بیانیه جمعی از اعضا فارغ التحصیل انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید رجایی

بیش از سه هفته از بازداشت غیر انسانی جمعی از فعالان دانشجویی می گذرد.
تاکنون سیاست پلید سانسورخبری، تهدید وارعاب ، بسیاری از خانواده های این دانشجویان را از وضعیت عزیزانشان بی خبر نگاه داشته وآنها را دچار بیم وهراسی مضاعف نموده.
این گونه برخوردها بامنتقدین ازهرصنف وطبقه وبه ویژه دانشجویان- دانشجویانی که به خوداگاهی رسیده ودرد مردم دردشان است- البته تازگی ندارد بلکه دراین دوران خوش مهرورزی دولت خدمتگزار! فضای سیاسی اندک باز شده درجامعه وداشگاه به رخوت ،انفعال وزوال کشانده شده. گویی اندک آگاهی سیاسی مردم، برجان حاکمان زهرهلاهل می نماید.
شگفتی در این میان،کوری تاریخی است که همچون یک بیماری لاعلاج والبته مسری گریبانگیر قدرتمندان این مرز وبوم شده وآنها هربار رشید ترین وشریف ترین فرزندان ملت را بلاگردان امیال مالیخولیایی خویش می نمایند. این تراژدی تاریخی را همچون گذشته- بارها وبارها وهربار به امید آخرین بار- یاداور می شویم شاید که پند گیرند.
ماجمعی از اعضا سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید رجایی، ضمن محکوم کردن هرگونه بازداشت غیر انسانی وبرخورد غیر مدنی با هریک از آحاد جامعه، درخواست آزادی فوری تمام دوستان دربندمان را داریم و این سخن را یاد آورمستبد پروران وسرکوب پیشگان می شویم که :
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت
افرادی که تاکنون امضا کرده اند:

احسان صفایی مقدم
محمد حبیبی
مهدی فخر زاده
حسن ملوندی
سعید شکفته دل
جواد فرهادی
رضا داوودی
محمود مژدهی
مصطفی فلاحی راد
مرتضی تهامی پور
وحید میر شکار
بهرام رحیمی
امید کمانی
مریم بختیار
آرمان امیدیان
سید علی احمدی نژاد
حسین حیاتی
رسول رضایی
برهان بقایی مقدم
امین دربان

بیانیه حزب سبزهای بلژیک در حمایت از دانشجویان در بند

حزب سبزهای بلژیک در نامه‌ای سرگشاده خطاب به دانشجویان و پدران و مادران و استادان آنان به نقض حقوق بشر و سرکوب جنبش دانشجویی در ایران اعتراض کرده است. انگیزه‌ی مشخص انتشار نامه‌ی سرگشاده حزب سبزهای بلژیک اعتراض به دستگیری گروهی از داشنجویان در ایران در آستانه روز شانزدهم آذر، سالروز جنبش دانشجویی، بوده است. دانشجویان دستگیرشده خواهان حق آزادی عقیده و بیان هستند.
بسیاری از خانواده‌های این دانشجویان هنوز هم، پس از گذشت حدود یک ماه از وضعیت فرزندان خود بی‌خبرند. روزهاست که به مقامات مسئول مراجعه می‌کنند، اما هیچ مقامی خود را پاسخگو نمی‌داند، اکثر مقامات اظهار بی‌اطلاعی می‌کنند.
در نامه سرگشاده حزب سبزهای بلژیک پس از اشاره به جایگاه تاریخی دانشجویان در جنبش آزادیخواهی ایران، آمده است که این حزب از دستگیری تعداد بیش از سی دانشجو در تهران در سایر شهرهای دانشگاهی ایران باخبر شده و اینکه بنا به گزارش سازمان حقوق بشری عفو بین‌الملل این دانشجویان هنوز در بازداشت‌اند، زیر شکنجه قرار دارند و خانواده‌هایشان از محل زندان آنان بی‌‌اطلاع‌اند.
این حزب با یادآوری سنت خود در دفاع از جنبشهای آزادیخواهانه در ایران از کشورهای اتحادیه اروپا و از دولت بلژیک خواسته است که در تمام روابط اقتصادی و سیاسی خود با ایران، وضعیت کلیه زندانیان سیاسی را در مد نظر قرار دهند.

پیام پشتیبانی "جان هالووی" به دانشجویان در بند ایرانی

در سايت ببينيد : ارسال شده برای سلام دمکرات
سرکوب و زندانی کردن آنهایی که برای یک دنیای بهتر و دیگری می جنگند، چیزیست که در تمام جهان انجام می شود. اما جهان نباید جای چنین وحشیانه و احمقانه باشد. باید از آن دنیای دیگری ساخت، یک دنیای "حرمت " ، دنیایی که در آن مابتوانیم به عنوان انسان با یکدیگر مرتبط شویم .
این افتخارایست برای من، که پیام پشتیبانی خودم را از مکزیک به دانشجویان ایرانی که به دلیل مبارزه برای خلق یک دنیای دیگر وبهتر به زندان افتاده اند، بفرستم .
۲۸ دسامبر۲۰۰۷پوابگو – جان هالووی

