوده ایم .
طی اخباری که در خبر نامه مازندران منتشر شده است ، نیروهای اطلاعات به واسطه انجمن اسلامی با بیژن صباغ ثانی ، از دانشجویان مازندران تماس گرفته و اطلاع داده اند که آزادی 8 نفر از دانشجویان مازندران ، تنها زمانی انجام می شود که بیژن خود را معرفی نماید.همچنین در ادامه، خبر از یک بمب داده میشود که گویا بیژن صباغ مظنون آن است.
گویا عوامل اطلاعات رژیم از سر استیصال، ناچار شده اند اخباری جعلی را بازتاب دهند و متهمی خیالی بتراشند تا بلکه کمی این درد ورم کرده شان آرام گیرد.جالب اینجاست که خود را به واقع آدم ربا میدانند و مایلند در ادامه اعمال غیر قانونی و آدم ربایی های رفقای دانشجوی ما ، دست به معاملاتی هم بزنند.
این روش بسیار کهنه و نخ نما شده است.
مطالبه ی ما بدون هیچ گونه زد و بند و شرطی ، آزادی دوستانمان است و در این راه از هیچ تلاشی فروگذار نخواهیم کرد.در این راه نه تنها هیچ گونه شرطی را از طرف مامورین حکومتی نخواهیم پذیرفت، بلکه معتقدیم دوستان ما جرمی را مرتکب نشده اند ومجرمین اصلی کسانی هستند که دانشجویان و جوانان را از خیابان ها می ربایند و حتی پس از گذشت چندین هفته، خانواده هایشان را در بی خبری نگاه می دارند، کسانی که دست به جعل هر چیزی، بواسطه اینکه دارای قدرت هستند میزنند و به راحتی تاریخ دستگیری ها را جابجا میکنند، کسانی که اتهامات دروغینی از قبیل حمل نارنجک و بمب میزنند و بالاخره کسانی که خود اصلی ترین اوباش این جامعه اند.
همچنین در ادامه لازم است این نکته را مورد توجه قرار دهیم که گویا تعدادی از رفقای دانشجوی ما در بند 2-الف (325) نگهداری میشوند . این بند مربوط به اطلاعات سپاه می باشد و رفقایی که در این بند به سر میبرند : سعید حبیبی ، بهروز کریمی زاده ، مهدی گرایلو ، پیمان پیران و احتمالا عابد توانچه میباشند.
بر این اساس و با توجه به نحوه بازداشت این رفقا وهمچنین با توجه به میزان آسیب ها و شکنجه هایی که دوستان ما در گذشته توسط این نهاد امنیتی متحمل شده اند احتمالا این رفقا در وضعیت بسیار بدی قرار دارند. اگر چه از نظر ما تمامی نهادهای امنیتی و اطلاعاتی ، از یک سرشت می باشند، اما مشخصا میدانیم که این نهاد اطلاعاتی از انجام هیچ عملی برای اعمال فشار بر دوستان ما ابایی ندارد و این مسبب نگرانی بیش از حد ما نسبت به این رفقای در بند است.

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب
26 آذر 86

بیانیه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های مازندران در خصوص حوادث اخیر دانشگاه ها

به نام انسان، عدالت و آزادی

جمهوری اسلامی در حال طرح سناریوی جدیدی علیه همه ی فعالین سیاسی و اجتماعی در ایران است. پس از حادثه ی چاپ نشریات موهن و انتساب آن ها به دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و زندانی کردن سه تن از آنان، ظاهراْ اکنون نوبت دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب است.
طی هفته های اخیر، بیش از ۴۲ تن از دانشجویان چپ گرای دانشگاه های سراسر کشور دستگیر شده و به بهانه های مختلف از جمله برگزاری تجمعات غیرقانونی، مسائل منکراتی، پخش مواد مخدر و مشروبات الکلی و ... به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده اند و در شهرستان ها نیز (از جمله در بابلسر) این دانشجویان همچنان تحت بازجویی اطلاعات ناجا به سر می برند.
سناریوی سرکوب دانشجویان چپ در حالی با قوت تمام پی گرفته می شود که جمهوری اسلامی از جانب اتحادیه اروپا و جامعه ی جهانی شدیداْ تحت فشار است و تحریم های اقتصادی روزافزون بر دولت ایران، کمر اقشار ستم دیده و ضعیف جامعه را می شکند. تمام فشار دولت های غربی بر ایران بلاواسطه بر روی مردم همیشه در ستم ایران، کارگران، دانشجویان و فعالین عرصه ی اجتماع وارد می شود.
در مازندران هم طی هفته های پیش ۸ دانشجو قبل و پس از مراسم روز دانشجو بازداشت شده اند و اینک از سرنوشت هیچ یک اطلاعی در دست نیست. چه کسی باور می کند ۸ دانشجوی فعال یک دانشگاه (آن طور که برخی نیروهای امنیتی طی اطلاعیه هایشان اعلام کرده اند) به دلیل روابط نامشروع دستگیر شده؟ از سرنوشت هیچ یک از این دانشجویان که در بابل و بابلسر دستگیر شده اند هیچ اطلاعی در دست نیست. دانشگاه مازندران اعلام کرده است که با این دانشجویان به شدت برخورد انضباطی خواهد کرد. لازم به ذکر است اولین دانشجویی که در جریان این سناریوی جمهوری اسلامی دستگیر شده و زندانی شده است، حامد محمدی دانشجوی اقتصاد دانشگاه مازندران بوده است.
این خود بیانگر این است که اطلاعات استان مازندران پیشگام طرح پروژه های امنیتی دولت علیه دانشجویان است. لذا بر خود می دانیم که جنبش دانشجویی را از خطر بزرگ تری که قرار است دامنگیر همه ی فعالین دانشجویی شود مطلع سازیم.
در هفته ای که گذشت، در خلال برگزاری نمایشگاه کاریکاتوری از سوی بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، یک عدد بمب دست ساز آتشزا با قابلیت کنترل از راه دور کشف شد. یکی از دانشجویان برق و الکترونیک دانشگاه با کشف این بمب که روی چادر یکی از غرفه ها نصب شده بود، مورد را به اطلاع مسئولین دانشگاه رساند.
کشف این بمب در دانشگاه مازندران در حالی که طی روزهای پیش ۴۲ تن از رفقای ما بازداشت شده اند و اتهام اولیه ی همه ی آنان اقدام علیه امنیت ملی است، نشان از آغاز موج پرونده سازی های جدید و این بار بسیار سنگین تر علیه این دانشجویان است. این مطلب را سایت های مرتبط با جریانات تندروی راست از جمله رجانیوز، یاالثارات الحسین و روزنامه ی کیهان نیز تایید کرده اند. بر همگان روشن است که یک گروه تروریستی هرگز برای بمب گذاری در یک دانشگاه، بمب دستساز خود را روی چادر یک نمایشگاه به گونه ای نصب نمی کند که هر رهگذری بتواند آن را ببیند و گزارش دهد.
دانشجویان و مردم ایران!

بر ماست که این توطئه ی شوم دیکتاتورهای مرتجع را بر همگان بنمایانیم و نشان دهیم که جنبش دانشجویی با دستگیری حتی صدها تن از فعالینش از پای نخواهد افتاد. اتهام «عضویت در گروهک های تروریستی» احتمالاْ آخرین برگ برنده ی حاکمیت برای ریشه کنی صدای اعتراضات مردمی است. امیدواریم رسوا کردن این پروژه ها از این پس در دستور کار همه ی نیروهای مترقی و تحول طلب اجتماع قرار گیرد.
به دستگاه سرکوب نیز هشدار می دهیم که ما تا آخرین قطره ی خون در راه آزادی خواهی و برابری طلبی مبارزه خواهیم کرد و در این راه، دانشگاه را که همیشه پایگاه تحولات رادیکال بوده است، ترک نخواهیم کرد.

زنده باد آزادی!
زنده باد برابری!دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های مازندران

پیام دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب به مردم آزاده در سراسر جهان

مردم آزاده در سراسر جهان!
از طرف همه دانشجویان ایران از تلاش گسترده شما در انعکاس خبر دستگیری یاران ما و اعتراضتان به حکومت ایران در این رابطه تشکر میکنیم. جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی در ایران این حمایت گسترده شما را فراموش نخواهد کرد.
دانشجویان آزادیخواه در ایران امروزه در نبردی سنگین با رژیم اسلامی قرار دارند. خواسته های ما که چیزی بیشتر از خواست انسان های آزاده در ایران نیست٬ از طرف دستگاه های امنیتی حکومت "اقدام علیه امنیت ملی" قلمداد شده است. تعداد زیادی از یاران ما را در زندان های مختلف کشور حبس کرده اند و زیر شکنجه قرار داده اند. هر روز به بهانه ای لیست اتهامات ما را طولانی تر میکنند و قصد دارند که مبارزه ما را عقب برانند.
ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب اما طی همین دو هفته گذشته نشان دادیم که نه تنها از خواسته های انسانی مان دست نمیکشیم٬ بلکه با سازمان دادن اعتراضی بزرگ در ابعاد کل ایران تا آزادی فوری همه دستگیر شدگان ازپای نخواهیم نشست. ما هنوز در ابتدای مبارزه خود هستیم٬ یاران ما هنوز در بند هستند و تا آزادی کامل همه آن ها به حمایت های بیشتر شما٬ کارگران٬ کارمندان٬ دانشجویان ٬ زنان و همه اقشار جامعه نیازمندیم. فراخوان ما به شما٬ شدت بخشیدن به تلاشتان در حمایت از دانشجویان آزادیخواه در ایران است!
ما هنوز در ابتدای کار خود هستیم. آزادی حق ماست! برابری حق ماست! مخالفت با فضای جنگی حق ماست! نه گفتن به جنگ٬ حق ماست! زندگی انسانی حق ماست! تحصیل در دانشگاه و نه پادگان هایی که به آن نام دانشگاه نهاده اند٬ حق ماست! آزادی فوری و بیقید و شرط همه دستگیر شدگان٬ حق و رای ماست!در این مبارزه به حمایت های بیشتر شما نیازمندیم. پرچم دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب پرچم انسانیت در ایران است! در برافراشته نگاه داشتن این پرچم مارا یاری دهید! در رها کردن یارانمان از بند مارا یاری دهید!
اعتراضات دانشجویان در تمام دانشگاه های ایران تا آزادی همه یاران دربند٬ با قوت ادامه خواهد داشت!
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب٢٥ آذر ١٣٨٦

To the People of the World !

On behalf of all students in Iran, we express our great appreciation for your efforts in publicizing the news related to the mass arrest of our friends and comrades and your protest against the Islamic republic of Iran. The movement for equality and freedom in Iran will never forget your support and solidarity.
Freedom and Equality Seeking Students in Iran are in a battle with the Islamic Regime. Our demands which are nothing but the demands of the people of Iran have been labeled ‘actions against country’s security’. Many of our friends have been arrested and put under torture. In order to defeat us, each day they make the list of their accusations and allegations against us longer and heavier.
We, the freedom and equality seeking students in the past two weeks have demonstrated that we not only peruse our goals but also will organise a national protest for the immediate release of our friends and comrades. We are just in the beginning of our battle and will not stop until all our friends will be released. To achieve this goal, we need all your support and solidarity as women, workers, students and all other people across the world. We call you to enhance your efforts in supporting our struggle.
We are in the beginning of our battle. Freedom is our right! Equality if our right! Opposition to war is our rights. A humane life is our right! Education at universities and not at militarized colleges and universities is our right! Unconditional and immediate release of all arrested and imprisoned students is our right!
In our struggle we need your support more and more. The banner of freedom and equality seeking students is humanity’s banner in Iran. Support us to hold this banner up. Support us in releasing our comrades.
Until the release of our comrades from prisons, students’ protests will continue across the country.
Freedom and Equality Seeking Students
16 December 2007

بیانیه های دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب

پیام دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب به مردم آزاده در سراسر جهان
مردم آزاده در سراسر جهان!
از طرف همه دانشجویان ایران از تلاش گسترده شما در انعکاس خبر دستگیری یاران ما و اعتراضتان به حکومت ایران در این رابطه تشکر میکنیم. جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی در ایران این حمایت گسترده شما را فراموش نخواهد کرد.
دانشجویان آزادیخواه در ایران امروزه در نبردی سنگین با رژیم اسلامی قرار دارند. خواسته های ما که چیزی بیشتر از خواست انسان های آزاده در ایران نیست٬ از طرف دستگاه های امنیتی حکومت "اقدام علیه امنیت ملی" قلمداد شده است. تعداد زیادی از یاران ما را در زندان های مختلف کشور حبس کرده اند و زیر شکنجه قرار داده اند. هر روز به بهانه ای لیست اتهامات ما را طولانی تر میکنند و قصد دارند که مبارزه ما را عقب برانند.
ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب اما طی همین دو هفته گذشته نشان دادیم که نه تنها از خواسته های انسانی مان دست نمیکشیم٬ بلکه با سازمان دادن اعتراضی بزرگ در ابعاد کل ایران تا آزادی فوری همه دستگیر شدگان ازپای نخواهیم نشست. ما هنوز در ابتدای مبارزه خود هستیم٬ یاران ما هنوز در بند هستند و تا آزادی کامل همه آن ها به حمایت های بیشتر شما٬ کارگران٬ کارمندان٬ دانشجویان ٬ زنان و همه اقشار جامعه نیازمندیم. فراخوان ما به شما٬ شدت بخشیدن به تلاشتان در حمایت از دانشجویان آزادیخواه در ایران است!
ما هنوز در ابتدای کار خود هستیم. آزادی حق ماست! برابری حق ماست! مخالفت با فضای جنگی حق ماست! نه گفتن به جنگ٬ حق ماست! زندگی انسانی حق ماست! تحصیل در دانشگاه و نه پادگان هایی که به آن نام دانشگاه نهاده اند٬ حق ماست! آزادی فوری و بیقید و شرط همه دستگیر شدگان٬ حق و رای ماست!در این مبارزه به حمایت های بیشتر شما نیازمندیم. پرچم دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب پرچم انسانیت در ایران است! در برافراشته نگاه داشتن این پرچم مارا یاری دهید! در رها کردن یارانمان از بند مارا یاری دهید!
اعتراضات دانشجویان در تمام دانشگاه های ایران تا آزادی همه یاران دربند٬ با قوت ادامه خواهد داشت!دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب
٢٥ آذر ١٣٨٦