اعلام حمایت کارگران ایران خودرو از فراخوان برای آزادی دانشجویان دربند

زندانی سیاسی آزاد باید گردد
دانشجویان زندانی را آزاد کنید
دوستان و همکاران گرامی
روز13آدر ماه قبل از فرارسیدن روز دانشجو دانشچویان تهران که قرار گذاشته بودند روز دانشجورا در روز 13 آذر برگزار کنند با یورش نیروهای امنیتی مواجهه شده و دهها نفر از دانشجویان این فرزندان عزیز ما دستگیر و روانه زندانها شدند.و دهها نفر از دانشجویان تحت تعقیب قرار گرفته و آواره شدند.
ولی این حرکت نیروهای امنیتی نتوانست مانع از برگزاری روز دانشجو شود لذا دانشجویان در سراسر ایران متحد ومتشکل تجمعات خود را به منظور دست یابی به حقوق اولیه ای چون حق داشتن تشکل دانشجویی و در دفاع از دانشجویان در بند وبا شعار دانشگاه پادگان نیست و ما جنگ نمی خواهیم برگزار کرده ودر مقابل برخورد غیر قانونی مسئولان امنیتی سکوت نکردند و در اولین گام با برگزاری مراسم پر شکوه به مسئولان دانشگاه هشدار دادند که این سرکوب ها مانع از ادامه ی اعتراضات آنان نخواهد شد و خواستار آزادی دانشجویان بازداشتی و زندانیان سیاسی شدند.
دوستان وهمکاران گرامی
بیش ازسه هفته از بازداشت غیر انسانی جمعی از فعالان دانشجویی می گذرد. تاکنون سیاست سانسورخبری،تهدید وارعاب ،بسیاری از خانواده های این دانشجویان را از وضعیت عزیزانشان بی خبر نگاه داشته وآنها را دچار بیم وهراسی مضاعف نموده.این گونه برخوردها بامنتقدین ازهرصنف وطبقه وبه ویژه دانشجویان-دانشجویانی که به خوداگاهی رسیده ودرد مردم دردشان است- و خواست کارگران خواست شان است.
مگر جرم دانشجویان چیست ؟
آنها آزادی بیان می خواهند .دانشجویان دانشگاه را بدون دژبان می خواهند آنها می گویند دانشگاه جای تحصیل و جای رشد آگاهی است دانشگاه پادگان نیست.
آیا این جرم است دانشچو می گوید با تهدید وبا سرکوب و فشار نمی شود درس خواند دانشجو تشکل خودش را می خواهد دانشجو دلش می خواهد ازاد باشد و بتواند با دور هم جمع شدند برای ساختن دنیای بهتر تلاش کند دانشجو نشریه خودش را می خواهد او دلش می خواهد آزادانه بنویسد آنچه را که می داند و می بیند
دانشجویان این فرزندان ما از زندگی ما و از درد ما آگاهنند. آنها می بیند پدرانشان چطوری در اتاقهای اجاره ای با قیمتهای سرسام آور کمرشان می شکند. و یا در شهرکهای بدون امکانات اولیه زندگی می کنند دانشجویان از ما بهتر مشکل گرانی و تورم را احساس می کنند چون دانشجو هر وقت از ما پول می خواهد از ما امکانات می خواهد از ما کامپیوتر می خواهد وفقط یک جواب می شنود ندارم.
آری همکار عزیز دانشجو همچون ما همه این مشکلات را با گوشت و استخوان احساس می کند و برای همین نمی تواند سکوت کند.دانشچو پر شدن جیب وارد کنندگان موبایل را می بیند چطوری توانستند با یک تعرفه یک شبه ملیاردها پول را از چنگ این جوانان در بیارند.دانشجو مافیای سلطان شکر را می شناسد.
دانشجو بیکار شدند هزاران کارگر نیشکر و نساجی را می بیند.
دانشجو می بیند چطوری پدرش امنیت شغلی ندارد هر روز برای یک پیمانکار کار می کند .دانشجو قرار دادی بودن ما کارگران را بهتر از ما درک می کند. دانشجو می بیند پدرش با 180 هزار تومان حقوق آنهم دائمی نیست چطوری زندگی کند.
دانشجو می بیند وقتی که پدرش فریاد اعتراض سر می زند دستگیر می کنند و روانه زندان می کنند.دانشجو می بیند چطوری کاگران اعتصابی ایران خودرو و شرکت واحد را از کار اخراج کردند بدون اینکه ریالی به آنها بدهند دانشجو نمی تواند پدر خودش را تنها بگذرد و می داند پدرش بدون دانشچو آگاه هرگز به زندگی بهتر دست نخواهد یافت.
برای همین خواست ما کارگران خواست دانشجو می شود
در حالیکه دانشجو فریاد عدالت طلبی می زند دولت مدعی عدالت به جای توجه به خواستهای محرومان جامعه به جای حل مشکل گرانی به جای حل مشکل مسکن و مشکل شهریه دانشگاهها راه زندان را به دانشجویان نشان می دهد به آنها حمله می کند از خوابگاهها بیرون می کشد وبه مخوفترین زندان یعنی اوین می فرستد.
به گمان اینک با خاموش کردن صدای دانشجو دیگر کسی فریاد آزادی سر نخواهد داد.
ولی دیگر دانشجویان ساکت نه نشسته صدایشان را بیشتر رسا تر کرده اند و خواهند آزادی دوستان خود هستند و دراین راه می دانند به یاری پدرانشان نیاز دارند.
همکار عزیز وپدر مهربان به یاری دانشجویان بشتابیم و روز چمعه 7 دی ماه همراه و همگام با دانشجویان خواهان آزادی این فرزندان عزیز خود شویم
ماجمعی از کارگران ایران خودرو، ضمن محکوم کردن هرگونه بازداشت غیر انسانی وبرخورد غیر مدنی با هریک از آحاد جامعه، درخواست آزادی فوری تمام دانشجویان دستگیر شده و زندانیان سیاسی بخصوص دوستان کارگرمان آقایان اسانلو محمود صالحی وحکیمی گوهری و غلامی و عسگری هستیم وما از تمام دوستان کارگر و از همکاران می خواهیم صدای فریاد آزادیخواهی و عدالت خواهی زندانیان سیاسی را به گوش همه مردم برسانند
زنده باد اتحاد دانشجو و کارگر
درود بر دانشجویانجمعی از کارگران ایران خودرو

نامه سرگشاده به وزیر امور خارجه سوئد Carl Bildt در مورد دانشجویان دربند

در سايت ببينيد : خبرنامه بوعلی سینا
اگر سوئد بخواهد روابط سیاسی خود را با ایران ادامه دهد، باید لحن تندتری بکار ببرد۔
ما خواهان آنیم که Carl Bildt دستگیری دانشجویان را محکوم کرده برای ادامه رابطه با ایران پیش شرط هائی را قائل شود۔
سوئد معمولٲ خواهان رعایت حقوق بشر می شود۔ اکنون وقت آن است که این خواست را با قاطعیت مطرح نموده، خواهان آن شود که ایران نیز کنوانسیون CEDAW را امضاء کند۔ این کنوانسیون توسط ١٨٥ عضو از١٩١ اعضای سازمان ملل متحد امضاء شده است۔
کنوانسیون نامبرده در سال ١٩٨٠ نوشته شده، خواهان از بین بردن هر گونه تبعیض علیه زنان شده است۔ در مذاکرات آغاز سده ۲٠ بین اروپای متحد و ایران، امضاء این کنوانسیون مطرح شد۔ تا زمانی که ایران کنوانسیون مذکور را امضاء نکرده و برای تبعیض گران مجازات قانونی در نظر نگیرد، سوئد و اروپای متحد نباید روابط خود با ایران را ادامه دهند۔
مردم ایران طی چند دهه اخیر یکی از ضد انسانی ترین رژیمهای تاریخ مدرن بشریت را تجربه کرده اند ۔ رژیمی با صدهزار اعدامی که روز به روز به سرکوب و خفقان شدت می بخشد۔ در این میان سرکوب وحشیانه زنان که نصف یک انسان به حساب می آیند بوضوح قابل مشاهده است۔
در حال حاضر دانشجویان در سراسر کشور ایران در حال مبارزه برای بدیهی ترین حقوق خود هستند۔ این رژیم ضد بشری می کوشد با ایجاد ترس و وحشت بین مردم هر صدای اعتراضی را به خاموشی وادارد، اما دانشجویان مصمم اند صدای آزادیخواهی و برابری طلبی خود را هر چه رسا تر به گوش جهانیان برسانند۔
شب ١٣ آذر مٲمورین امنیتی رژیم به منزل انوشه آزادبر یورش برده، او و الناز جمشیدی را با خود به مکان نامعلومی می برند۔ زمانی که برادر یکی از این دو برای باخبر شدن از مکان بازداشتشان مراجعه می کنند، او را نیز دستگیر می کنند۔ هم اکنون ۴۳ دختر و پسر دانشجوی آزادیخواه و برابری طلب در کشوری با رژیمی ضد انسانی و وحشی در انتظار آینده ای نامعلوم و خطرناک بسرمی برند۔
امروز جهانیان مسئولیت بزرگی برای جلوگیری از این اعمال وحشیانه به گردن دارند۔ در برابر آنچه که جریان دارد تٲسف خوردن ومتحیر شدن دردی را دوا نمی کند۔
باید وارد عمل شد!
این دانشجویان آشکارا در خطرتجاوز، شلاق ، شکنجه و حتی اعدام قرار دارند۔ وقت تنگ است۔
ما امضا کنندگان از وزیر امور خارجه سوئد Carl Bildt مصرانه می خواهیم که در مورد اقدامات وحشیانه رژیم ایران موضع گیری کند۔ ما خواهان آنیم که Carl Bildt سفیر ایران را فراخوانده، مراتب اعتراض دولت سوئد نسبت به عدم رعایت حقوق بشر در ایران و همچنین خواست امضای کنوانسیون CEDAW را به او گوشزد کند۔ ما خواهان آنیم که دولت سوئد هر چه سریعتر از خود واکنش نشان دهد تا رژیم ایران نتواند هیچ دانشجو و فعال سیاسی را خودسرانه و بدون دلیل قانونی در بازداشت نگه دارد۔
۱۷ دسامبر ۲۰۰۷

امضا کنندگان:
افسانه وحدت از کمپین مبارزه برای آزادی دانشجویان در ایران
Ewa Larsson - دبیر "سازمان زنان حزب محیط زیست"
Maria Hagberg - مبتکر ایجاد شبکه علیه خشونت ناموسی
Lars Vilks هنرمند
منوچهر ماسوری- دبیر کمیته بین المللی علیه اعداممهین علیپور- دبیر علیه تبعیض٬ سازمان دفاع از حقوق زن

نامه روشنفکران جهان به مقامات ایران

دانشجویان زندانی را آزاد کنید236 تن از اعضای جبهه صلح و دموکراسی در نامه سرگشاده‌ای به آیت‌الله خامنه‌ای، محمود احمدی نژاد، آیت‌الله محمود هاشمی شاهرودی، غلامعلی حداد عادل و غلامحسین محسنی اژه‌ای ضمن انتقاد از سیاست‌های دوگانه آمریکا در جهان، خواستار آزادی فوری دانشجویان زندانی در ایران شدند.
در میان امضاء کنندگان این نامه، اسامی تعداد زیادی از فعالین ضد جنگ و روشنفکران آمریکایی و ایرانی چون؛ یرواند آبراهامیان، آریل دورفمن، ژانت آفاری، نوآم چامسکی، حمید دباشی، فیروزه دارابی و دیوید فریدمن دیده می‌شود.در بخشی از این نامه سرگشاده آمده است: ما دستگیری دانشجویانی که اوائل دسامبر( آذرماه) در اعتراض به بازداشت رهبران جنبش دانشجویی ( احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی) شجاعانه مخالفت کردند را محکوم و خواستار آزادی فوری آنان هستیم.نویسندگان این نامه همچنین با هرگونه حمله نظامی آمریکا یا کشور‌های دیگر به ایران مخالف کرده و آن را موجب قربانی شدن مردم این کشور دانسته‌اند. آنان تاکید کرده‌اند: ما سیاست‌های دوگانه ایالات متحده، در قبال عربستان سعودی متحد این کشور را به خاطر چشم‌پوشی از سرکوب حقوق شهروندی و شکنجه زندانیان – که نسبت با آن‌چه که در ایران اتفاق می‌افتد نه تنها قابل قیاس نیست بلکه بسیار بدتر است- محکوم می‌کنیم. البته این مساله مانع از اعتراض شدید ما نسبت به سلب ابتدایی‌ترین حقوق مردم ایران نیست. ما معترضیم، به این دلیل که به این حقوق اساسی باور داریم و فعالین اجتماعی در ایران و سایر کشور‌ها را هم‌پیمان خود می‌دانیم.http://radiozamaaneh.com/news/2007/12/post_3357.html

عكس هايي از آكسيون 28 دسامبر در تورنتو

عكسي از آكسيون 28 دسامبر در فرانكفورت

عكس هايي از تجمع 28 دسامبر در گوتنبرگ سوئد

عکس هایی از آکسیون 28 دسامبر در استکهلم

گزارش اکسیون 28 دسامبر استکهلم در اعتراض به دستگیری گسترده فعالین دانشجوئی

در پی فراخوان"دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب"، چند گروه و نهاد سیاسی چپ و دمکراتیک به اتفاق اکسیونی در همبستگی با دانشجویان زندانی و با خواست آزادی آنها روز جمعه ٢۸دسامبر در مرکز شهر استکهلم برگزار گردند. در این اکسیون که در هوای سرد و بارانی برگزار گردید، بیش از ٢٥٠ تن از فعالان سیاسی و ایرانیان مقیم استکهلم شرکت کردند. نمایندگان احزاب و سازمانهای های فراخوان دهنده اکسیون در حمایت از دانشجویان زندانی سخنانی ایراد کردند و دستگیری و شکنجه فعالین دانشجوئی، کارگری و زنان و همین طور سرکوب های اجتماعی و افزایش اعمال محدودیت های اجتماعی را محکوم کردند. در فواصل سخنرانی ها، جمعیت حاضر در اکسیون یک صدا شعارهائی به دو زبان فارسی و سوئدی علیه سرکوب های حکومت اسلامی و در حمایت از فعالین دانشجوئی، کارگری، زنان و معلمان سر دادند.

پیام"دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب" به اکسیون ٢۸دسامبر را آرش ابسالان قرائت کرد.در پایان مراسم، رویا "بارون بارونه گل تیربارونه" را در همبستگی با دانشجویان زندانی خواند.قطعنامه پایانی اکسیون را مجریان برنامه به دو زبان فارسی و سوئدی قرائت کردند. برگزار کنندگان اکسیون در پایان عهد کردند این دور از اقدامات اعتراضی خود را بی وقفه تا آزادی تمامی فعالین دانشجوئی، کارگری، زنان و معلمان زندانی و سایر زندانیان سیاسی ادامه دهند.در قطعنامه، ضمن اشاره به جنایات رژیم سلطنتی شاه و تشدید و تعمیق این جنایات از سوی حکومت اسلامی، بر حمایت جمعی از جنبش های رادیکال اجتماعی؛ جنبش کارگری، جنبش دانشجوئی و جنبش زنان، اتحاد و همبستگی این جنبش ها، خانواده های دانشجویان زندانی تاکید شده است. بندهای دیگر این قطعنامه خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط فعالین دانشجوئی، کارگری و زنان زندانی و پایان بخشیدن به حضور نیروهای سرکوب حراست و بسیجی و اطلاعاتی و انتظامی در دانشگاه شده است.