متن نامه ی دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب به مردم جهان - آلمانی

Im Namen der Freiheit, Menschheit und Gerechtigkeit
StudentInnen, ArbeiterInnen und Völker der Welt!
In der vergangenen Woche, vor und nach der "Studententag" Demonstration an der Universität Teheran, wurden mehr als 43 linke StudentInnen von den Sicherheitskräften der Regierung der islamischen Republik verhaftet. Die Meisten von ihnen, so der Sicherheitsdienst der islamischen Republik, seien im Evin-Gefängnis (Isolationshaft) festgehalten. Nun werden immer mehr Studenten und politische Aktivisten verhaftet.So was kam selten vor in dem allgemeinen politischen Klima nach der islamischen Revolution, aber es scheint nun dem Regime der islamischen Republik sehr wichtig zu sein, linken Aktivitäten ein Ende zu machen und alle oppositionelle, radikale Kräfte im Iran zurückzudrängen.Völker der Welt!Die verhafteten StudentInnen setzen sich alle den kriegerischen Plänen gegen den Iran entgegen – wie sie deutlich gemacht haben auf den Demonstrationen am 4. Dezember 2007. Es scheint aber, dass das islamische Regime einen anderen Krieg sucht innerhalb vom Iran. Es hat damit angefangen, einen Kriegeszustand gegen die StudentInnen zu erklären. Die nächsten im Visier werden die ArbeiterInnen, die LehrerInnen, die Frauen und alle MenschenrechtsaktivistInnen sein – eine Wiederholung der gleichen Strategie die von der ehemaligen Regierung eingesetzt wurde.Völker der Welt!
Wir wollen die bedingungslose Befreiung unserer verhafteten FreundInnen. Wir brauchen mehr Druck auf die Regierung der islamischen Republik sowohl innerhalb als auch außerhalb von dem Iran. Jede Solidaritätserklärung, jeder Protest, jede Unterschriftensammlung und jeder Brief von AktivistInnen die Welt über wird dabei helfen und wird groß geschätzt vom iranischen Volk.Es lebe die Freiheit!Es lebe die Gleichheit!http://azady-barabary-01.blogspot.com/
http://de.f254.mail.yahoo.com/ym/Compose?To=azadi.barabari@gmail.com


A Letter to the People of the World
In the Name of Freedom, Humanity and Justice
Students, Workers and People of the World!
In the past week, more than 43 leftist students in Iran were arrested by the Islamic Republic government security forces before and after the annual demonstration of the Students’ Day at the University of Tehran. Most of them, as claimed by the Islamic Republic Security Service are kept at the security prison of Evin. Right now, even more students and political activists are being arrested.This was some how rare in the general atmosphere of political activity in Iran after the Islamic Revolution; but it seems very important and forcemajor for the Islamic Republic regime to END left activities and push back all the opposition radical forces from political balance in Iran.People of the World!
The arrested students were all against any war-making policies throughout the world – as they shouted at the University of Tehran, December 4th, 2007 – but it seems that the Islamic regime is seeking a vaster cold war inside Iran. They started by opposing State of War on the leftist students. The next will-be-deleted activities will be workers, teachers, women and all the human rights activists. This is the repetition of the same last scenes of the previous government in Iran.People of the World!
We want the unconditioned and immediate release of our captivated friends. We require more and even more foreign and domestic pressure on the Islamic Republic government. Every one declaration, protest, petition and letter from the human rights activists, political parties, independent activists and etc all over the world will help and is appreciated by the Iranian under-pressure people.Long Live Freedom!
Long Live Equality!
http://azady-barabary-01.blogspot.comazadi.barabari@gmail.com




بیانیه فعالین چپ یزد در حمایت از رفقای در اسارت

دانشجویان مبارز و مردم آزاده.
مگر فراموشمان می شود، خاطره جانکاه تار و مار کردن فعالین سیاسی در دهه شصت را، قتل های ناجوانمردانه زنجیره ای را، وقایع دردناک هیجده تیر را مگر فراموشان می شود سرکوب کارگران را معلمانمان را و زنان جامعه مان را... مگر فراموشمان می شود سرکوب و قتل عام اجتماعی به بهانه امنیت اجتماعی را، مگر فراموشمان می شود سرکوب هروزه را ! اگر فراموشتان شده پس نظاره کنید چهره عریان بربریت را که بار دیگر از پس نقاب بزک کرده خویش نمایان گشته است، نظاره کنید دانشگاه را، سنگر مبارزه در قلب جامعه استبداد زده خویش را.
در پی اعلام برگزاری مستقل مراسم بزرگداشت روز دانشجو و با شعار" نه به جنگ، دانشگاه پادگان نیست" از طرف دانشجویان" آزادی خواه و برابری طلب"، بار دیگر رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی برای همگان خاطرات تلخ و دردناک کشتار نیروهای چپ را در قالبی جدید زنده کرد. عزم حقیرانه و ناکام رژیم برای سرکوب جنبش چپ که با ربودن و شکنجه ده ها نفر از فعالین جنبش چپ همراه بود، در روزهای که گذشت نشان از تاثیر گذاری قدرت عملی این جنبش و متعاقب آن هراس مدافعان نظم نا انسانی موجود از این جنبش دارد.
رژیم مرتجع جمهوری اسلامی بر این خیال است که با زندان و شکنجه می تواند سد راه جنبش چپ شود، غافل از اینکه جنبش چپ دانشجویی از پشتوانه ای توده ای چه در میان دانشجویان و چه در میان مردم ستمدیده برخوردار است و چنین جنبش ریشه داری که مطالباتش تبلور خواسته های مردم است یقینا غیر قابل سرکوب خواهد بود. برگزاری قدرتمندانه مراسم باشکوه روز دانشجو در روز سیزدهم آذر توسط دانشجویان- با وجود آغاز سرکوب رژیم قبل از مراسم و در حین برگزاری مراسم و اعلام حمایت دانشجویان سراسر کشور از این دانشجویان- خود مهر تاییدی است بر این ادعا.
رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی با آغاز این سناریو، ثابت کرد که بر خلاف خواست ها و شعار های به حق دانشجویان، نه تنها قصد استحاله دانشگاه به محیطی پادگانی را در سر دارد بلکه حتی با استفاده از این فضا به قصد حفظ هژمونی سیاسی خود در منطقه در برابر رقبای خود، از تحمیل جنگی خانمان سوز به بهای تیره روزی مردم تحت سلطه اش هم هیچ ایایی ندارد.

دانشجویان مبارز و مردم آزاده !
سرنوشت جامعه در شرایط کنونی، جدای از سرنوشت رفقای دانشجویمان نخواهد بود که هم اکنون در اسارت رژیم و تحت شدید ترین شکنجه ها و بازجویی ها قرار دارند. از آنجا که یکی از شعارهای مهم دانشجویان در مراسم سیزدهم آذر نه محکم به "جنگ" بود، جای تردیدی نیست که سناریوی اخیر در ادامه سیاست رژیمی است که در پی هوسهایش جامعه را لحظه به لحظه به سوی در افتادن به گرداب یک جنگ امپریالیستی پیش می برد. بنابراین در شرایط حساس امروز اتحاد و ادامه مبارزه تا آزادی همه دانشجویان و زندانیان سیاسی و تا نجات جامعه و پیروزی نهایی راهی است که در پیش رویمان قرار دارد.
بدینوسیله ما جمعی از فعالین چپ یزد اعلام می داریم که اقدامات حقیرانه اخیر رژیم نه تنها تردیدی در تصمیمان ایجاد نمی کند بلکه ما را بیش از هر زمان دیگری بر ادامه راهمان مصصم می گرداند. و اعلام می کنیم که صدور بیانیه تنها نمود رسانه ای قدرت ماست و قطعا در برابر تعرضات اخیر با تمام توانی که در اختیار داریم تا آزادی بی قید و شرط تمامی رفقایمان علی الخصوص سعید آقام علی( از رفقای یزد) و دیگر دانشجویان زندانی و تا برقراری یگانه آزادی و برابری می ایستیم و به مبارزه خود در کنار دیگر رفقای دانشجو و مردم ستمدیده ادامه خواهیم داد.
زندان- شکنجه- تهدید- ارعاب- ترور- وحشت- خفقان- گلوله دیگر اثر نداردنابود باد ارتجاع !زنده باد سنگر سرخ مبارزه انقلابی !www.yazdlefts.blogfa.com



بیانیه دانشجویان دانشگاه آزاد گرگان به مناسبت 16 آذر

آذر امسال در حالی به نیمه میرسد که اوین مفتخر به حضور بهترینهای جنبش دانشجویی در بطن خود است .و دانشگاه رو سیاه از مواجهه با خشم دانشجویان آزادی خواهی است که یک صدا رهایی هم درسانشان را طلب میکنند.آذر به نیمه رسیده است و سه اهورای امیر کبیر همچنان در بندند.آن سه به بند کشیده شدند تا با مقاومت شان در برابر شکنجه های ناجوانمردانه ی دشمنان قسم خورده آزادی ، پیغامی باشند برای 3 یار دبستانی به خون غلتیده در 16 آذر 1332 ؛ که تجدید پیمانی کنند با آرمانهای آن 3 آذرخش همیشه جاویدان.چه شباهت عمیقی است بین این دوستان در بند و سه آذر اهورایی و چه شباهت عمیقی است بین این روزهای سرد و آن روزهای سرد.حضور سه اهورایی امروز در پشت میله های تاریک خانه ی اوین در 16 آذر 1386 ؛ یادآور ادامه حیات ننگین استبداد در این ملک طوفان زده است.و امروز در حالی که بیش از نیم قرن از پاشیده شدن خون آن سه یار دبستانی (احمد قندچی – مصطفی بزرگ نیا – مهدی شریعت رضوی ) بر چهره دانشگاه میگذرد؛ چرخه عناد خود کامگان با جنبش های آزادی خواهانه اعم از دانشجویان و زنان و معلمان و کارگران به دور تند خود رسیده است.چرخ انحصار طلبی میچرخد و در هر چرخشش جوانه ای از قامت نحیف جامعه مدنی را می خشکاند. هنوز داغ مرگ غریبانه « اکبر محمدی » در زندان بر قلب جنبش دانشجویی ایران سنگینی می کند.روز دانشجو را در حالی گرامی می داریم که تنی چند از یارانمان به جرم پویایی و رهایی خواهی ؛ سه ستاره شدند و پشت دیواهای دانشگاه جا ماندند تا امروز چشم حسرت بدوزند به گرامیداشت روزی که پیش از این متعلق به آنها بود.روز دانشجو را درفضایی گرامی میداریم که سایه سنگین کمیته های انضباطی ؛ بسیج دانشجویی ؛ نهاد رهبری ؛ و نیروهای امنیتی بر اجتماعات دانشجویی سنگینی میکند.امروز روئسای خود فروخته و دست نشانده دانشگاه ه برای خوشامد مقامات امنیتی ؛ فعالین دانشجویی را قربانی میکنند ، و با ممانعت از فعالیت قانونمند نشریات و تشکلهای مستقل و منتقد دانشجویی سعی بر بستن فضای سیاسی و فرهنگی دانشگاه و به انفعال کشاندن نیروهای دانشجویی دارند.و امسال در سومین 16 آذر دوران حاکمیت دولت نهم ؛ شاهد لغو مجوز و یا به آشوب کشیده شدن مراسم یادبود 16 آذر در بسیاری از دانشگاههای کشور و بازداشت ده هاتن از فعالین دانشجویی بوده ایم.ما هم گام و هم صدا با سایر دانشگاههای کشور ضمن گرامیداشت خاطره شهدای 16 آذر خواستار آزادی بی قید و شرط تمام دانشجویان زندانی هستیم و اعلام میکنیم که تا زمانی که حتی یک دانشجوی معترض در بند باشد، و تاوقتی که نهادهای امنیتی آشکار و پنهان در فضاهای دانشگاهی اعمال نفوذ می کنند و سیل احکام انضباطی به سوی دانشجویان آگاه و منتقد روان است و تا وقتی که اساتید و دانشجویان منتقد از حق تدریس و تحصیل محروم می شوند، دست از مبارزه بر نمی داریم. یار دبستانی گر بدین سان زیست پاک من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود یادگاری جاودانه تر از بقای خاک.
دانشجویان منتقد و مستقل دانشگاه آزاد گرگان