گزارش تجمع اعتراضی 28 دسامبر ایرانیان آزادیخواه بریتانیا در حمایت از فراخوان "دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب"

روز جمعه 28 دسامبر به فراخوان کمیته برگزاری آکسیون در لند در حمایت از فراخوان دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب مبنی بر "تبدیل روز 28 دسامبر به روز اعتراض به دستگیری دانشجویان در ایران" دهها ایرانی آزادیخواه و مبارز در مقابل سفارت جمهوری اسلامی در لندن تجمع کردند.
تظاهرات کنندگان با طنین شعارهای زنده باد آزادی برابری، دانشجوی زندانی آزاد باید گرد، کارگر زندانی آزاد باید گردد، کارگر دانشجو اتحاد اتحاد به زبانهای فارسی و انگلیسی، صدای اعتراض خود را بگوش عمال مستقر در سفارت رژیم اسلامی رساندند و عابرین را از ندای حق طلبانه خود آگاه کردند.
احزاب و سازمانها و شخصیتهای سیاسی مختلف ایرانی و انگلیسی که اساسا چپ بودند در این اعتراض شرکت داشتند و با حضور در کنار هم جلوه‌ای شورانگیز را در همبستگی با دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب بنمایش گذاشتند. .
ابتدا یکی از سخنرانان پیام قدردانی دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب که خطاب به سازمان دهندگان و برگزار کنندگان تظاهراتهای 28 دسامبر در خارج کشور داده‌ بودند، را قرائت نمود. سپس تریبون آزاد اعلام شد و شخصیت های مختلفی از جمله سوفی باکلند نماینده اتحادیه دانشجویان بریتانیا به ایراد سخنرانی پرداختند.همچنین یکی از شرکت کنندگان متنی را خطاب به رسانه‌های بریتانیایی در رابطه با منعکس نمودن اخبار اعتراضات دانشجویان، آماده کرده بود که حاضرین در تجمع آن را امضا میکردند..
در پایان، این تجمع با صدور بیانیه ای از سوی تجمع کنندگان پایان یافت
بیانیه پایانی تجمع اعتراضی 28 دسامبر در شهر لندن در مقابل سفارت جمهوری اسلامی
در حمایت از فراخوان دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب ما ایرانیان و مردم آزادیخواه مقیم لندن و احزاب و نهادها و شخصیتهای سیاسی در اجتماع اعتراضی شهر لندن گرد آمدیم. ما انزجار شدید خود را از سرکوبگریهای جمهوری اسلامی در دانشگاهها و دستگیری و شکنجه فعالان دانشجویی در دانشگاه‌های ایران اعلام می داریم. ما خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط تمام فعالین دانشجویی، فعالین کارگری، فعالین جنبش زنان و فعالین حقوق مدنی و اجتماعی هستیم. ما همچنین اعلام می داریم که تا آزادی تمام دستگیر شدگان مراسم های 16 آذر و آزادی دیگر فعالین کارگری، سیاسی و مدنی به اعتراض خود به شیوه های مختلف ادامه خواهیم داد.
در همین رابطه تاکید میکنیم :
1: دانشجویان دستگیر شده به مناسبت 16 آذر فورا باید آزاد شوند. به شکنجه و اذیت و آزار دستگیر شدگان باید پایان داده شود.
2: منصور اسانلو، محمود صالحی و همه زندانیان سیاسی باید آزاد شوند.
3: به حضور نیروهای نظامی و انتظامی در دانشگاهها پایان داده شود. دانشگاه محل تحصیل و کسب دانش است و پادگان نیست.
4- ما از فعالیتهای موثر خانواده دانشجویان زندانی قویا حمایت میکنیم و به تلاشهای آنها درود میفرستیم.
5- ما خواستار اتحاد و همبستگی کارگران، دانشجویان، زنان و همه جنبشهای اعتراضی رادیکال جامعه ایران علیه جمهوری اسلامی هستیم.6- ما از همه احزاب و جریانات چپ و مترقی و کارگری ، از همه سازمانها، نهادها و شخصیتهای مدافع حقوق انسان در سراسر جهان، میخواهیم به هر نحو ممکن بر جمهوری اسلامی اعمال فشار کنند و خواستار آزادی فوری دستگیر شدگان اخیر و کلیه زندان سیاسی ایران بشوند.

تظاهرات 28 دسامبر روبه روي سفارت ايران در كانادا

بیانیه مردم آزادیخواه و برابری طلب مریوان در باره دانشجویان زندانی

اکنون بسیاری از دانشجویان، این فرزندان آزادیخواه ما بمناسبت تجمع روز دانشجو در دانشگاه های ایران در زندانند. آنها به جرم آزادیخواهی و عدالت طلبی ما مردم ستمدیده در بند و زیر شکنجه اند.ما امضا کنندگان زیر در کنار دانشجویان و همه خانواده هایشان که شب و روز را در نگرانی و اضطراب بسر میبرند هستیم و همه مردم شهر مریوان را فرامیخوانیم با امضای خود این صدای اعتراض و همدردی را رساتر کرده و به این وسیله خواهان آزادی فوری دانشجویان در بند شویم

.دانشگاه پادگان نیست

زنده باد آزادی

زنده باد برابری

لیست امضاها را می توانید در آدرس زیر ببینید

http://emzamariwan.blogfa.com/

اعلام حمایت از خواست دانشجویان ، روز 28 دسامبر برابر با روز 7 دی ماه ، روز فراخوان بین المللی برای آزادی دانشجویان زندانی

ما تعدادی از کارگران مجتمع های پتروشیمی بندر امام ، فجر ، اروند ، فن اوران ، فارابی ، کارون و غدیر واقع در منطقه ماهشهربدینوسیله از روز فراخوان بین المللی برای آزادی دانشجویان زندانی اعلام حمایت میکنیم و از همه کارگران در ایران و جهان میخواهیم که با شرکت در این اعتراض جهانی ، دانشجویان و خانواده هایشان را تنها نگذارند . ما اعلام میداریم که در ایران امروز ، کمتر کسی است که از مبارزه دانشجویان باخبر نباشد و حمایت معنوی خود را به اشکال مختلف نشان نداده باشد . هر انسان باشرفی در جامعه پر از تبعیض و نابرابری ، از تلاش این دانشجویان برای رساندن صدای ازادیخواهی و برابری طلبی باخبر است و میداند که حمایت از این مبارزه ، حمایت از حرمت انسان و آزادیخواهی و برابری طلبی ، و حمایت از همه زندانیان سیاسی و خواست " زندانی سیاسی آزاد باید گردد " است .
خانواده های دانشجویان زندانی
در چنین روزهائی که عزیزان شما ، که همانا عزیزان ما هم هستند ، در زندان بسر میبرند ، ما را در کنار خود بدانید . ما بعد از دستگیری این عزیزان ، هر روز و هر ساعت ، در محل کارهایمان ، در میان همکاران خود از تلاشهای این انسانهای شریف ، از جسارتهایشان صحبت کرده ایم و اهمیت کارشان را یاد اور شده ایم . و از این روست که لزوم حمایت از دانشجویان و این روز را وظیفه خودمان میدانیم .
امیدواریم با تلاشهای همه کارگران ، جوانان و سایر اقشار مردم در ایران و جهان ، شرایطی فراهم شود که همه دانشجویان و زندانیان سیاسی از زندان آزاد شوند و آن روز ، جشن بزرگی را شاهد خواهیم بود .

زنده باد اتحاد و همبستگی بین المللی برای آزادی دانشجویان
پیروز باد مبارزات مردم برای آزادی زندانیان سیاسی
6/10/86

حمايت ها از اعتصاب غذاي دانشجويان دانشگاه اصفهان

حمایت دانشجویان دانشگاه کردستان از اعتصاب غذای دانشجویان دانشگاه اصفهانچهارشنبه شب 5 دی ماه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب دانشگاه کردستان در اقدامی هماهنگ و وسیع تراکت هایی را در محوطه های خوابگاههای 1 و 2 و خوابگاه دبیرستان و کشاورزی در دفاع از خواست های برحق دانشجویان دانشگاه های ایران از جمله اصفهان پخش کردند.
در تراکتهای پخش شده آمده است: در دفاع از اعتصاب غذای دوستانمان در دانشگاه اصفهان و به نشانه اعتراض به احکام صادر شده انضباطی برای 40 نفر از دانشجویان.
رفقای آزادی خواه و برابري طلب در دانشگاه های ایران با درود، 16 آذر امسال هم گذشت. اما موج عظیم وتکان دهنده ما رژیم را به لرزه در آورده است و شاهد انواع دستگیری و فشار، آدم ربایی و تعلیق در این روزها بوده ایم که این قدرت ما دانشجویان آزادی خواه وبرابر طلب را به رژیم مرتجع و جهانیان ثابت می کند.
ما دانشجویان آزادی خواه وبرابر طلب دانشگاه کردستان، یک بار دیگر دست به سینه استبداد ارتجاع خواهیم زد و فریادهایمان را تا آزادی یاران در بندمان و لغو تمام احکام کمیته های انضباطی از تهران و اصفهان گرفته تا تبریز وکرمانشاه هر چه رساتر به صدا درمی آوریم.

بيانيه اي از سوي 500 دانشجوي دانشگاه منابع طبيعي گرگان

نه هرگز شب را باور نکردم
چرا که
در فراموشی دهلیزش
به امید دریچه ای دل بسته بودم.
از دیر باز جنبش دانشجویی بعنوان پرچم دار آزادی خواهی و برابری طلبی همچون خاری در چشم حکومت های زیاده خواه و دیکتاتور بوده است. قیام مِی 1968 فرانسه به عنوان سمبل مقاومت و مبارزات دانشجویی همواره بر پیشانی تاریخ می درخشد. در ایران نیز مبارزات دانشجویی قدمتی دیرینه دارد. از مبارزات محصلان مدارس در دوران مشروطه گرفته تا اعتراضات و مقاومت های دوران پهلوی. پس ار انقلاب نیز اعتراضات و فعالیتهای دانشجویی همواره رکنی از ارکان آزادی خواهی و برابری طلبی بوده است. اگر 16 آذر 1332 با به خاک و خون کشیده شدن همسنگرانمان در تقویم تاریخ روز دانشجو رقم خورده اما بی شک قطرات خون 18 تیر 1378 هرگز از سینه مبارزات دانشجویی این سرزمین پاک نخواهد شد. به خاک و خون کشیدنی که گویا تنها بر سر تصاحب ریش تراشی بیش نبوده؟!!!!!
هر چند 16 آذر کماکان روز دانشجو و سمبل آزادی خواهی است و 3 قطره خون چکیده شده بر این صفحه از تاریخ هرگز زدوده نمی شود. اما این پایانی بر خروش دانشجو نبوده و نخواهد بود.
به ذهن هیچ کس هم خطور نمی کرد فاجعه ای که گارد شاهنشاهی در دانشگاه تهران به ارمغان نهاد تنها پس از 46 سال تکرار شود و باز سنگفرش دانشگاه به خون برادرانمان رنگین شود. 18 تیر 78 فریاد آزادی خواهی دانشجویان را در اوج به گوش جهانیان خواهد رساند.
فاجعه 18 تیر 78 مهر تاییدی بود بر استقلال جنبش دانشجویی. کسانی که انگشت در گوش فریاد دانشجو را نمی شنویدند حال که با سد عظیم دانشجو در مسیر تمامیت خواهی و استبداد خود رو به رو شدند آن را بر نتافتند و دیوانه وار به آن یورش برده آن را به خاک و خون کشیدند.