بیانیه شماره 3 دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاههای تهران

دانشجویان، کارگران و مردم ستم‌دیده‌ی ایران!
همه‌ی ما خاطره‌ی دهشتبار دهه‌ی 60 را همچنان به خاطر داریم. دهه‌ی سیاهی که دولت جمهوری اسلامی در عریان‌ترین شکل خود، علاوه بر تحمیل فشارهای اجتماعی متعدد بر تمام اقشار جامعه، به بهانه‌ی جنگ تحمیلی و مبارزه با آمریکای جهان‌خوار دست به سرکوب احزاب و سازمان‌های مخالف و کشتار یک نسل از بهترین جوانان مبارز زد. سال‌ها آمدند و رفتند و چهره‌ی ظاهری جمهوری اسلامی اندکی تغییر کرد و سپس جریاناتی از درون خود حکومت آمدند و سعی کردند با هر دروغ و نیرنگی این‌گونه وانمود کنند که آن سال‌ها تمام شده است و اینک ما خندان و با گل‌های یاس آمده‌ایم تا ایران بهتری در عصر به اصطلاح گفتگوی تمدن‌ها بسازیم.
ولی گذر زمان به زودی ثابت کرد که این مردان خندان همان جلادانند که با خنده‌های زهرآگینشان در صدا و سیمای ملی جمهوری اسلامی به مردم گل نشان می‌دهند. آری 18 تیر 1378 و وقایعی که پس از آن رخ داد تلنگری بود به اذهان مسخ شده‌ای که توحش بزک شده‌ی جمهوری اسلامی را به عنوان دولتی دموکراتیک پذیرفته بودند.
اما این تنها یک تلنگر بود و پیشرفت وقایع پس از آن نشان داد که دولت مردم‌سالار ما در صورت لزوم، شیوه‌های سرکوب، شکنجه، کشتار و استفاده از سلاح سرد و گرم را به خوبی می‌داند. کشتار کارگران معدن مس خاتون‌آباد تنها یک نمونه کوچک بود.
در چند روز گذشته نیز دولت جمهوری اسلامی نه تنها نشان داد که حتی سنت نیم قرنه‌ی برپایی تجمعات دانشجویی به مناسبت روز دانشجو را برنمی‌تابد، بلکه یک بار دیگر ثابت کرد که ماهیتاً توانایی این را ندارد که چهره‌ی قابل قبول‌تری نسبت به دهه‌ی 60 از خود نشان دهد و این واقعیت را بیش از پیش در اذهان حک کرد که جمهوری اسلامی هرگز قابلیت تبدیل شدن به جمهوری دموکراتیک اسلامی را نداشته و نخواهد داشت.
این یک واقعیت انکار ناشدنی است که جمهوری اسلامی - این بزرگ‌ترین مافیای اسلام سیاسی در خاورمیانه و البته جهان – پایمال کردن پایه‌ای‌ترین حقوق انسانی را تا بدان‌جا رسانیده که در روز روشن با توسل به زور و ضرب و شتم حتی در محوطه‌ی دانشگاه دانشجویان را می‌رباید، آنان را به مکان‌های نامعلوم منتقل می‌کند، آنان را دانشجونما خطاب می‌کند و از به رسمیت شناختن بدیهی‌ترین حقوق زندانیان سیاسی سر باز می‌زند.
دستگاه سرکوب در چند روز اخیر با ارعاب و تهدید دانشجویان، با احضارها و بازداشت‌ها و آدم‌ربایی‌های گسترده، تفتیش عقاید و شکنجه‌های قرون وسطایی، اطلاق جرم‌های موهون و بی‌پایه به دانشجویان در بند و با صدور بیانیه‌های تهدیدآمیز نشان داد که سناریوی سیاه جدیدی را برای سرکوب فعالین سیاسی و اجتماعی در سر می‌پروراند. بانیان و حامیان نظم موجود برای چندمین بار ثابت کردند که یک دهه قرقره کردن مضامینی چون حقوق بشر اسلامی، مردم‌سالاری دینی، دموکراتیزه کردن ساختار حکومت و ... هیچ هدفی جز فریب مردم برای از سر گذراندن موج نارضایتی‌های اجتماعی را دنبال نمی‌کرده و نشان دادند که کوچک‌ترین مخالفتی را در هیچ زمینه‌ای تحمل نکرده و به ویژه حوزه‌های دانشجویی را عرصه‌ی تاخت و تازهای مستبدانه‌ی خود قرار خواهند داد.

مردم ایران!
جمهوری اسلامی بر آن است که قدم در راهی بگذارد که صدای هر اعتراضی را ابتدا در حیطه‌ی دانشگاه و سپس در کل جامعه خاموش نماید و در این راه با هیچ یک از گرایشات فکری موجود و با هیچ یک از شیوه‌های فعالیت اجتماعی که حتی اندکی از مشی مستبدانه و ستیزه‌جویانه‌اش فاصله داشته باشد، مدارا نمی‌نماید. ولی سرکوب‌گران حاکم باز هم اصل مهمی را فراموش نموده‌اند و آن این است که جنبش دانشجویی به عنوان تبلور خواسته‌های مردم و عینیات موجود در جامعه، جنبشی است که خواسته‌های انسانی موجود در دیگر جریانات و جنبش‌های اجتماعی را آشکارا و بی‌پرده فریاد می‌زند و بی‌تردید بر خطایند آنان که در این توهم به سر می‌برند که با در بند کردن 32 تن، صد تن، هزار و هزاران تن خواهند توانست صدای مردمی را خاموش کنند که سال‌هاست تحت این سیطره‌ی سیاه، نفرتی هرروزه را تجربه می‌کنند.دانشجویان!دولت جمهوری اسلامی سخت در اشتباه است اگر در این خیال خام به سر می‌برد که با برخوردهای مقطعی و نوبتی با طیف‌ها و گرایشات فکری مختلف موجود در دانشگاه خواهد توانست آن‌ها را یکی یکی از سر راه برداشته و دست آخر با خیالی آسوده بر گرده‌ی مردم تحت ستم ایران سواری کند. چراکه ما دانشجویان پس از ده‌ها سال مبارزه‌ی پیگیر به درستی دریافته‌ایم که در چنین موقعیت‌هایی و هنگامی که سخن از پایمال کردن آزادی‌های بدیهی فردی و سودای از میان برداشتن هر صدای مخالفی در میان باشد، تعرض همه‌جانبه‌ی نیروهای رادیکال و به هم پیوسته‌ی همه‌ی جنبش‌های مترقی، امری حیاتی و ضروری خواهد بود.
بدین وسیله ما دانشجویان آزادی‌خواه و برابری‌طلب سراسر ایران اعلام می‌نمایی که تا آزادی تک‌تک 32 نفر رفقای در بندمان و نیز سایر دانشجویان زندانی از پای نخواهیم نشست و در این راه از هر طریق ممکن و با هر وسیله‌ای به مقابله با دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی خواهیم پرداخت. برگزاری آکسیون در سرتاسر کشور تنها بخشی از قدرت ماست. همچنین اعلام می‌نماییم که ارعاب و تهدید و در بند کردن دوستانمان نه تنها باعث دلسردی ما نخواهد شد، بلکه انگیزه‌ای است قدرتمند برای ادامه‌ی راهمان که چه اکنون و چه پس از آزادی یارانمان مصرانه بر خواست آزادی و برابری و استقرار نهایی آن در تمام جهان پای فشاریم و در این راه از هیچ هزینه‌ای دریغ نکنیم.
زنده باد آزادیزنده باد برابری

دانشجویان آزادی‌خواه و برابری‌طلب سراسر ایران



جواب دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب به وزارت اطلاعات
جنابان وزارت اطلاعات!شما با دستگیری بیش از ٣٠ تن از یاران ما تلاش کردید که مانع برگزاری مراسم های ١٦ آذر در تهران و شهرهای دیگر بشوید. این تلاش شما با شکست روبرو شد!شبانه یاران ما را دستگیر کردید. به خانه های آنها هجوم بردید و یکبار دیگر چهره واقعی حکومتتان را نشان دادید. با مراجعه خانواده های دستگیر شدگان گفتید خبر ندارید که دستگیر شدگان کجا هستند. منتظر شدید تا ببینید که مراسم های ١٦ آذر اجرا میشوند یا نه٬ بعد از چند روز و با دیدن اجرای این مراسم ها مجبور شدید که بالاخره به انسان ها در ایران بگوﺋید که فرزندانشان را به چه جرمی دزدید و به زندان انداختید. اطلاعیه شما تلاشی برای توجیه شکستتان است!برای توجیه شکستتان به احکام شناخته شده ای دست برده اید: آشوبگر٬ اخلاگر٬ معاندین نظام٬ ایجاد درگیری٬ تیر وکمان٬ سنگ٬ نارنجک صوتی و کارت جعلی.این ها "جرایم" دانشجویانی است که به میدان آمدند و به پادگان کردن دانشگاه و تحمیل فضای جنگی اعتراض کردند. این ها القابی هستند که شما به دانشجویانی میدهید که صدای انسان را در این جامعه بلند کردند و به زندگی که به ما تحمیل میکنید "نه" گفتند.همه "جراﺋم" شما علیه یاران ما پوچ هستند! در کشور ما کسی که بجز روزنامه های شما چیز دیگری بخواند متهم به خواندن کتب "ضاله" است! در مراسم های دانشگاه٬ ما نه احتیاجی به تیروکمان داریم و نه سنگ و نارنجک صوتی٬ اسلحه ما کلاممان است. و همین شما را به وحشت انداخته است.جنابان وزارت اطلاعات!صف کسانی که به نظر شما بخاطر مقاومت علیه جنگی کردن زندگی و پادگان کردن دانشگاه ٬ ارازل و اوباش هستند٬ بسیار بسیار بزرگ است! به مراسم های ١٦ آذر در همین یک هفته گذشته نگاه کنید! بیاﺋید و میلیون ها دانشجو را به همین جرم بگیرید و در اوین حبس کنید! بیاﺋید اگر جرات آن را دارید!به شما اطمینان خاطر میدهیم که تا آزادی تک تک یارانمان دانشگاه را روی سرتان خراب خواهیم کرد!شرماتان باد!
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب

اطلاعیه وزارت اطلاعات در مورد دستگیری های اخیر
در شرايطي که منابع خبري، از دستگيري هايي در دانشگاه هاي سراسر کشور طي هفته گذشته خبر داده اند، وزارت اطلاعات با صدور بيانيه يي اعلام کرد «تعدادي اخلالگر» دستگير شده اند که «با استفاده از کارت جعلي دانشجويي به قصد برگزاري تجمع غيرقانوني مقابل دانشکده فني دانشگاه تهران، وارد دانشگاه شده بودند.»روابط عمومي وزارت اطلاعات در بيانيه خود به تعداد بازداشت شدگان و تاريخ دستگيري آنها اشاره يي نکرده، ولي تصريح کرده است؛«افراد دستگير شده توسط گروهي از معاندين نظام و جريانات سياسي اعزامي از شهرهاي مختلف فراخوانده شده بودند تا ضمن راه اندازي اجتماع غير قانوني، درگيري ايجاد کنند و فضاي علمي - فرهنگي دانشگاه را به آشوب و اغتشاش بکشانند.»به گزارش خبرگزاري مهر وزارت اطلاعات با بيان اينکه «آشوبگران از قبل اقدام به تهيه تير و کمان، جمع آوري سنگ و ساخت نارنجک هاي صوتي کرده اند»، افزوده است؛«از دستگيرشدگان مقادير قابل توجهي نشريات موهن، کتب ضاله، اعلاميه هاي حاوي توهين به مقدسات و مشروبات الکلي کشف و ضبط شده است.»جمعي از دانشجويان قرار بود سه شنبه هفته گذشته، 13 آذرماه در مقابل دانشگاه تهران به مناسبت روز دانشجو تريبون آزاد برگزار کنند. در همين رابطه نيز بنا بر گزارش هاي منتشر شده، نزديک به 27 نفر در شهرهاي مختلف از جمله مازندران، شيراز، اهواز و تهران بازداشت شده اند.به رغم اين مسائل، طي يک هفته گذشته، دانشگاه هاي سراسر کشور، صحنه برگزاري مراسم متنوع دانشجويي در بزرگداشت 16آذر (روز دانشجو) بود. همچنان که دانشگاه هاي کرمان، مازندران، شيراز، آزاد تبريز، آزاد نجف آباد، همدان، زاهدان، زابل و آزاد کرمانشاه به تداوم محدوديت ها در فضاي دانشگاه ها اعتراض داشتند.