و از آن روز به تاثیر شگرف این جنبش در لایه های مختلف جامعه پی بردند و هر لحظه در پی تخریب، تهدید و سرکوب آن برآمدند و با بی شرمی تمامی فجایع زنجیره واری را پی ریزی نمودند فجایعی همچون فاجعه دانشگاه تبریز، فاجعه دانشگاه علامه، فاجعه پلی تکنیک، فاجعه دانشگاه فردوسی، دانشگاه گیلان، دانشگاه اهواز، شیراز و... .
دیگر آنان می دانستند با سرکوب جنبش دانشجویی همزمان با سرکوب جنبشهای اجتماعی همچنان تک سوار این میدان بی رقیبند. جنبش دانشجویی که از زخم های بسیار بر پیکر خود نحیف و رنجور بود همچنان همچون راست قامتان تاریخ ایستاده بود و اکنون پایگاهی اجتماعی تر همچون حلقه زنجیری تمامی حلقه های جنبش اجتماعی را گرد هم آورده بود. دیگر دانشجویان تنها فریاد، دانشجوی سیاسی آزاد باید گردد را بر فضای مه گرفته شهر رخوت زده نمی افشاندند. اکنون دست در دست جنبش های کارگری، جنبش زنان و دیگر جنبش های اجتماعی، خواستی مشترک را فریاد می زدند.
فریادی که لرزه بر بنیان بی عدالتی و خفقان می انداخت. دیگر با قطع شاخه ای 100 شاخه جوانه می زند و با قطع هر درختی 1000 نهال سر بر می آورد. خروش هزاران کارگر، معلم، زن به همراه دانشجویان مو بر تن هر کاخ نشینی سیخ می کرد. تنها راه حل کاخ نشینان چه بود؟! سرکوب، خفقان و تلاش برای گسستن حلقه های این زنجیر. بمباران خبری آغاز شد و سیل اتهامات به همراه حبس، شکنجه و تحقیر آغاز گردید. آنان می دانستند که حلقه پیوند دهنده این جنبش ها چیزی نیست جز جنبش دانشجویی و باز هم بازداشت و شکنجه و تهدید و تعلیق و اخراج و بازداشت و شکنجه و تهدید و اخراج و... . با استفاده از حربه اخراج و تعلیق از تحصیل تلاش گسترده ای جهت حذف دانشجویان مبارز از صف جنبش دانشجویی آغاز گردید و شمار دانشجویان ستاره دار به تعداد ستاره های آسمان رسید. با توجه به در دست داشتن انحصاری بلندگوهای خبری، اخبار منحرف و دروغ پراکنده می شد. دانشجویان به اسم اراذل و اوباش زندانی، شکنجه و گاها به پای چوبه دار می رفتند و با توجه به عدم وجود تریبون آزاد جهت اطلاع رسانی مناسب توانستند تا حدودی جریان افکار عمومی را به سمت و سوی دلخواه خود سوق داده همزمان اقدام به مبارزه با این جریانات خودجوش دانشجویی، کارگری و ... نمایند.
اینان ترسشان از یگانگی ماست. وقتی اسانلو، رئیس سندیکای اتوبوسرانی تهران، با حمایت و اتحاد کارگران و دانشجویان آزاد می گردد. وقتی که جنبش دانشجویی در کنار جنبش زنان فریاد برابری و عدالت و حذف تبعیض جنسی را بر می آورد. وقتی دانشجویان به حمایت از معلمین، این قشر مظلوم، می ایستند و در کنار آنان به زندان منتقل می شوند وقتی با بازداشت غیر قانونی هزاران دانشجو از گوشه کنار کشور بپا می خیزند دیگر چه جای درنگ است که هر لحظه دُری است گهر بار چکمه برپا کردن و به زندان افکندن را تاخیر گناهی نابخشودنی. وقتی محمود احمدی نژاد با حضور در دانشگاه پلی تکنیک آنگونه با نقد برا و بی پرده رو به رو می گردد زنگ خطری است برای یک سرکوب عمومی و اینگونه می گردد که حماسه پلی تکنیک رخ می دهد و به حمایت از این فریاد دیگر دانشگاهها در زیر فشار و سرکوب سیستم پادگانی مسلط بر دانشگاه و جامعه سر بر می آورند.
و در آذر ماه 1386 ما شاهد سرکوب روز افزون و فزاینده دانشجویان در جای جای کشور می باشیم و مهر مهرورزی بر سینه خونین دانشجویان، کارگران، معلمان و زنان داغ بسته است. توقیف نشریات دانشجویی، توقف در اعطا امتیاز نشریات تا پس از 16 آذر، سیل عظیم بازداشتها در مازندران، اراک و تهران که چیزی بالغ بر 35 نفر از برادران ما را راهی سلولهای انفرادی حبس و شکنجه کرده است.
در پایان نیز قائله مراسم 16 آذر در دانشگاه منابع طبیعی گرگان که چیزی جز پوزخندی تلخ بر آن نتوان بست از یک سو گواه ضعف و نا توانی آنان در مقابله با این جنبش خود جوش و آزادی خواه است و از سوی دیگر نشانه گر موج جدید هجوم علیه دانشجویان که با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری افزایش می یابد تا با این وسیله پیش از رسیدن به آن زمان با حذف نیروهای فعال، منتقد و رادیکال از دانشگاه ها، این مکان به عنوان محیطی بی خطر در انتخابات تنها وجود و نه حضور داشته باشد. دولت مهرورز با حذف قلدرمابانه یک یک منتقدان و معترضان عملکردش، راه را برای تداوم و تثبیت قدرت خود هموار می کند تا با یک انتخابات فرمایشی دیگر تسلط خود را بر اریکه قدرت استمرار دهد.
اداره پادگانی دانشگاه ها که از استقلال دانشگاه جز یک شوخی بی مزه چیزی باقی نگذاشته است. آخرین حربه به کار گرفته شده اش سرکوب می باشد. در چنین وضع اسف بار اقتصادی و سیاسی کشور، دخالت و اعمال فشار در بدیهی ترین حقوق انسانها زمانی برای اداره کشور باقی نمی گذارد. وقتی تمامی قوای خود را به کنترل گفتار و کردار و پندار و خورد و خوراک و پوشش و گویش انسانها صرف می کنند. وقتی متر کردن مانتوی زنان، اعلام میزان آرایش آنان و نوع پوشش افراد ارجح بر تمامی امور است. وقتی عواملی چند اجیر می گردند تا زمان ورود و خروج دانشجویان دختر را به صحن امن !!! خوابگاه ساعت زنند دیگر چه جای التماس آزادی از اینان است.
وقتی که حراست به عنوان متولی حفظ آرامش و امنیت خود چیزی جز ابزار مخل امنیت و آسایش نیست دیگر توقعی گزاف است انسان بودن.
و در اینجا می خواهیم و نه خواستار موارد زیر در کلیه دانشگاههای کشور می باشیم:
1- آزادی بی قید و شرط کلیه فعالین سیاسی و دانشجویی و تخلیه کلیه زندانها از زندانیان سیاسی، مخالفین دانشجویی، کارگری، زنان و دیگر جنبش های اجتماعی
2- حذف هرچه سریعتر سیستم پلیسی و امنیتی از دانشگاهها و جامعه
3- حذف نگاه پادگانی به دانشگاهها و حفظ استقلال آنها
4- لغو تمامی احکام انضباطی فعالین دانشجویی اعم از اخراج و یا تعلیق
5- پایان فعالیت کلیه ارگانها، نهادها و تشکل های وابسته به بیرون از دانشگاه در محیط آن
6- ایجاد محیط مشارکتی در برنامه ریزی و اداره دانشگاهها توسط دانشجویان و تایید نظر آنان بر روند اداره دانشگاه
7- ایجاد شرایطی برابر برای دانشجویان ذختر و پسر در کلیه موارد اعم از آموزشی، صنفی و فرهنگی و اجتماعی و حذف تبعیض جنسی و مصادیق آن همچون تفاوت میان ورود و خروج به خوابگاه و میزان آزادی در نوع پوشش.
هم اکنون که شما به فکر امتحانات پایان ترم خود هستید گروهی از دوستان شما پشت دیوارهای زندان در انتظار آینده ای نا معلوم به سر می برند
از طرف 500 نفر از دانشجویان دانشگاه منابع طبیعی گرگان

اعتراض كانون مدافعان حقوق بشر به ادامه بازداشت دانشجويان

كانون مدافعان حقوق بشر به ادامه بازداشت دانشجوياني كه پيش از برگزاري مراسم روز دانشجو بازداشت شده بودند، اعتراض كرد.
كانون مدافعان حقوق بشر با صدور بيانيه‌اي با اشاره به ممانعت از برگزاري مراسم بزرگداشت ۱۶ آذر (روز دانشجو) و بازداشت حدود ۳۰ تن از دانشجويان اعلام كرد: «در قانون اساسي حق آزادي عقيده و بيان و نيز آزادي و اجتماعات و راهپيمايي‌ها براي آحاد ملت ايران (اعم از مسلمان و غيرمسلمان) پيش‌بيني شده است. تاسف‌انگيز اين‌كه گناه دستگيرشدگان اخير برگزاري مراسمي با محوريت مخالفت با «جنگ و تحريم» بوده است.»در خاتمه كانون مدافعان حقوق بشر خواستار آزادي هرچه سريع‌تر دانشجويان دستگيرشده در تهران و شهرستان‌ها شد.

انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه خواهان آزادی دانشجویان زندانی شد

فعالین انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه با نصب پارچه نوشته در مقابل دانشگاههای رازی ، مامائی و پیراپزشکی ، علوم انسانی و آزاد واحد کسری در کرمانشاه از مطالبات دانشجویان حمایت کرده و خواستار آزادی فوری آنها شدند

گزارش ارسالی یکی از شرکت کنندگان در تظاهرات 22 دسامبر بروکسل – بلژیک در حمایت از دانشجویان بازداشتی

این تظاهرات که با همکاری مشترک "کمیته دانشجویان چپ ساکن بلژیک" و "حزب سوسیالیست چپ بلژیک" (ال اس پ) سازمان یافته بود، با موفقیت برگزار شد. ما شاهد یک تظاهرات انترناسیونالیستی، پرشور و رادیکال با ترکیبی عمدتاَ جوان بودیم. جوانان ایرانی و بلژیکی با پرچمهای سرخ، دست در دست هم، همدل و همصدا خواهان آزادی دانشجویان زندانی شدند. در این تظاهرات بیش از 140 تن شرکت داشتند. افرادی از ملیت های مختلف از جمله نپالی، شیلیايی، یوگسلاوی به همراه تعدادی از فعالین سندیکايی کارگری بلژیک نیز در این تظاهرات شرکت کردند. نمایندگان و فعالین برخی از احزاب سیاسی و نهادهای دمکراتیکی که از این تظاهرات حمایت کرده بودند نیز در این آکسیون حضور داشتند.این تظاهرات عملا از دو بخش جداگانه، یکی در مقابل سفارت آمریکا و دیگری در مقابل سفارت جمهوری اسلامی انجام گرفت. ساعت 10.30 صبح در مقابل سفارت آمریکا که اولین نقطه تظاهرات بود جمع شدیم. رفقای بلژیکی قبل از ما رسیده بودند و در حال آماده کردن پرچمها و پلاکاردها بودند. این رفقا کاورهای سرخ رنگی را که آماده کرده بوديم پوشیده بودند که روی آنها شعارهايی در دفاع از جنبش دانشجویی، جنبش زنان، کارگران و ضد جنگ و ضد امپریالیسم و و ضد استبداد داخلی و انتخابات و ... بود. کاورهای سرخ رنگ رفقا حتی از مسافت دور توجه بسیاری از عابران را به خود جلب می کرد. ما جوانان چپ ساکن بلژیک همراه با سایر دوستانمان از کشورهای مختلف اروپایی نیز تی شرتهای سفید رنگی را پوشیده بودیم که بر روی آن پوستر جنبش دانشجویی در تظاهرات 13 آذر، با شعار "دخالت خارجی، استبداد داخلی محکوم است" و بر پشت آن شعار "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد" نقش بسته بود.
ساعت 11 صبح دهها پرچم سرخ به نشان همدلی با جنبش رادیکال و چپ دانشجویی ایران در اهتزاز بود. صدای شعارهای "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد" و "آمریکا از خاورمیانه گم شو" فضا را آکنده بود. پرچم های تظاهرات، کاورهای سرخ فعالین چپ بلژِیک و تی شرت ها شعارها و خواسته های ما را برای هر عابر و بیننده ای به تصویر کشیدند.همزمان نمایشگاه عکسی که از قبل تهیه شده بود، برپا شد. تصاویری از مبارزات رفقای مان در 13 آذر امسال گرمابخش ما در هوای سرد صبح بروکسل بود. صحنه هایی که عزم و شور مبارزاتی ما را برای آزادی رفقای دربندمان دوچندان می کرد. حضور چندین ماشین گارد نیروهای پلیس بلژیکی در کنار سفارت آمریکا، نشان از کنترل و حفاظت ویژه از سفارت آمریکا بود.آکسیون با پخش سرودهای انقلابی آغاز شد. شعارها از بلندگوهای دستی به زبانهای فارسی، انگلیسی، فرانسه و هلندی مرتب داده می شد.اولین سخنران "اریک بل" از رهبران "حزب سوسیالیست چپ" بود. که همزمان به زبان فارسی نیز برای حاضرین ترجمه شد. سپس بیانیه کمیته دانشجویی خطاب به سفارت آمریکا به زبان انگلیسی خوانده شد. در این بیانیه تاکید شد که روز 16 آذر سمبل مبارزات دانشجویان ایران علیه دخالت خارجی است در این روز سه دانشجوی ایرانی در اعتراض به کودتای سازمان سیا در ایران توسط شاه در صحن دانشگاه تهران به رگبار بسته شدند و خون سرخ آنان مهر جنبشی شد که مشخصه اش دفاع از حقوق پایه مردم ایران، ضدیت با دیکتاتوری و مخالفت با هرگونه دخالت خارجی در سرنوشت مردم ایران بود.در فاصله شعارها و پیام ها، به زبانهای فارسی و فرانسه در مورد دلیل حضور این جمع در مقابل سفارت آمریکا، جنبش دانشجویی و مبارزات اخیر دانشجویان، مطالبات دانشجویان و سرکوب و دستگیری آنان توسط مرتجعین حاکم بر ایران به زبانهای مختلف توضیح داده می شد.نماینده ای از جانب "فدارسیون مجمع خلقهای نپال در بلژیک" پیام خود را در حمایت از دانشجویان چپ و رادیکال ایران قرائت کرد، او رو به سفارت آمریکا (که هم زمان مامورانش از زاویای مختلف با دوربین هایشان از تظاهرکنندگان عکس می گرفتند) اعلام کرد، شما به مردم جهان تلقین می کنید که قدرت اصلی بر جهان هستید، اما بهتر است این واقعیت را بدانید که یگانه قدرت در جهان مردم هستند، مردمی که برای رهایی و آزادی خود در سراسر جهان در حال مبارزه هستند. پس از او احمد پوری سخنگوی "کمیته ضد جنگ هلند" ضمن ارائه پیام این کمیته به تظاهرات دلایل جنگ طلبی آمریکا علیه ایران را افشا کرد.در همین حین یکی از رفقای شرکت کننده توسط پلیس دستگیر شد، آنان مدعی شدند که رفیق ما از صف پلیس عکس گرفته است(!)