قطعنامه دانشجویان دانشگاه شاهرود به مناسبت 16 آذر روز دانشجو

همسو با بیانیه های دانشجویان دانشگاه های تهران
روز دانشجو به پاسداشت خون سه دانشجوی اهورایی دانشگاه تهران
مبارزه ي جنبش دانشجويي جزئي از مبارزه ي جنبش هاي اجتماعي(کارگري، زنان، اقوام تحت ستم، جوانان و...) براي ساختن دنيايي انساني است. دنيايي که در آن خبري از استثمار انسان ها و مناسبات استبدادي سرمايه داري نيست. دنيايي که در آن اثري از ستم جنسي نيست. دنيايي که در آن انسان ها آزادانه سرنوشت خويش را تعيين مي کنند.
جنبش دانشجويي بر پايه ي منافع عيني و مشخصي که از نفس دانشجو بودن نشات بگيرد شکل نمي گيرد. به خصوص در کشورهايي که حاکميت مستبدتري دارند دانشگاه به تريبون اعتراض جامعه تبديل مي شود. صف بندي نيروهاي سياسي در دانشگاه، نه امري تصادفي، که نمودي از صف بندي سياسي و طبقاتي در جامعه است. جنبش دانشجويي مي تواند و بايد به عنوان يک نيروي سياسي موثر در کنار ديگر جنبش هاي اجتماعي ايفاي نقش کند.
طي دو سال گذشته شاهد گسترش سرکوب جنبش هاي اجتماعي و از آن جمله سرکوب جنبش دانشجويي بوده ايم. توطئه و پرونده سازي عليه فعالين جنبش دانشجويي، بازداشت، اخراج و تعليق شمار زيادي از فعالين اين جنبش، کنترل پوشش دختران دانشجو و سهميه بندي جنسيتي تنها گوشه اي از پرونده ي سرکوب جنبش دانشجويي بوده است. در مقابل اما شاهد مقاومت محلي، محدود و غير متشکل دانشجويان بوده ايم. ضرورت مقاومت سراسري و پيگيرانه به صورت بلاواسطه اي به مساله ي تشکل هاي مستقل دانشجويي گره مي خورد. تشکل هايي که از تمام جناح هاي حاکميت مستقل هستند و مرزبندي روشني با دخالت خارجي در تعيين سرنوشت مردم ايران دارند. تلاش براي ايجاد تشکل هاي مستقل دانشجويي با استراتژي کلان پيوند با ديگر جنبش هاي اجتماعي همسوست.
اینک با فریاد همبستگی با دیگر جنبش های اجتماعی خواسته ها و نظرات خود را به طور شفاف به شرح زیر بیان می دارد :
رویارویی با سیاست بسط و تشدید سرکوب سراسری جامعه ، هم اینکپیش شرط بقا و تداوم هر جنبش مترقی اجتماعی ( اعم از جنبش دانجویی ، زنان ، کودکان و ... ) است ؛ به نظر می رسد که این یاست همچون ضرورت حفظ حیات سیاسی مجریان در سرکوب جنبش ، موثر واقع شده است .
با در نظر گرفتن شرایط داخلی و بین المللی ایران، اکنون تکلیف سنگینی بر دوش جنبش دانشجویی است .اکنون دانشگاه نیاز حیاتی به مقاومت در برابر پروژه ی سلب ابتدایی ترین حقوق صنفی – سیاسی و اجتماعی دانشجویان را درک میکند ، پایمال شدن بخش وسیعی از حقوق صنفی دانشجویان ، بازداشت و حبس فعالین دانشجویی ، توقیف نشریات و تشکل های مستقل دانشجویی ، اخراج و منع از تحصیل سلیقه ای دانشجویان ، صدور گسترده و بی سابقه احکام انضباطی ، تشدید فشار بر آزادی های دختران و به دیگر کلام نظامی و امنیتی شدن مسلم فضای دانشگاه ، بیانگر ضرورت مقاومت دانشجویان است « دانشگاهی که به اصرار و اعتقاد ما پادگان نیست»
آزادي بي قيد و شرط دانشجويان و رفقای در بند ( با تاکید بر رفقای دستگیر شده درارتباط با تجمع 13 آذر تهران ) و لغو احکام انضباطی و منع از تحصیل دانشجویان
انحلال حراست دانشگاه ها، کميته هاي انصباطي و ستادهاي گزينشي وزارت علوم و تغییر آیین نامه انضباطی دانشگاه ها
پايان دادن به بازنشسته کردن اجباري و اخراج علني استادان دگر انديش
توقف برخورد با انجمن هاي اسلامي، شوراهاي صنفي ، کانون و انجمن هاي علمي، هنري و فرهنگي.
ايجاد تشکل مستقل دانشجويي
پايان دادن به طرح سهميه بندي جنسيتي
برچيده شدن دوربين هاي مدار بسته اي که براي کنترل رفتار دانشجويان در دانشگاه ها نصب شده اند و نوعی توهین به شعور دانشجو است .
رفع توقيف از نشريات توقيف شده ي دانشجويي و آزادي انتشار نشريات دانشجويي
کنترل و اداره ي دانشگاه ها و خوابگاه هاي دانشجويي توسط شوراي دانشجويان، اساتيد و کارکنان دانشگاه.به مسئولین دانشگاه و عوامل دیگر متذکر می شویم , اعضای انجمن اسلامی و افراد نزدیک به انجمن و همچنین سایر فعالین مستقل و بعضاٌ همسو با جریان بالا ، نسبت به پروژه ی پرونده سازی برای دانشجویان با پخش شبنامه های جعلی ( مانند پروژه کثیف و هویدای دانشگاه پلی تکنیک تهران ) مخالفت و برائت خود را اعلام می دارد و نسبت به عواقب این گونه رفتارها هشدار جدی می دهد .
زنده باد آزادی ، درود بر برابری



اطلاعیه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد

انشقاق در درون دانشگاه فردوسی میان نیروهای مستقل رادیکال (لیبرال و چپ) و نیروهای وابسطه به حاکمیت معروف به فراکسیون مدرن طیف علامه انجمن های اسلامی دانشگاه به نقطه ای بحرانی رسیده است. پس از فراخوان دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد که در تاریخ ۷ آذر ماه در همین وبلاگ منتشر شد ، دانشجویان لیبرال دانشگاه با درخواست جلسه ای به ما اعلام کردند که با پاره ای تغییرات حاضر اند در این آکسیون شرکت نمایند. در جلسه روز ۱۰ آذر که جمعی از همین فراکسیونی ها هم در آن شرکت داشتند ما برای اعلام آمادگی خود برای تشکیل آکسیونی در بردارنده ی تمامی گروه ها حاضر شدیم که ۱- تجمع به تریبون آزاد تبدیل شود. ۲- زمان برگزاری مراسم از ۱۷ به ۱۸ آذر تغییر یابد و دست آخر تراکت هایی که با عنوان دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب آماده کرده بودیم بدون عنوان در سطح دانشگاه منتشر گردد. این تغییر در فراخوان وبلاگ هم مشهود است.
پس از آن بود که اینان ۴ شنبه ی هفته پیش اعلام نمودند برای روز یکشنبه ۱۸ آذر ساعت ۱۰ الی ۱۲ از دانشگاه مجوز تریبون آزاد دریافت کرده اند که در آمفی تئاتر سوله فرهنگی برگزار می شود. اینان قصد داشتند که با تغییر روز آکسیون آن را به نام تحکیم مصادره نمایند ولی چون می دانستد که دانشجویان مستقل در برابر آن ها خواهند ایستاد دست به خودزنی زدند.
همین موضوع نشان دهنده ی وابستگی این جریان به حاکمیت و تلاش آنان برای جلوگیری از برگزاری آکسیون از سوی نیروهای مستقل در دانشگاه می باشد. کسانی که در سابقه ی خود چندین مورد اعتصاب شکنی مشهود است و مزدوری ایشان برای حاکمیت محرز. همان هایی که آکسیون حمایت از دانشجویان دانشگاه مازندران را تحریم کردند و آکسیون ۸ مارس را به لجن کشیدند و اگر درایت چپ رادیکال نبود به تبلیغ زنده برای کمپین یک میلیون امضا تبدیل می شد.
می دانیم که این انشقاق فقط به نفع حاکمیت خواهد بود و دامن زنندگان به آن از سوی حاکمیت ساپورت می شوند. ولی در این میان هستند کسانی که از روی بی تجربگی به عمله ی این مزدوران تبدیل شده اند. روی سخن ما با آن هاست:
تشکل مستقل دیگر شعار نیست. مرگ انجمن با مرگ اصلاحات پیوند خورده است. این گونه اعتصاب شکنی ها و تفرقه افکنی ها از سوی کسانیاست که سر در آخوری دارند.
به دانشجویان مستقل بپیوندید.
زنده باد دانشجویان مستقل
زنده باد سوسیالیسم
دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد



بیانیه شماره 2 دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ایران
تفنگت را آزار نده، دهانم را نمی توانی بست!
دانشگاه پادگان شده است، دانشجویان مقاومت کنید!
دانشجویان! کارگران! رنج دیدگان و مردم ایران!
بار دیگر یاد سال های سیاه ۱۳۶۰، سال های سرکوب و اختناق زنده شده است. بار دیگر بانیان و حامیان نظم کثیف موجود، هوای به بند کشیدن پاک ترین یاران ما را کرده اند.
فضای ملتهب و جنگی موجود، لابی قدرت ها و خطر شوم حمله ی نظامی به ایران، دولت جمهوری اسلامی را در موقعیتی قرار داده است که برای حفظ سیطره ی خود بر مردم ستم دیده ی ایران دست به هر اقدام وحشیانه ای زده و کوچک ترین ندای آزادی خواهی و برابری طلبی را در نطفه خفه کند.
در هفته ی گذشته و در پی اعلام برگزاری مراسم روز دانشجو در روز سه شنبه ۱۳ آذر ماه توسط دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب، شاهد آن بودیم که تعداد نزدیک به ۴۰ نفر از دانشجویان به طرق مختلف و حتی برخی در محوطه ی دانشگاه تهران توسط دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی بازداشت شده و تحت شدیدترین بازجویی ها و در مواردی شکنجه قرار گرفتند و بدین ترتیب، سناریوی وزارت اطلاعات برای سرکوب جنبش چپ دانشجویی آغاز شد. با احتساب دانشجویانی که تا به حال آزاد شده اند، در این لحظه ۲۹ نفر از دانشجویان دانشگاه های مختلف در ارتباط با مراسم ۱۳ آذر بازداشت شده اند که اکثر آنان به بند ۲۰۹ (بند اطلاعات) زندان اوین انتقال یافته اند. ولی حتی چنین برخوردی از سوی فالانژیست ها نیز نتوانست جلوی برگزاری مراسم روز دانشجو را بگیرد و این مراسم با قدرت هر چه تمام تر برگزار شد، هرچند پس از پایان مراسم نیز نیروهای امنیتی دست از تعقیب و دستگیری دانشجویان بر نداشتند. اما این صرفاْ شروع ماجرا بود. دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی که به خیال خود ریشه ی اعتراضات و برگزاری مراسم در دانشگاه های دیگر را خشکانده بود به ناگاه با سیل عظیمی از اعتراضات پرشور دانشجویان آگاه در سراسر ایران و همچنین حمایت های بین المللی از دانشجویان در بند مواجه شد. دانشگاه های کرمانشاه، تبریز، سنندج، شیراز، اصفهان، مازندران، مشهد و ... تنها گوشه ای از قدرت همبستگی دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب بودند که با برگزاری تجمعات قدرتمند، خشم خود را از اسارت رفقایشان اعلام کردند.
دانشجویان! دانشگاه پادگان شده است، مقاومت کنید! آرام ننشینید! کلید آزادی دانشجویان دربند در دستان ماست! به عاملین این سرکوب ها نشان خواهیم داد که خشم ستم دیدگان ایران بسیار فراتر از آن چیزی است که به این سادگی ها خاموش شود. جنبشی که شریان هایش از بطن جامعه می جوشد تا استقرار نهایی آزادی و برابری نه تنها در ایران بلکه در سرتاسر جهان از پای نخواهد نشست.
بدین وسیله ما دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ایران اعلام می کنیم که دستگیری گسترده ی رفقایمان نه تنها خللی در اراده ی ما برای مبارزه در راه آزادی و برابری وارد نکرده، بلکه انگیزه ای است قدرتمند برای تداوم راهمان و همچنین خطاب به دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی اعلام می کنیم که اعتراضات و ناآرامی های تاکنونی تنها بخشی از قدرت ما دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب است و تا آزادی تمام رفقای در بندمان، آتش خشم ما فروکش نخواهد کرد.
چخماق ها کنار فتیله بی طاقت اند
خشم کوچه در مشت توست!
دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های ایران


بیانیه شماره ٣ دانشجويان آزادي خواه وبرابر طلب دانشجويان دانشگاه آزاد و دانشگاه كردستان سنندج در اعتراض به دستگيري هاي اخير در دانشگاه تهران
١٦ آذر در راه است،روزي كه 3دانشجوي آزادي خواه و برابري طلب در اين راه كشته شدند.
در هر سال براي گراميداشت اين روز،دانشجويان در اين روز مراسم هايي در دانشگاه هاي كشور بدين مناسبت از طرف دانشجويان آگاه وآزادي خواه انجام مي شود،اما اين سال با سالهاي پيش بسيار تفاوت دارد.١٦ آذر امسال در فضايي نظامي كه تحت عنوان امنيت ملي از آن ياد ميشود برگزار مي گردد.
در فضايي كه به بهانه ي مبارزه با اراذل واوباش چه انسان هاي بيگناهي كه پشت ميله هاي زندان افتاده وبا ضرب وشتم ورفتارمهربانانه ي دولت مهرورز!!!! يا به چوخه ي عدالت !!!!!!دولت فاشيست و مستبد حاكم روبرو شدند.دولتي كه حتي ادعاي انتقاد پذيري نيز دارد وبه منتقدينش هم جايزه مي دهد.
امسال تني چند از رفقاي آزادي خواه و برابر طلب ما در دانشگاه تهران كه مي خواستند اين روز را مثل سالهاي پيش ترگرامي دارند و حداقل دانشجويان جديد را با اين روز آشنا كنند،قبل از برگزاري مراسم دستگير شدند.مشخص نيست در شرايط كنوني مشكل اين دانشجويان براي دستگيري در شرايط كنوني چه مي تواند باشد؟؟؟دولتي كه در مصاحبه هاي مطبوعاتي اش ادعاي اين را داردكهزنداني سياسي ندارد.
اين مي تواند دربر گيرنده ي اعمال سياست جديدي در قبال دانشجو وجامعه باشد،حاوي پيام پيشگيري قبل از درمان باشد يعني جديدا بدون اينكه فعاليتي صورت گرفته باشد،آنها دستگير شده تا مراسم انجام نشود.
ما به عنوان جمعي از دانشجويان آزادي خواه وبرابري طلب،خواهان آزادي بي قيد وشرط رفقاي آزادي خواه وبرابري طلب خودوهم چنين تمام روزنامه نگاران وزندانيان سياسي مي باشيم و طرفدار حق آزادي بيان و انديشه وابراز وفرياد آن و حاوي اين پيام كه انسان براي دفاع از آزادي وبرابري وبراي دفاع از انسانيت پايميل شده نبايد پشت ميله هاي زندان بماند.
زنده باد آزادي
زنده باد برابري



بیانیه شماره یک دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب تهران
رفقای ما را آزاد کنید !

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب سراسر ایران؛
همانطور که مطلع هستید سی تن از رفقای ما در بند 209 زندان اوین تحت شکنجه و بدترین شرایط جسمی و روحی قرار دارند. برگزاری قدرتمند مراسم روز دانشجو در تهران، مازندران، کرمانشاه، تبریز و همدان نشان دهنده عزم راسخ ما برای رساندن فریاد رسای آزادیخواهی و برابری به گوش جامعه بود. رژیم اختناق و سرکوب اسلامی در این خیال واهی به سر می برد که با دستگیری رفقای ما خواهد توانست مانع برگزاری شکوهمند مراسم روز دانشجو شود. اما در این راه شکست مفتضحانه ای خورد. این پیروزی را به تمامی رفقای دانشجو تبریک می گوییم.
رفقا ! فردا روزی است که دانشگاه های سراسر ایران باید فریاد ما را برای آزادی تمامی دانشجویان در بند بشنود و بار دیگر سکوت قبرستانی و پادگانی شان شکسته شود. این مهم اتحاد عمل و سازماندهی ما را برای آزادی هر چه سریعتر رفقا می طلبد. در تمامی دانشگاههای ایران خبر دستگیری فعالان دانشجویی را پخش نمایید و بگذرایید تمامی جامعه بداند که دانشجوی او به جرم آزادیخواهی و برابری طلبی در بند است. در این میان سکوت بی شرمانه رسانه ها اعم از وابسته و به ظاهر "بی طرف" و "دموکراسی خواه" وظیفه ما را برای خبررسانی دو چندان کرده است. این سکوت هم پیمان بی شرم سرکوب است. این دروغ پراکنی ها و لاپوشانی ها تمهید دیرینه سال اربابان سود وسرمایه است.
رفقا ! چشمان خانواده های دانشجویان زندانی به اراده ی راسخ ما دوخته است. ما پیشتر نشان دادیم که با هیچ تهدید و ارعابی دست از مطالبات صنفی و سیاسی خود نخواهیم کشید. با شناختی که از رفتار وحشیانه رژیم در زندانها سراغ داریم به خوبی میدانیم که سلامتی رفقای ما در خطر است. مبارزه ی ما تا آزادی تمامی دانشجویان سیاسی در بند ادامه دارد.
طبقه کارگر آگاه ایران؛
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در سراسر ایران متحد همیشگی و طبقاتی شما بوده و در تمامی اعتراضات و اعتصابات به حق شما هم صف و هم سنگر شماست. شعارهای چند سال اخیر که بارزترین آن "جنبش دانشجویی متحد جنبش کارگری" است به خوبی نشان از این مسئله دارد که دانشجویان راه خویش را برای رساندن جامعه به "آزادی و برابری" در اتحاد با کارگران یافته اند. حمایت و خبررسانی شما در این مقطع زمانی گامی است بلند در راستای این اتحاد و مبارزه مشترک .
مردم آزادیخواه سراسر جهان؛
دانشجویان ایران با شعار "نه به جنگ" و "نه به استبداد " قدم در راه مبارزه با جنگ طلبی امپریالیسم و بنیادگرایی نهاده اند. در این راه حمایت تمامی آزادیخواهان جهان پشتوانه ای است محکم برای شکستن صف ارتجاع و جنگ طلب تا سایه شوم جنگ و ناامنی را از زندگی مردم ایران بزداید.
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب تهران
شانزدهم آذر 1386
Release our Comrades!
Press Release No: 1, Freedom and Equality Seeking Students
To all freedom and equality seeking students in Iran:
As you are aware, thirty of our comrades are currently being held in ward 209 of Avin prison in Tehran, subjected to torture and the worst physical and mental conditions. The magnificent Students Day rallies in Tehran, Mazendaran, Kermanshah, Tabriz and Hamadan were manifestation of our determination to raise the banner of freedom and equality in our society. The oppressive Islamic regime tried, in vain, to prevent the student day rallies. It has suffered a humiliating defeat. We congratulate all our fellow students.
Comrades! Our call for the release of all detained students, in universities up and down the country, must break the current deadly silence. This calls for united actions of all of us for the immediate release of our detained comrades. Spread the news of the arrest of the students and let the entire population know that their students are being imprisoned for calling for freedom and equality. The shameful silence of all the so-called “impartial” and “pro-democracy” media outlets has made our task of informing the public ever so crucial. This shameful silence is tantamount to collaboration with oppressors. Such attempts to spread lies and deception have long being at the service of profiteers and capitalists.
Comrades! The families of the arrested students have pinned their hopes on us. We have shown that we never give up on our demands. Knowing the brutality of the authorities in the jails we fear for the well being of our comrades. Our struggle will continue until the release of all political students.
Workers of Iran!
The freedom and equality seeking students all over Iran have been your class allies and have stood by you through all your just demands and struggles. Our prominent slogan- “Students Movement Ally of Workers Movement”- is a clear indication of our belief that the students have realised that our attempts to create a free and equal society are through collaboration with the workers. Your support at this juncture is a big step towards forging unity,
People of the world!
Students in Iran, by raising the slogan of “No to War” and “No to Despotism”, are confronting Imperialists war mongering and fundamentalism. International solidarity is a valuable means to break down the ranks of reaction and war mongering and blow away the spectre of war and insecurity over the lives of people of Iran.
Freedom and Equality Seeking Students
December 7, 2007


دانشجويان دانشگاه آزاد كرمانشاه هم به جمع آزادي خواهان و برابري طلبان پيوستند
بیانیه دانشجویان دانشگاه آزادکرمانشاه به مناسبت ۱۶ آذر روز دانشجو
شانزدهم آذر ماه نماد بیداری دانشگاه در برابر حاکمان و یادآور استبدادستیزی فرزندان ملت است. دانشجو سکاندار هدایت و رهبری لایه‏های زیرین اجتماع در زمینه‏ی فکر و اندیشه بوده و نام دانشجو همواره با اندیشه، انتقاد و اعتراض گره خورده‏است. ما دانشجویان اعلام می‏داریم فصل جدیدی در تاریخ دانشگاه در این مرز و بوم آغاز شده‏است. اقدامات کودتاگونه‏ی فرهنگی و حتی نظامی و ایجاد جو خفقان و بازداشت و سرکوب نتوانسته‏است دانشگاه را به مکان مورد نظر حاکمیت تبدیل سازد و امروز دانشجو بیدارتر از همیشه، استاده بر پای خود برای خواسته‏های خود و خلق خود فریاد سر می‏دهد. آگاهی دانشجو از این حقیقت که او بخش مهمی از جنبش رشد و تکامل اجتماعی جامعه بوده و در ارتباط و هم‏سرنوشتی با دیگر جنبش‏های پیشروی اجتماع است، دانشجو را در صف اول مبارزه قرار داده و به عنوان متحد مبارزات کارگران، زنان و توده‏های ستمدیده مطرح می‏کند. دانشجو امروز با آگاهی از این حقیقت و با اعلام اینکه آینده را تنها با دست خود و بر شانه‏های ملت، و نه با ذره‏ای اعتماد به لایه‏های قدرت داخلی و خارجی خواهد ساخت، خواسته‏های خود را به شرح زیر دنبال می‏کند:
1- دانشگاه آزاد اسلامی نماد شکست خوردگی اقتصاد بازار و واهی بودن وعده‏ی آزادی و دموکراسی از طریق مشارکت مالی در اداره‏ی دولت است. دانشجویان ضمن مخالفت با نحوه‏ی اداره‏ی سیستم بوروکراتیک دانشگاه آزاد و همچنین اعلام مخالفت جدی با دخالت دولت در اداره‏ی آن، خواستار کناره‏گیری هیأت حاکمه‏ی این امپراتوری و اداره‏ی مجموعه‏ی دانشگاه به‏صورت شورایی و زیر نظر شوراهای منتخب متشکل از دانشجویان هستند.
2- ما دانشجویان ، نسبت به سیستم بوروکراتیک اداره‏ی دانشگاه‏ها و نیز شیوع فساد اداری و سوءاستفاده از قدرت در آن هشدار داده و با بیان آنکه حوادث دانشگاه رازی هرگز از یاد ما نمی‏رود، نسبت به آنچه در دانشگاه می‏گذرد اعلام آگاهی می‏کنیم.
3- ما دانشجویان نسبت به فضای شبه نظامی و امنیتی دانشگاه‏ها و حضور نظامیان و شبه نظامیان مرتبط با نهادهای بی‏ربط با دانشگاه در این محیط به بهانه‏های نخ‏نما و کلیشه‏ای مخالفیم و خواستار حفظ مصونیت دانشگاه هستیم.
4- ما دانشجویان نسبت به تفکیک و تبعیض جنسیتی حاکم در محیط دانشگاه، توهین و هتک حرمت دانشجو و تجاوز به حریم شخصی دانشجویان به شدت معترضیم و هیچ کس را در مقامی که مجاز به سلب آزادی انسان‏ها و تهدید و توهین به ما باشد نمی‏بینیم.
5- ما دانشجویان نسبت به فضای بسته‏ی فکری حاکم در دانشگاه معترضیم و دانشگاه و هیأت حاکمه را که از پول دانشجو تغذیه می‏شوند در صلاحیت ایجاد محدودیت برای فکر و اندیشه‏ی دانشجو نمی‏دانیم. ما خواهان بیان آزادانه‏ی افکار و اندیشه‏های خود در محیط دانشگاه هستیم.
6- ما دانشجویان نسبت به شهریه‏ی پرداختی به شدت معترضیم و خواستار متناسب شدن این مبلغ با امکانات واحدهای آموزشی و سطح علمی آن می‏باشیم.
7- ما دانشجویان خواهان آزادی فوری و بی‏قید و شرط کلیه‏ی دانشجویان زندانی و اسیر، بویژه دانشجویان دانشگاه پلی‏تکنیک، دانشگاه تهران و دانشگاه رازی کرمانشاه هستیم.
8- ما دانشجویان خود را همبسته‏ی همیشگی طبقه‏ی کارگر و جنبش زنان می‏دانیم. ما از مطالبات کارگران به شدت دفاع کرده و نیز خواهان لغو قوانین ضد زن و رفع هرگونه تبعیض جنسی و محدودیت بر علیه زنان هستیم.9- ما خواهان برچیده شدن سیستم کمیته‏های انضباطی و لغو کلیه‏ی احکام هستیم و دانشگاه سرمایه‏مدار را در صلاحیت رسیدگی به چنین مواردی نمی‏دانیم.
10- ما دانشجویان ضمن اعلام بیزاری از نظام سلطه‏ی جهانی و اعلام امپریالیسم به عنوان دشمن شـماره یک ملت‏های جهان سوم، با هرگونه دخالت خارجی، اعم از نظامی و یا به صورت تحریم‏های اقتصادی و صدور قطعنامه‏های تهدیدآمیز از سوی سازمان دول به شدت مخالف بوده و خواهان برقراری صلح در تمام جهان هستیم.
امروز دانشگاه سنگری برای پاسداری از حقوق و آزادی‏های ملت است، تا رسیدن به خواسته‏های مردم، هر روزمان روز دانشجوست.