، به هر حال این موضوع موجب نگرانی شد که البته با پادرمیانی مسئولین تظاهرات رفیق ما پس از ساعتی آزاد شد و خود را به تظاهرات در مقابل سفارت ایران رساند.بخش اول آکسیون با خواندن سرود انترناسیونال پایان یافت. ترکیب جوان شرکت کننده همه جا قانون و روش و حال و هوای ویژه خود را به همراه دارد. اکثر آنان تا رسیدن به مترو برای رفتن به سفارت ایران، سرودهایی مثل "بلا چاو، گتو، روسا ... " خواندند. با اینکه پلیس اجازه راهپیمایی نداده بود وقتی بیش از 100 نفر با شعارهایی در دست و سرودخوانان در مسیر راه می رفتند، عملا راهپیمایی نیز انجام شد. در وسیله نقلیه عمومی هم با دادن شعار ها و گفتگو با مردم تظاهرات ادامه یافت. ما ناچار بودیم فاصله بین سفارت آمریکا تا سفارت ایران را با وسایل نقلیه عمومی برویم، زیرا پلیس به ما اجازه راهپیمایی بین این دو سفارت را نداده بود .پس از رسیدن همه شرکت کنندگان در مقابل سفارت ایران که در محلی کاملا غیر مسکونی و پرت بود، در وسط بلوار صف بستیم. جوانان " ال اس پ" با شور و هیجان شعارهایی به زبان فرانسه و انگلیسی علیه جمهوری اسلامی و در دفاع از جنبش دانشجويی و آزادی دانشجویان بازداشت شده می دادند. طبق معمول چند تن از جاسوسان سفارت با دوربین هایشان بیرون خزیدند. این بار در مقابل خود دهها جوان چپ بلژیکی را مشاهده کردند که نه فقط شعارهایی چون "رفقای دربند مان را آزاد کنید" را به زبان فرانسه و انگلیسی می دادند بلکه تلاش می کردند شعارها را به زبان فارسی هم بدهند. مجددا "اریک بل" پیام خود را به تظاهرات داد. او ضمن اشاره به اینکه بعنوان یک چپ انقلابی، هیچ توهمی به ماهیت جمهوی اسلامی ندارد. اعلان کرد این رژیم بهیچوجه ضد امپریالیست نیست. او خطاب به سفارت گفت «ما اکنون از پیش اربابان شما آمده ایم و پیام " نه به دخالت امپریالیسم آمریکا، نه به ارتجاع جمهوری اسلامی" را به آنها هم داده ایم و اعلام می کنیم که رهایی مردم ایران فقط باید بدست خود آنها باشد». اریک ضمن اعلام حمایت بیدریغ حزبش از مبارزات کارگران، زنان و خصوصا دانشجویان، تاکید کرد همراه با فعالین ایرانی به کوشش های خود برای آزادی دانشجویان در بند و همه زندانیان سیاسی ادامه خواهند داد. او گفت شک ندارد که دانشجویان بازداشت شده تحت شکنجه های قرون وسطایی قرار دارند.منتظر پیام سخنران دوم بودیم. که با فشارهای پلیس روبرو شدیم. پلیس گوشزد می کرد که فاصله صفوف تظاهرات را با ساختمان سفارت ایران بیشتر کنیم. بنظر می آمد که رنگ سرخ پرچمها و شعارهای چپ و سوسیالیستی، در دل مرتجعین جمهوری اسلامی حتی در خارج از کشور نیز هراس می افکند.دومین سخنران "آذر درخشان" سخنگوی سازمان زنان هشت مارس بود. او با تاکید بر موقعیت ویژه جنبش دانشجویی، این دستگیری ها را به وضعیت ضعیف جمهوری اسلامی ربط داد. او گفت که انتخابات فرمایشی مجلس در راه است و جناح هايی از رژیم می خواهند این بار تحت عنوان صلح مردم را به پای انتخابات بکشانند و سرکوب بخش چپ و هشیار جنبش دانشجویی در ادامه این سیاست رژیم است چرا که این بخش از جنبش دانشجویی نقش مهمی در افشای سیاستهای رژیم در جامعه داشته است. او تاکید کرد اکثریت مردم ایران رای خود را به این رژیم داده اند: رای مردم را باید در مبارزات جنبش های زنان، کارگران، دانشجویان و دیگر اقشار اجتماعی در سراسر کشور شمرد. جمعیت با شعار "آزادی، مساوات، تحریم انتخابات" با سخنرانی آذر درخشان همراهی کردند.در انتهای برنامه قطعنامه کمیته دانشجویی بوسیله یکی از رفقای کمیته، به زبان فارسی (و همزمان به فرانسه) قرائت شد، در این قطعنامه ضمن آماج قرار دادن جمهوری اسلامی بعنوان دشمن همه اقشار و طبقات جامعه، مرزبندی روشنی با امپریالیستها و مخالفت با هرگونه دخالت امپریالیستی در ایران شد. خواست آزادی فوری و بدون قید و شرط دانشجویان و کلیه زندانیان سیاسی بعنوان یکی از اهداف این تظاهرات بیان شد.در لحظات پایانی برنامه جمعیت شرکت کننده، دستهای یکدیگر را حلقه کرده و همزبان به سه زبان هلندی، فارسی، فرانسوی سرود انترناسیونال خواندند. طنین سرود "روز قطعی جدال است، آخرین رزم ما، انترناسیونال است، نژاد انسانها "، عمیقترین پیوند همبستگی این جوانان چپ با رفقای دانشجوی زندانی در ایران بود. رفقایی که با جسارت و شجاعت در روز 13 آذر پرچم چپ انقلابی و رادیکال را در صحن دانشگاه تهران و بسیاری دانشگاههای دیگر ایران به اهتزاز در آوردند.بنا به تجربه کوتاهی که از فعالیت های خارج از کشور داریم، این اولین تجربه ای بود که یک آکسیون اعتراضی در حمایت از مبارزات مردم ایران انجام شد و فعالین چپ آن کشور نه میهمان یا نماینده در تظاهرات، بلکه خود میزبان و هدایت کننده تظاهرات بودند.لازم به یادآوری است که در این روز در شهرهای مختلف از جمله هامبورگ، فرانکفورت، لندن و ... تظاهرات هایی در حمایت از جنبش دانشجویی و آزادی دانشجویان در بند از جانب احزاب و سازمان ها و تشکلات مختلف ایرانی برگزار شد، که برخی از آنان در هماهنگی با تظاهرات بروکسل سازماندهی شد.کمیته دانشجويی بلژیک23 دسامبر 2007