بیانیه 16 آذر دانشگاه مازندران
به نام انسان، عدالت و آزادی
در چند روز گذشته شاهد وقایعی بودیم که به جرأت می توان گفت نظیر آن ها را در دهه ی دهشتناک ۶۰ می توان یافت. در پی اعلام برگزاری مراسم ۱۶ آذر و سپس تغییر تاریخ آن، ۵ نفر از بهترین رفقای ما در دانشگاه مازندران با شیوه های وحشیانه ای بازداشت شده و خانه هایشان مورد تفتیش قرار گرفت که بازداشت سه تن از این دانشجویان با اتهامات وقیحانه ی منکراتی صورت گرفته است: حامد محمدی، بهرنگ زندی، میلاد معینی، آرش پاکزاد و حسن معارفی.
در تهران نیز از چندین روز پیش از برگزاری مراسم، دستگیری دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب آغاز شد، به گونه ای که تا لحظه ی شروع تجمع در روز ۱۳ آذر مقابل دانشکده فنی دانشگاه تهران، بیش از ۲۰ تن از دانشجویان چپ با شیوه های مختلف بازداشت شده بودند. وقاحت نیروهای امنیتی به همین جا ختم نشد بلکه طی اقدامی بی سابقه، پس از پایان تجمع نیز در محوطه ی دانشگاه اقدام به تعقیب و دستگیری تعدادی از دانشجویان کردند. بدین ترتیب تا این لحظه تعداد ۲۹ نفر از دانشجویان چپ دانشگاه های تهران، مازندران، اهواز و شیراز ربوده و بازداشت شده اند که بنا به گفته ها، اکثر دانشجویان بازداشتی در تهران در بند ۲۰۹ (بند اطلاعات) زندان اوین به سر می برند.
ولی این بار هم دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی در محاسباتش دچار اشتباه شده است. نه تنها مراسم ۱۶ آذر امسال هم با قدرت هر چه تمام تر برگزار شد، بلکه شهرهای زیادی از سراسر ایران به صحنه ی تجمعات باشکوه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب در بزرگداشت ۱۶ آذر و حمایت از دانشجویان زندانی تبدیل شد. بدین ترتیب دانشگاه های تهران، تبریز، شیراز، کرمانشاه، سنندج، مشهد، اصفهان و امروز مازندران همبستگی خود را با یک دیگر و حمایت خود را از دانشجویان زندانی اعلام کرده و فریاد زدند که تا آزادی تمام رفقای در بندمان از پای نخواهیم نشست.
امروز جامعه ی ایران در شرایطی ویژه و بحرانی به سر می برد. سایه ی شوم حمله ی نظامی به ایران همچنان بر سر طبقات تحت ستم سنگینی میکند و این خود بهانه ای است برای سرکوب تام و تمام کوچک ترین ندای آزادی خواهی و برابری طلبی در هر نقطه ای از ایران، خواه این ندا برخاسته از دانشگاه باشد، خواه کارخانه ها و یا ....
جالب این جاست همین دولتی که این روزها این چنین دست به سرکوب گسترده می زند، در ماه های آینده انتخاباتی در پیش دارد که قرار است همچون تمام دفعات پیشین تعدادی از مهره های همیشگی خود را همچون غذای گندیده ای که انگار مجبوریم بخوریم پیش روی مردم ایران بگذارد که بالاجبار باز هم تعدادی دست نشانده ی دیگر بر گرده ی مردم ستم دیده ی ایران سوار شوند. ولی این بار دیگر به راستی شعار پوسیده ی "انتخاب از میان بد و بدتر" جواب خشم مردم ایران را نمی دهد. تحریم فعالانه ی انتخابات پیش رو تنها آلترناتیو ماست.
بدین وسیله ما دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه مازندران اعلام می داریم که بازداشت تعدادی هر چند زیاد از رفقایمان نه تنها ما را در ادامه ی راهمان دلسرد و ناامید نمی کند، بلکه انگیزه ای است قدرتمند برای ادامه ی مبارزاتمان در راستای تحقق هدف نهایی مان یعنی استقرار آزادی و برابری در سرتاسر جهان.
دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه های مازندران


بیانیه دانشجویان سوسیالیست دانشکده فنی باهنر شیراز

خبرهای موجود حاکی از ان است که حاکمان سرمایه به دستگیری دانشجویان چپ و سوسیالیست ادامه داده و خواهان سرکوب جنبش های اجتماعی موجودهستند. جنبش دانشجویی نمونه بارز ان میباشد که چندین سال است از زیر هژمونی جریانات لیبرال و نهادهای حکومتی بیرون امده و در صدد به پیش بردن مبارزه سوسالیستی و همبستگی و اتحاد خود با سایر جنبشهای اجتماعی (جنبش کارگری و جنبش رهای زنان) را سر داده اند و عملا بسوی پایان دادن به این وضع و شرایط موجود را در دستور کار خود قرار داده اند . دانشجویان دانشگاهها با شعارهای رادیکال خود نظم موجود را به نقد کشیده و خواهان پایان دادن به ان هستند و نمونه ان ۱۶ اذر 1385 ( ازادی برابری،زندانیان سیاسی ازاد باید گردد،ازادی دانشجویان در زندان،و...) میباشد.جریان سوسیالیستی از همه لحاظ جریانات لیبرالی و راست درون جنبشها را به نقد کشیده و ماهیت واقعی انها را افشا میکنند.و این جنبشها عملا به دو قطب اصلی در جامعه (سوسیالیسم ،سرمایداری ) تبدیل شده است.
امسال هم سران حکومت برای جلوگیری از مبارزه این جنبش دست به سرکوب و دستگیری دانشجویان چپ وسوسیالیست زده که مبادا دوباره همبستگی و توان خود را به حاکمان سرمایه نشان بدهند . ولی غافل از ان که دانشجویان ساکت نخواهند نشست و عملکرد حکومت را محکوم و مبارزه پرشور خود را ادامه خواهیم داد و تا رسیدن به هدفمان که همان ازدی و برابری واقعی که همه انسانها بتوانند زندگی انسانی را به سر ببرند نخواهیم نشست و مبارزه خود را ادامه خواهیم داد. همانطور که میدانیم قبل از 11شهریور (1 مه روز جهانی کارگر) محمود صالحی را دستگیر و به زندان سنندج بردند (که تاکنون نیز در زندان به سر میبرد) که شاید بتوانند جلو مراسم اول ماه مه را بگیرند. اما" 1مه " را کارگرن زنان و جوانان پرشورتر از هر سال مراسم خود را برگزار کردند و خواسته و مطالبات خود را به شیوای رادیکال بیان کرده که یکی از انها ازادی محمود صالحی بود. سران حکومتی فضای جامعه را جنگی تا تحت این شرایط جنبشهای اجتماعی را سرکوب کنند و موجودیت خود را کمی بیشتر تثبیت و ادامه دهد. در ان سوی دیگر جریانات لیبرال (با همه گرایشاتش) از این فضا به عنوان مقابله با جنگ و دفاع از اشتی و صلح د رصدد به بیراهه بردن مبارزه رادیکال جنبشهای حاضر در صحنه مبارزه و به سر کار امدن و نیرو گرفتن دوباره خود هستند و ما این جریانات را علیه این جنبشهای رادیکال میدانیم و خواستار افشا و ماهیت انها هستیم و این جنبشها تنها و تنها برای دوباره سرکار امدن و حاکم شدن بر جامعه و برقراری استبداد دوباره خود هستند .
پس ما در برابر سرکوب و دستگیری رفقای خود ساکت نخواهیم نشست و این عملکرد غیر انسانی و جنایتکارانه را محکوم و خواهان ازادی هرچه زودتر رفقای خود و رفقای دیگر در بند و همه زندانیان سیاسی که فقط به خاطر مبارزه برای حقوق خود به زندان افتاده اند را خواستاریم . و ۱۶ اذر را باشکوهتر از هر سالی برگزار و خواست و مطالبات خود را بیان و خواستار تحقق ان خواهیم بود.
۱-دانشگاه پادگان نیست ،محکوم کردن دستگیری دانشجویان دستگیر شده و خواهان ازادی هر چه سریعتر دانشجویان زندانی
۲-لغو و پایان دادن به سرکوب جنبشهای اجتماعی
۳-پایان دادن به فضای جنگی در میان مردم و محکوم کردن دخالت خارجی و پایان دادن به استبداد داخلی و با شعار نه به جنگ و خفقان به میدان می آییم.
۴-جنبش دانشجویی متحد جنبش کارگری و جنبش رهای زنان و خواستار ازادی سریع فعالین کارگری(محمود صالحی و منصور اسانلو ابراهیم مددی و ....فعالین جنبش رهای زنان)هستیم .

۵- تشکل مستقل کارگری و دانشجوی و زنان خواست همه ماست.
6-اتحاد جنبشهای رادیکال اجتماعی با طبقه کارگر حول یک الترناتیو سوسیالیستی و انسانی که در ان هر کس به اندازه توان و به هر کس به میزان نیاز از تولیدات اجتماعی بهرمند شوند .
زنده باد ازادی و برابریزنده باد سوسیالیسمدانشجویان سوسیالیست دانشکده فنی باهنر شیراز12.9.1386


بیانیه کانون وحدت دانشگاه آزاد تبریز
« اعتراض به بازداشت گسترده ی دانشجویان سوسیالیست دانشگاه های تهران »

دوستان، دانشجویان، ملت ایران
سایه ی چکمه های استبداد بر روی فضای دانشگاهی ایران سنگینی می کند؛در حالی که مدت زیادی است چند تن از دانشجویان دستگیر شده دانشگاه امیرکبیر و دیگر دانشگاه های تهران،تحت شدید ترین فشار های روانی و شکنجه های جسمی قرار دارند،خبر دستگیری گسترده دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای تهران حکایت تازه ای از یورش علیه دانشگاه را پیش روی ما قرار می دهد.
در پی اعلام دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای تهران مبنی بر برگزاری تجمعی به مناسبت بزرگداشت روز دانشجو با عنوان«نه،به جنگ- دانشگاه پادگان نیست!» روز سه شنبه 13آذر در صحن دانشگاه تهران،در فاصله چند روز به برگزاری این برنامه بیش از 25نفر از فعالین چپ و چهره های شاخص این جریان توسط نهادهای امنیتی بازداشت شدند،تا به هر شکل ممکن از برگزاری تجمع مذکور جلوگیری به عمل آید.حتی دامنه ی این برخوردها به دانشگاه مازندران هم کشیده شد.اما دانشجویان با تمامی فشار های وارده و ادامه بازداشت ها به هر شکل ممکن موفق به برگزاری این تجمع در فضای شدید امنیتی دانشگاه تهران شدند. برخورد شدید نهادهای امنیتی با فعالین دانشجویی و در راس آن سرکوب گسترده و قلع و قمع دانشجویان سوسیالیست در روزهای اخیر،نشان دهنده ی نکات بسیار مهمی است.نگاهی کوتاه بر تاریخ فعالیتهای سیاسی دانشجویان در سه دهه اخیر نشان میدهد که بعد از انقلاب به اصطلاح فرهنگی 1359 و حذف تمامی صداهای مخالف در دانشگاه و پس از گذراندن فضای منجمد تا اواسط دهه هفتاد و تجربیات تکه پاره ی سالهای اخیر،این نخستین بار است که جنبشی کاملا مستقل از نهادهای حکومتی و در برابر آن در دانشگاه پا گرفته است و فریاد آزادیخواهی و برابری طلبی خود را با استواری تمام در دانشگاه بر می آورد.اگر در گذشته ی نه چندان دور جریان های دانشجویی امیدی به حمایت لایه هایی از حاکمیت و یا نیم نگاهی به دخالت خارجی داشتند اما اینک جنبشی در دانشگاه شکل گرفته که به هیچ نگرشی همچون آنچه ذکرش رفت آلوده نیست،چرا که هم غارت گری امپریالیسم را بر نمی تابد و هم کلیت نهاد های حکومتی داخلی را به چالش کشیده است.کافیست اندکی به عقب بازگردیم و تجربه سرکوب دانشجویان در اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد را مرور کنیم(همچون وقایع تلخ تیر78 و خرداد 82 ).درست در همین جاست که میتوان به آگاهی دقیق جنبش فعلی و درک ضرورت استقلال از هر نهاد قدرتی(چه حکومتی و چه منتقد درون حکومتی!) پی برد.بدیهی است تعریف چنین جایگاهی برای خود از سوی این جنبش در معادلات سیاسی،و ابزار قرار ندادن خود،مهمترین دلیل برخورد شدید با این جریان آوانگارد است.همچنین پیوندی که این جنبش با سایر جنبش های اجتماعی(جنبش کارگری،جنبش زنان،...) دارد خود نکته ظریفی است که نباید از نظر دور داشت.در این مورد سخن بسیار است و بی شک پرداختن به تمامی ابعاد آن در مجال فعلی ممکن نیست.
ما جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد تبریز ضمن اعلام حمایت خود از جریانات دانشجویی کاملا مستقل و ضرورت استقلال هر جنبشی،اعتراض شدید خود را نسبت به برخوردهای اخیر با دانشجویان دانشگاه های تهران اعلام میکنیم.همچنین تاسف خود را از سکوت معنا دار بسیاری از فعالین سیاسی و بایکوت خبریِ سرکوبِ دانشجویان سوسیالیست ابراز میداریم.در پایان ضمن اعلام حمایت دوباره خود از دانشجویان دربند،قویا خواستار آزادی بی قید و شرط تمامی بازداشت شدگان هستیم.
تشکل سیاسی-دانشجویی کانون وحدت



قطعنامه ی دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب اصفهان

فریاد از این خدعه و فریب

مدعیان عدالت که از مردم دم زدند، از رفاه اقتصادی گفتند، و هر روز وضعیت اقتصادی توده ی مردم بدتر از روزهای قبل می شود. مدعی وجود آزادی در عرصه ی بین الملل هستند و از آزادی سخن می گویند، در حالی که در کشور حکم اعدام روزنامه نگار و فعال مدنی صادر می شود...
بر آن شدیم که به مناسبت روز دانشجو قطعنامه ای مختصر را ارائه نماییم :
1. بهبود وضعیت صنفی با شکل گیری شورای صنفی ، بدون قید وشرط.
2. تشکیل صنف نشریات دانشجویی بدون قید وشرط
3. آزادی فعالیت تمام تفکرات و گروههای فکری مانند انجمن اسلامی و سایر گروه های فکری
4. لغو هر گونه تبعیض جنسیتی و نژادی
5. توقف دستگیری های بدون دلیل عقلانی فعالین دانشجویی و مدنی
6. لغو حکم اعدام عدنان حسن پور
7. آزادی زندانیان سیاسی به ویژه آزادی 3 دانشجوی بیگناه دربند پلی تکنیک
8. آزادی شکل گیری تشکل ها و اتحادیه های آزاد کارگری به ویژه سندیکاها
9. مخالفت کامل با هر گونه خطر حمله ی نظامی آمریکا با اعتقاد به اینکه انسانها خود حق تعیین سرنوشت دارند وهیچ قدرتی حق تعیین تکلیف برای انسانها را ندارد، مگر قدرت اجتماع


بیانیه دانشجویان آزادی خواه وبرابر طلب دانشگاه آزاد و دانشگاه کردستان سنندج در خصوص دستگیری های اخیر در دانشگاه تهران

درشرایط سیاسی اجتماعی جامعه ی امروز، ما شاهد وجودفضای خفقان، سرکوب ودستگیری های متعدد فعالین سیاسی، اجتماعی و دانشجویی هستیم. دانشگاه این سنگر دفاع از آزادی وبرابری نیز از این قاعده مستثنی نبوده وبه دلیل داشتن ماهیت رادیکال و پیشرو بودن این قشرنخبه در تمامی زمینه ها برای احقاق حقوق از دست رفته ی مردم هر سال تعداد زیادی از این فعالین دانشجویی دستگیروروانه ی زندان می شوند.ما اعلام میکنیم که دانشگاه پادگان نیست وایجاد فضای رعب وحشت وسرکوب دردانشگاه ودستگیری فعالین دانشجویی عملی شنیع وکاملا غیر انسانی است.دانشجویانی که دلیل دستگیریشان تنها بیان خواستها ومطالبات برحق دانشجویی وخواستار آزادی وبرابری در جامعه استبداد زده امروز بوده اند.هر سال دانشجویان قربانی خشونت طلبی ورفتار متوحشانه حاکمان مسئولان نا کارآمد بوده است.
اما هر بار دانشجویان مطالبات وخواسته های خود را برای تغییروضع موجود با تمامی روابط ومناسبات وارونه اش ،با فریاد رساتر تکرار کرده اند وهیچ ترس وواهمه ای از سیستم سرکوب نداشته وتسلیم قدر قدرتی وزورگویی مستبدان نگشته اند.سند این ادعا را می توان در اعتراضات دانشجویان در 16 آذر ،1 مه و 8مارس ها مشاهده کرد.
دستگیری، محروم کردن و چند ستاره کردن دانشجویان وفعالین دانشجویی با روی کارآمدن دولت مهرورز !!!!!احمدی نژاد روزبه روز بیشتر گشته واین روند بار دیگر در دانشگاه تهران با دستگیری 4 نفر ازمبارزین و فعالین دانشجویی به نام های مهدی گرایلو،انوشه آزاد بر،احسان آزاد بر وویکتوریا جمشیدی توسط نیروهای امنیتی ادامه داشته است.ما دانشجویان آزادی خواه وبرابری طلب دانشگاه آزاد سنندج این دستگیری ها را محکوم وخواستار آزادی فوری و بی قید وشرط این فعالین دانشجویی هستیم.
زنده بادآزادی وبرابری
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های کردستان


بیانیه شماره 4 دانشجویان آزادی خواه و برابری طب دانشکاه فردوسی در مورد وقایع تهران

رفقا
آکسیون کم نظیر شما امروز نشان داد که حتی با دستگیری گسترده نیروها ما، چپ همچنان با قدرت هرچه تمام در صحنه ی سیاسی کشور به پیش خواهد رفت. هر چند بودن رفقا به حتم در برگزاری باشکوه تر برنامه تاثیر گذار بود ولی شما ثابت کردید که با حداقل نیرو و زیر ببیشتر فشار امنیتی نیز آرمان چپ نخواهد مرد. باید گفت که هماهنگی و ثبات قدم شما بر اجرای برنامه برای رفقای دیگر شهر های کشور درسی فراموش نشدنی خواهد بود. در فضایی مملو از رعب و وحشت که توسط دستگاه سرکوب حاکمیت بر دانشگاه تهران حاکم بود، برگزاری آکسیون آن هم در چنین ابعاد وسیعی برای بسیاری غیر قابل درک بود. تحکیمی ها که با خوشحالی خبرهای دستگیری رفقای مارا سانسور می کردند گویا برای تحکیمی های وابسته و مزدور خبر درخواست مادر علی عزیزی برای با خبری از وضعیت فرزندش مهمتر از دستگیری ۲۴ تن از رفقای ما در طول ۴۸ ساعت بود.
زنده باد سوسیالیسم
دانشجوهای آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد



بیانیه دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در رابطه با مراسم باشکوه ١٦ آذر در تهران

امروز علیرغم دستگیری ها و فشارهای نیروهای امنیتی حکومت٬ مراسم با شکوه ١٦ آذر در دانشگاه تهران برگزار گردید. در این مراسم جای خالی تک تک رفقای دستگیر شده مان احساس میشد. احساسی که در طول مراسم باشکوه امروز با خشم و نفرت از کسانی که یاران ما را به بند کشیده اند همراه بود. امروز دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب نشان دادند که با دستگیری و زندان نمیتوان روندی را که آغاز گشته است٬ سرکوب کرد. دانشجویان امروز با شعارهای "نه به جنگ"٬ " دانشگاه پادگان نیست" و "آزادی دانشجویان زندانی" جواب خود را محکم به حاکمان دادند.
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب اعلام میکنند تا آزادی همه عزیزان در بند از پا نخواهند نشست. ما همه نیروهای سیاسی٬ احزاب و شخصیت ها و دانشجویان کل کشور و مردم را فرامیخوانیم که برای آزادی همه دستگیر شدگان ما را حمایت کنند.

رفقای دانشجو در سراسر کشور!
دانشگاه تهران یکبار دیگر نشان داد که جواب سرکوب و زندانی اعتراض و ادامه راه است! مراسم های خود را هرچه با شکوه تر از فردا در هرکجا که هستید برگزار کنید! صف دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب به گستردگی کل ایران است! از تهران تا اصفهان٬ از مشهد تا سنندج٬ از همدان تا ارومیه و تبریز در جا به جای این مملکت باید صدای آزادیخواهی و برابری طلبی باید شعار نه به جنگ و دانشگاه پادگان نیست. باید شعار آزادی فوری و بیقید و شرط همه زندانیان به گوش برسد.
زنده باد صف متحد دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب
زنده باد آزادی و برابری


بیانیه دانشجویان آزادی خواه وبرابر طلب دانشگاه کردستان در خصوص دستگیری های اخیر در دانشگاه تهران

درشرایط سیاسی اجتماعی جامعه ی امروز، ما شاهد وجودفضای خفقان، سرکوب ودستگیری های متعدد فعالین سیاسی، اجتماعی و دانشجویی هستیم. دانشگاه این سنگر دفاع از آزادی وبرابری نیز از این قاعده مستثنی نبوده وبه دلیل داشتن ماهیت رادیکال و پیشرو بودن این قشرنخبه در تمامی زمینه ها برای احقاق حقوق از دست رفته ی مردم هر سال تعداد زیادی از این فعالین دانشجویی دستگیروروانه ی زندان می شوند.ما اعلام میکنیم که دانشگاه پادگان نیست وایجاد فضای رعب وحشت وسرکوب دردانشگاه ودستگیری فعالین دانشجویی عملی شنیع وکاملا غیر انسانی است.دانشجویانی که دلیل دستگیریشان تنها بیان خواستها ومطالبات برحق دانشجویی وخواستار آزادی وبرابری در جامعه استبداد زده امروز بوده اند.هر سال دانشجویان قربانی خشونت طلبی ورفتار متوحشانه حاکمان مسئولان نا کارآمد بوده است.
اما هر بار دانشجویان مطالبات وخواسته های خود را برای تغییروضع موجود با تمامی روابط ومناسبات وارونه اش ،با فریاد رساتر تکرار کرده اند وهیچ ترس وواهمه ای از سیستم سرکوب نداشته وتسلیم قدر قدرتی وزورگویی مستبدان نگشته اند.سند این ادعا را می توان در اعتراضات دانشجویان در 16 آذر ،1 مه و 8مارس ها مشاهده کرد.
دستگیری، محروم کردن و چند ستاره کردن دانشجویان وفعالین دانشجویی با روی کارآمدن دولت مهرورز !!!!!احمدی نژاد روزبه روز بیشتر گشته واین روند بار دیگر در دانشگاه تهران با دستگیری 4 نفر ازمبارزین و فعالین دانشجویی به نام های مهدی گرایلو،انوشه آزاد بر،احسان آزاد بر وویکتوریا جمشیدی توسط نیروهای امنیتی ادامه داشته است.ما دانشجویان آزادی خواه وبرابری طلب دانشگاه کردستان این دستگیری ها را محکوم وخواستار آزادی فوری و بی قید وشرط این فعالین دانشجویی هستیم.
زنده باد آزادی وبرابری



بیانیه شماره دو دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد پیرامون دستگیری رفقا در تهران

دستگیری رفقای ما در تهران ثابت نمود که جریان چپ رادیکال در دانشگاه های کشور دارای چنان قدرتی است که حاکمیت حاضر شده برای سرکوب آن به این جریان به صورت علنی رسمیت ببخشد. جریانی که از دل توده ی دانشجو برخواسته و با استقلال از جناح های قدرت توانست خود را به مثابه ی تنها آلترناتیو برای تحقق بخشیدن به شعار آزادی و برابری بر همگان معین نماید. در این مسیر چپ رادیکال هزینه های بسیاری پرداخته است ولی اتحاد و انسجام جریان چپ در سراسر کشور باعث شد که با هر هجوم نیروهای سرکوبگر قدرت بیشتر کسب نماید.
رفقا
شما تنها نیستید. همان گونه که سال قبل و در جریان دستگیری رفقای دانشگاه مازندران با ایستادگی و اتحاد توانستیم آنان را از بند ارتجاع رها سازیم امروز نیز با اتحادی ناگسستنی خواهیم توانست رفقای دربندمان را نیز آزاد کنیم. برای ما شعارهای تحکیمی نظیر هزینه و فایده بی معناست.
رفقا
باید بار دیگر در صفوف به هم فشرده و متحد دانشجویی به حاکمیت نشان دهیم که رفقای در بندمان تنها نسیتند و همان گونه که برای آزادی دیگر زندانیان راه آزادی (از هر مرام و مسلکی) تلاش نمودیم این بار برای آزادی رفقایمان با تمام قوا به صحنه خواهیم آمد و مراسم بزرگداشت روز دانشجو را به صحنه ی مصاف نیروهای آزادی خواه با نیروهای سرکوبگر تبدیل خواهیم کرد.
دانشجویان آزادی خواه و برابری سراسر کشور !
به یاری رفقای خود بشتابید. اکنون زمان آن فرا رسیده که با تمام قوا به حاکمیت نشان دهیم که در برابر تعرض آنان چون انجمن اسلامی چی های تحکیمی نه تنها سکوت نخواهیم کرد بلکه صحن دانشگاه های کشور را به میدان تقابل آزادی خواهی و ارتجاع تبدیل خواهیم نمود.
ما دانشجویان آزدی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد خواستار آزادی بی قید و شرط تمامی دانشجویان زندانی هستیم.
زنده باد سوسیالیسمدانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی مشهد


بیانیه دانشجویان آزادی خواه وبرابر طلب دانشگاه آزاد سنندج در خصوص دستگیری های اخیر در دانشگاه تهران
درشرایط سیاسی اجتماعی جامعه ی امروز، ما شاهد وجودفضای خفقان، سرکوب ودستگیری های متعدد فعالین سیاسی، اجتماعی و دانشجویی هستیم. دانشگاه این سنگر دفاع از آزادی وبرابری نیز از این قاعده مستثنی نبوده وبه دلیل داشتن ماهیت رادیکال و پیشرو بودن این قشرنخبه در تمامی زمینه ها برای احقاق حقوق از دست رفته ی مردم هر سال تعداد زیادی از این فعالین دانشجویی دستگیروروانه ی زندان می شوند.ما اعلام میکنیم که دانشگاه پادگان نیست وایجاد فضای رعب وحشت وسرکوب دردانشگاه ودستگیری فعالین دانشجویی عملی شنیع وکاملا غیر انسانی است.دانشجویانی که دلیل دستگیریشان تنها بیان خواستها ومطالبات برحق دانشجویی وخواستار آزادی وبرابری در جامعه استبداد زده امروز بوده اند.هر سال دانشجویان قربانی خشونت طلبی ورفتار متوحشانه حاکمان مسئولان نا کارآمد بوده است.
اما هر بار دانشجویان مطالبات وخواسته های خود را برای تغییروضع موجود با تمامی روابط ومناسبات وارونه اش ،با فریاد رساتر تکرار کرده اند وهیچ ترس وواهمه ای از سیستم سرکوب نداشته وتسلیم قدر قدرتی وزورگویی مستبدان نگشته اند.سند این ادعا را می توان در اعتراضات دانشجویان در 16 آذر ،1 مه و 8مارس ها مشاهده کرد.
دستگیری، محروم کردن و چند ستاره کردن دانشجویان وفعالین دانشجویی با روی کارآمدن دولت مهرورز !!!!!احمدی نژاد روزبه روز بیشتر گشته واین روند بار دیگر در دانشگاه تهران با دستگیری 4 نفر ازمبارزین و فعالین دانشجویی به نام های مهدی گرایلو،انوشه آزاد بر،احسان آزاد بر وویکتوریا جمشیدی توسط نیروهای امنیتی ادامه داشته است.ما دانشجویان آزادی خواه وبرابری طلب دانشگاه آزاد سنندج این دستگیری ها را محکوم وخواستار آزادی فوری و بی قید وشرط این فعالین دانشجویی هستیم.
زنده باد آزادی وبرابری



دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب تهران در مورد دستگیری های اخیر
مردم آزاده! دانشجویان آزاده!
در آستانه ١٦ آذر، خبر دستگیری دانشجویان، این صدای آزادیخواهی و برابری طلبی، موجی از خشم در میان تشنگان آزادی و برابری را براه انداخت. دستگیری دانشجویان، حمله به حق طلبی و ضدیت با جنگ، و تعرض به آزادیخواهی و برابری طلبی در جامعه است. باید در مقابل این تعرض محکم، متحد و یکپارچه به میدان آمد.
دانشجویان سراسر ایران!
دستگیرشدگان دوستان و رفقای همه ما اند که برای مقابله با تلاشمان برای پادگانی نشدن دانشگاه به گروگان گرفته شده اند!
دانشجویان دستگیر شده، عزیزان همه ما اند که برای پاک کردن صدای انسانیت از دانشگاهها و تحکیم فضای خرافه و تحمیق و جنگ بر دانشگاهها، به گروگان گرفته شده اند!
حمله به هر دانشجویی حمله به همه ما است! بناید رفقایمان در این میدان تنها بمانند! نباید ارتجاع بتواند با تعرض به هیچ یک نفری از ما، آزادیخواهی و انسانیت را قربانی کند! سکوت و خاموشی مجاز نیست! باید یک صدا و متحد به میدان آمد!
شعار همه ما این است: "دانشگاه پادگان نیست!" ٬ "نه به جنگ"!
دستگیری رفقایتان دلیل دیگری بر این خواست بر حق ماست! دستگیر شدگان جرمی جز این خواست پایه ای ما ندارند. تنها گذاشتن رفقایمان ننگ است! هیچ دستگیری نباید بدون اعتراض و جواب بماند! تا آزادی همه دستگیر شدگان از پای ننشینیم! اعتراضات ما به مناسبت ١٦ آذر امکانی است که رفقایمان را تنها نگذاریم. به میدان بیاﺋید و خواهان آزادی همه دستگیر شدگان شوید! تلاش و اعتراض را نباید به فردا موکول کرد.
تنها حضور متحد و یکپارچه ما میتواند جلوی دستگیری بیشتر، جلوی پادگانی شدن دانشگاه و آزادی همه دستگیر شدگان و جلوی تحمیل خرافه و جهل را بگیرد! قرار ما روز ١٣ آذر٬ دانشگاه تهران!
مردم!
دستگیری دانشجویان، فرزندان و مدافعین ترقی و آزادیخواهی شما، تعرض به همه شما است! اگر از خفقان و خرافه و جهل و فقر و نابرابری به تنگ آمده اید، اگر از فضای خفقان جنگی و تبعیض و نابرابری به ستوه آمده اید، اگر از پادگانی شدن دانشگاهها و محل کار و زندگی تان به ستوه آمده اید!
باید از نگاهبانان آزادیخواهی و صدای حق طلبی که از دانشگاه و توسط دانشجو بلند میشود، دفاع کنید! بی تفاوتی جایز نیست! دستگیری هر دانشجویی حمله به انتظارات انسانی شما از زندگی است! برای آزادی دانشجویان زندانی اعتراض کنید و 13 آذر به یاری مبارزه فرزندانتان در دانشگاهها بشتابید و دستهای همبستگی و حمایت تان را بسوی آنها دراز کنید!
دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب



بیانیه ی شماره ی یک دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه فردوسی

تنها دو روز مانده به آكسيون دانشجويان دانشگاه تهران به مناسبت روز دانشجو، با نيروهاي امنيتي هجوم به منازل 4 تن از فعالين چپ دانشگاه تهران آنان را دستگير و به مكان نامعلومي منتقل كرده‌اند و تا اين لحظه هيچ خبري از آنان در دست نيست. رفقاي ديگرمان در دانشگاه تهران زنداني شده‌اند و در صورت خروج توسط نيروهاي انتظامي و امنيتي بازداشت خواهند شد. كساني كه تنها خواستشان آزادي و تنها تكيه‌گاهشان دانشجويان مستقل و آزادي خواه ديگر دانشگاه هاست.
در چنين شرايطي و با توجه به اينكه فعالين ديگر دانشگاه هاي كشور نيز تحت فشار قرار گرفته و توسط نهاد هاي درون و بيرون دانشگاه تهديد مي‌شوند، به روشني مي‌توان پروسه‌ي دامنه‌ دار سركوب فعالان دگرانديش را در آستانه‌ي روز 16 آذر مشاهده كرد. هر چند كه اين شرايط مختص به اين زمان خاص نبوده ولي با توجه به تاريخچه‌ي 16 آذر بعنوان نماد آزادي خواهي جنبش دانشجويي،‌چنين رفتارهايي كاملا قابل پيش بيني بود.
در هر حال ما دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب دانشگاه فردوسي مشهد خواستار آزادي فوري و بي قيد و شرط تمامي دانشجويان زنداني بوده و اعلام مي‌داريم در صورت ادامه‌ي اين تحركات از سوي حاكميت و آزاد نشدن رفقاي دربند، اعتراض خود را به وسيله‌ي صفوف به هم فشرده و متحد دانشجويي نمايان خواهيم كرد و اينگونه جو سازي ها نمي‌تواند كوچكترين ضربه‌‌ي بر خواست جنبش وارد آورد. كساني كه قدم در راه مبارزه نهاده‌اند خود را براي هر شرايطي آمده كرده‌اند و بايد اعلام نمود تا آزادي رفقاي زنداني در كنار تمامي آزادي خواهان خواهيم ايستاد.
دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب دانشگاه فردوسي مشهد
11/09/1386



بیانیه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب به مناسب 16 آذر 1386

دانشگاه پادگان نیست !
1- رویارویی با سیاست بسط و تشدید سرکوب سراسری جامعه هم اینک پیش شرط بقا و تداوم حرکت هر جنبش مترقی اجتماعی – اعم از جنبش کارگری ، دانشجویی ، زنان و جوانان آزادی خواه - است . به نظر می رسد که این سیاست ، همچون ضرورت حفظ حیات سیاسی مجریان آن در ارعاب فعالین اجتماعی و عقب راندن جنبشهای پیشتاز جامعه مؤثر واقع شده است . در پس این پیروزی گذرا اما حقیقت دیگری مستتر است و آن انسداد مسیرهایی ست که دستگاه سیاسی کنونی ایران تا پیش از این با حرکت بر روی آنها بازتولید قدرت خود را تضمین می نمود . صعود شاخص سرکوب سیاسی و اجتماعی حاکمیت به ترازمشابه رژیمهای کودتاچی و شبه فاشیستی تاریخ ، نشانه ی پایان دورانی ست که هیئت حاکمه ی ایران امر نارضایتی های عمیق اجتماعی را با نسخه های از اعتبار ساقط شده ای چون « تخدیر ایدئولوژیک توده ها » و یا « تعبیه سوپاپ اطمینان اصلاحات » مهار می کرد.
2- فضایی از این دست ، زد و خوردهای داخل حاکمیت را به سمت عروج فرصت طلبانه ی جناح به اصطلاح منتقد دولت هدایت می کند . این جریان با تلاش برای اختفای کارنامه سی ساله ی خود در خلق جامعه ای آکنده از آسیبهای فردی و اجتماعی مردم ایران و نیز با انکار ارتباط ارگانیک خود با باند حاکم بر دولت - همچون دو عضو زنده ی لازم برای تداوم زیست سیاسی کلیت سرمایه داری ایران – هدف و برنامه ی کنونی خود را قبضه ی مجدد قوای مجریه و مقننه در رقابت با جناح مقابل، از طریق مصادره ی نیروی جنبشهای اصیل اجتماعی – به ویژه جنبش کارگری ، دانشجویی و زنان – تعریف کرده است .
3- محصول منطقی سیاستهای ارتجاعی امپریالیسم به رهبری آمریکا در منطقه ، در ادامه ی مواجهه ی گزیر ناپذیر آن با رژیم سیاسی نامتعارف ایران ، امروز – پس از تحمیل تحریمهای سنگین اقتصادی – به مرحله ی عبور از سرحدات رعب آور حمله ی نظامی رسیده است . تهدید جنگ – جنگی به مراتب وسیعتر و خانمانسوز تر از جنگ عراق – هم اینک در واکنشها و تحرکات آمریکا و متحدینش در قبال ایران دیده می شود . باقی مانده ی جامعه ی چند ده میلیونی ایران پس از تهاجم نظامی امپریالیسم ، مجموعه ای خونین از باندهای گانگستری ، گروههای فالانژ آدم کش و دارودسته های قومی و بنیاد گرایی خواهد بود که در جدال با یکدیگر و با مدنیت جامعه ، عرصه ی حیات اجتماعی عموم مردم را با ترور ، بمب گذاری ، نسل کشی ، عملیات انتحاری و تاخت و تازهای مسلحانه متلاشی می کنند . بازگرداندن ایران به سامان اولیه خود در صورت تحقق این سناریو ، در کوتاه مدت به غایت بعید به نظر می رسد . حتی کوچکترین احتمال وقوع این وضعیت ما را به الزام توده ای کردن این شعار رهنمون می شود که : « دست جنایتکار امپریالیسم از زندگی مردم ایران کوتاه ! »
* * *
با در نظر گرفتن شرایط داخلی و موقعیت بین المللی ایران ، اکنون تکلیف سنگینی بر دوش جنبشهای مترقی اجتماعی ، از جمله جنبش دانشجویی نهاده شده است . دانشگاه اکنون نیاز حیاتی به مقاومت در برابر پروژه ی سلب ابتدایی ترین حقوق صنفی ، سیاسی و اجتماعی دانشجویان را درک می کند . پایمال شدن مستبدانه ی بخش وسیعی از حقوق صنفی دانشجویان ؛ بازداشت ، شکنجه و حبس فعالین دانشجویی ؛ توقیف نشریات و تشکلهای مستقل دانشگاه ؛ اخراج و منع از تحصیل سلیقه ای دانشجویان ؛ صدور گسترده و بی سابقه ی احکام انضباطی ، تشدید فشار بر آزادی های دختران دانشجو و در یک کلام نظامی و امنیتی شدن مسلم فضای دانشگاه ، بیانگر ضرورت مقاومت همه جانبه ی دانشجویان در برابر سیاستهای عوامل سرکوب جنبش و تبدیل دانشگاه به مقر نظامی و دفاعی جناحین حاکمیت است ؛ « دانشگاهی که به اصرار و اعتقاد ما پادگان نیست ! »
با این همه عقیم گذاشتن مساعی و تکاپوی هر دو جناح معلوم الحال دستگاه سیاسی ایران در امر مصادره به مطلوب فضای اعتراضی دانشگاه برای پیشبرد سیاستهای ارتجاعی خود ، و نیز مخالفت فعالانه با هرگونه دخالت خارجی – اعم از نظامی و غیر نظامی – و روشنگری پیرامون ابعاد فاجعه ای که با آغاز تهاجم ارتشهای امپریالیستی به ایران متحقق خواهد شد ، به همان میزان ضروری ست . به باور ما یگانه طریق استمداد از نیروی مستقل دانشجویی در امر احیای حقوق صنفی ، اجتماعی و سیاسی دانشجویان و عقب راندن فشارهای حاکمیت بر دانشگاه و خنثی ساختن توطئه ی مصادره ی جنبش دانشجویی به نفع جناحین قدرت و نیز مقابله با تحقق سناریوی دخالت خارجی و حمله ی نظامی به ایران ، جز متشکل شدن دانشجویان سراسر کشور – اعم از فعالین سیاسی ، صنفی و فرهنگی دانشگاهها – در تشکلی سراسری برای پیگیری مطالبات بر حق دانشجویان چیز دیگری نیست . این بیانیه به نوبه ی خود فراخوانی ست رو به تمامی دانشجویان برای حرکت به سمت ایجاد این تشکل ، با اتکا به نیروی مادی و فکری بدنه ی دانشجویی و با مرزبندی قاطع در برابر هرگونه قدرت فرادانشجویی و فرا مردمی .
درک این حقیقت که جنبش دانشجویی مکلف است تا تحلیل عینی خود از وضعیت موجود را به تمامی حوزه های مبارزاتی جامعه – به ویژه عرصه ی نبرد جنبشهای کارگری و زنان – ارائه داده و بر مبنای آن بسیج نیروهای اجتماعی حول برنامه ای برای نجات جامعه را تسهیل و تسریع نماید ، مخاطب این فراخوان را از محدوده ی دانشگاه به گستره ی جامعه گسیل می کند .
زنده باد آزادی و برابریدانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاههای ایران